Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007
Μη κοιτάς ψυχή μου· βλέπε!

Όσο ανάβουνε οι προβολείς του κόσμου
τόσο αδυνατίζει η δική μας όραση.
Ένας τυφλός
! Να μας δείξει το φως...
 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 19:06 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


31 Ανάσες:


  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007 9:56:00 μ.μ., Blogger Roadartist

    Υπέροχο, εύστοχο, πανέξυπνο!..

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007 10:58:00 μ.μ., Blogger aisthisis

    Πολύ ωραίο και πολύ βαθύ.
    Δεν είναι τυχαίο που σκεφτόμαστε καλύτερα με κλειστά μάτια!
    Καληνύχτα!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007 11:14:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Roadartist,
    τα μάτια μας δεκατέσσερα...
    Έξω από τα κάδρα της όποιας οθόνης και μέσα εκεί που τραυματίζεται η ζωή.


    Αίσθηση,
    σωστά μιλάς. Σκεφτόμαστε με διαύγεια και αισθανόμαστε. Κλείνοντας τα μάτια. Να φτάσει μέχρι και το τελευταίο μας κύτταρο η αίσθηση ή το συναίσθημα, να συγκεντρωθούμε στις αλήθειες μας.

    Καληνύχτα γλυκιά. Κι ανέφελη.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2007 12:36:00 μ.μ., Anonymous stalagmatia

    Πανέξυπνο!

    Γι αυτό, όπως είπε και η αίσθηση, κλείνουμε τα μάτια και κάνουμε τα πιο όμορφα ταξίδια...
    Καλή σου μέρα καπετάνισσα! :-)

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2007 4:45:00 μ.μ., Blogger Aντώνης

    Στην εποχή των εικόνων οι μόνοι που μπορούν αληθινά να δουν και τα μέσα και τα έξω είναι αόμματοι πολυόμματοι!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 08, 2007 9:24:00 π.μ., Anonymous κολοκυθι

    Και να ακούς, και να τσιμιέσαι και να αισθάνεσαι και και και. :-)

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 08, 2007 9:46:00 π.μ., Blogger Alkyoni

    κι όμως τόσο "καθημερινή" αυτή η εικόνα,τόσο αφόρητα συνηθισμένη
    φιλιά

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 08, 2007 5:55:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    stalagmatia,
    δεν ξέρω καλή μου αν τα καλύτερα φωλιάζουν σ' έναν κόσμο που τον στήνουμε εντός μας.
    Μάλλον έτσι θα'ναι.
    Αλλά για τον κόσμο τον εκτός μας, λέω: να γινόταν να γουρλώναμε τα μάτια και φέρναμε τούμπα τη ζωή...


    Aντώνη μου,
    απόλυτα σύμφωνη με βρίσκεις. Εμείς, μονάχα σε βιτρίνεις χωνόμαστε και τις αντανακλάσεις των γυάλινων πύργων μας μπορούμε ν' αντικρίσουμε. Μέχρι εκεί.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 08, 2007 5:58:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    κολοκυθι...
    Και να δρας. Να αντιδράς. Ξεχασμένο, μες στη νωθρότητα των καιρών και τη σαπίλα της βολής μας.



    Alkyoni μου,
    η φτώχεια της ματιάς μας μες σε μια συνήθεια που μας πολτοποιεί. Ζυμαράκια και μεις, υλικά φτηνά σε πάγκους πλανόδιων πωλητών, στηνόμαστε όπως-όπως για το θεαθήναι.

    Φιλιά κι απ' το Νότο κορίτσι!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 08, 2007 10:07:00 μ.μ., Anonymous "η"

    Έτσι είναι Καπετάνισσα. Φιλιά από καρδιάς!
    "η"

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2007 1:31:00 π.μ., Blogger παράλληλος

    Καλομάθαμε!
    Αδυνάτισαν τα δόντια μας.
    Δεν μπορούμε να φάμε την αλήθεια ωμή!...

    (καταπληκτικό το βίντεο)

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Νοεμβρίου 10, 2007 1:47:00 μ.μ., Blogger Vlaxos

    Τέρμα οι τυφλοί φιλενάδα....
    Μόνο μονόφθαλμοι πια....
    ...και βλέπεις τα χαΐρια μας...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Νοεμβρίου 10, 2007 3:35:00 μ.μ., Blogger Σπύρος Σεραφείμ

    γι' αυτό ανάβουν οι προβολείς. Για να μη βλέπουμε...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2007 10:00:00 π.μ., Blogger melomenos

    ΜΠΡΆΒΟ πολύ ωραίο βίντεο!!!
    απλά και ωραία χτυπάει εκεί που πρέπει,
    αυτός είναι ο κόσμος που θέλουν να φτιάξουν!!!
    θέλουν ο κόσμος να μην βλέπει τα αίσχη τους!

    η όραση του ανθρώπου
    σπάνια αντιλαμβάνεται όπως βλέπει
    συνήθως βλέπει όπως αντιλαμβάνεται!

    καλό σου σαββατοκύριακο

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2007 12:06:00 μ.μ., Anonymous sadmanivo

    Πολύ εύστοχο κυρία μου..
    Και με έκανε να σκεφτώ πως στην πραγματικότητα δεν ξεχνάμε την ανθρωπιά, αλλά σταματάμε να την μαθαίνουμε.
    Καλή σου μέρα :(

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2007 1:24:00 μ.μ., Blogger φεγγαραγκαλιες

    αυτα ειναι τα ματια της ψυχης καπετανισσα μου!!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2007 2:04:00 μ.μ., Blogger VITA MI BAROUAK

    Και μεις ακολουθούμε τον τυφλό προφήτη...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2007 9:09:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    to ksereis auto pou leei : to daxtulo edeixne to feggari kai o ...hlithios koitaze to daxtulo?
    kalinixtes
    Viz

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Νοεμβρίου 11, 2007 9:13:00 μ.μ., Blogger αθεόφοβος

    Σκληρή απεικόνιση μιας πραγματικότητας.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 12, 2007 10:02:00 π.μ., Blogger ellinida

    Εγώ πάντα το λέω. Κοίτα και μετά
    κλείσε τα μάτια για να δεις!
    Καλημέρα και καλή βδομάδα.
    φιλιά

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 12, 2007 1:54:00 μ.μ., Blogger mAuVe

    μερικά μόνο λεπτά πόση αναστάτωση στο στομάδι μπορούν να φέρουν...ε?

    καπετάνισσα,
    πήγα στον Ιουλιανό τον παραβάτη που ανεβάζει το κρατικό θέατρο βορείου ελλάδος και για κάποιον λόγο σε σκεφτόμουν έντονα...

    καλή μας εβδομάδα με καινούργια κουράγια...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 12, 2007 2:06:00 μ.μ., Blogger mAuVe

    *στο στομάχι εννοούσα πιο πάνω...

    αχ αυτοί οι "δαίμονες"....

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 12, 2007 7:23:00 μ.μ., Blogger Aggelos Spyrou

    ........

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2007 5:04:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    "η",
    γλυκοφιλώ σε καλή μου! Μ' αγάπης λόγια να'ρχεσαι πάντα.


    παράλληλε!
    Ωραίος. Την προτιμάμε ζαχαρωμένη. Με ψιμύθια λογής-λογής και σελοφάν γυαλιστερά.
    Να μας την ταΐζουν όπως-όπως. Κι εμείς να χάσκουμε.


    Vlaxe μου,
    βλέπω και καλοβλέπω. Και σέρνω και τη θλίψη μου χαμηλωμένη, να μη θωρεί, μόνο να μου θυμίζει να πατώ σταθερά σ' αυτό που συλλαβίζω σαν όνειρο και που οι άλλοι απλώς, τ' αποκαλούν αιθέρα.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2007 5:21:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Σπύρο μου,
    αυτό είναι βέβαιο. Η χρησιμότητα των προβολέων είναι αυτή ακριβώς. Να κάνουν μπούγιο, να θολώνουν την καθαρότητα του βλέμματος, να αποπροσανατολίζουν.
    Άρτος και θεάματα; Ναι, ναι.
    Όπως, ας πούμε, οι εντυπωσιακά φωταγωγημένες συγκεντρώσεις κάποιων αλλοτινών ή και κοντινών καιρών...


    melomene,
    ορθόν. Τα περί όρασης και αντίληψης λέω. Όπως τα γράφεις.
    Παγάκια θέλουμε στα μάτια. Να μας τσούξουν, να γδαρθούν με γυαλόχαρτο μετά.
    Να γίνει ο πόνος πόνος μας, να συν-αισθανθούμε.


    sadmanivo,
    πιο στυφά τα δικά μου χείλη. Την ξεχνάμε, θα πω. Την ανθρωπιά. Όσο δεν μας αφορά -άμεσα εννοώ-, όσο δεν γινόμαστε πρωταγωνιστές, να βιώσουμε την έλλειψή της, την έχουμε πρόχειρη σαν λέξη μα, πανάκριβη και σπάνια ως πράξη.
    Εκείνοι οι αδιάφοροι, οι βολεψάκηδες, οι "ωχ αδελφέ", δεν είναι άλλοι. Εμείς είμαστε.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2007 5:26:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    φεγγαραγκαλιες,
    αυτά είναι, ναι. Τα κρυστάλλινα, τα διάφανα, κείνα που βλέπουν κι ακούν και νιώθουν και πράττουν!


    VITA MI BAROUAK,
    σμήνη πουλιών που αντί ν' ανοίγονται σε σχηματισμούς δεμένους, σέρνονται στο χώμα μιζεριάζοντας.
    Αυτό είμαστε. Και, φοβούμαι, αυτό θα παραμείνουμε.


    Viz...
    Το ξέρω καλή μου. Παραλλαγές πολλές στην ηλιθιότητα. Ποικιλία μεγάλη.
    Κοινός τόπος, ο άνθρωπος κι οι πρακτικές του.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2007 5:33:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    αθεόφοβε,
    καλά το ξέρεις και συ πως απ' ατσάλι είναι καμωμένη η καρδιά τ' ανθρώπου. Πως αλλιώς;
    Αν ήταν αλλιώς, θα'χαμε μπροστά, άλλο κόσμο.


    ellinida μου,
    το'πανε κι οι ποιητάδες πως με τα μάτια σφαλιστά βλέπουμε ό,τι ποθούμε κι όχι ό,τι τύχει.
    Μα θαρρώ πως, για να πλάσουμε τους πόθους μας με μορφή και φωνή, πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε κατάματα. Αυτό που τυχαίνει. Δηλαδή, αυτό που εμπρός μας φτιάξαμε.


    mAuVe...
    Φταίει ο Καζαντζάκης μάλλον. Που'χες σκέψεις μακρινές, πέρα από πέλαγα και κορυφογραμμές.
    Χαρά μου δίινεις πάντως. Καλή η παράσταση;
    Φιλιά ευθεία καταπάνω. Σου.


    Aggele,
    αγκαλιές. Να νιώθουμε τη ζέστα της πολυφωνίας. Κάτι είναι...

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 15, 2007 4:39:00 μ.μ., Blogger ellinida

    Χιχι σοφή καπετάνισσα.:))
    M'ανοιχτά ή κλειστά, ούτως ή άλλως δεν θα δούμε αυτό που θέλουμε να δούμε;

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 15, 2007 10:14:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    ellinida γλυκιά,
    έτσι είναι.
    Κείνο που αντέχουμε θα δούμε.
    Αυτό ορθώνεται μπροστά.
    Να το σηκώνει η ψυχή η καθαρή: όπου, και αν υπάρχει.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2007 3:28:00 μ.μ., Blogger ΔΑΝΑΗ

    Ο ποιητής δε λάθεψε σα ζήτησε

    "Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ΨΥΧΗΣ του".

    Όπως δε λάθεψαν κι εκείνοι οι αρχαίοι παππούδες που έλεγαν το "Νους ορά και νους ακούει"...

    Σήμερα όμως, χρειαζόμαστε εικόνες για να μας θυμίσουν την κατακτημένη σοφία του ανθρώπου. Άρα έχει νόημα; Τελικά ο έχων ώτα ακούει... Ο μη έχων ούτε ακούει ούτε βλέπει. Πάντα το ίδιο πρόβλημα.

    Άνθρωποι που θαρρούν τους εαυτούς τους ζωντανούς. Κι είναι πιο νεκροί απ' τους νεκρούς. Κι άλλοι, λίγοι, ελάχιστοι να ακουρμάζονται και τα φανερά και τα αφανέρωτα...

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 11, 2007 12:50:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Δανάη...
    Παρα-αγριεύουν οι καιροί.
    Λυσσάνε δηλαδή.
    Καταπάνω, να μας καταβροχθίσουν. Χμ... Ο,τι και να'ρθει μπροστά, μια εττικέτα -η ίδια- θα σκίζει τη ψυχή: του αδιάφορου.

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape