Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007
Ατραποί και αρτηρίες



Δυό δρόμοι χωρίζονται σ' ένα κίτρινο δάσος
Και στενοχωρημένος που δεν μπορούσα να τους πάρω και τους δύο
Και καθώς είμαι ο μόνος ταξιδιώτης
Στάθηκα για πολλή ώρα
Και κοίταξα τον έναν όσο πιο μακριά μπορούσα
Μέχρι εκεί που η καμπή του χανόταν στη χαμηλή βλάστηση
Μετά πήρα τον άλλον, δίκαια και σωστά
Που είχε ίσως περισσότερη ανάγκη
Γιατί ήταν χορτασμένος και χρειαζόταν περπάτημα
Αν και η χρήση τους είχε φθείρει σχεδόν το ίδιο και τους δύο
Και κείτονταν εκείνο το πρωί
Με φύλλα που δεν είχε μαυρίσει κανένα βήμα.
Ω! Φύλαξα τον πρώτο για μια άλλη μέρα!
Κι όμως, ξέροντας πως ένας δρόμος φέρνει άλλον δρόμο
Αμφέβαλλα αν θα γύριζα ποτέ.
Θα έπρεπε να το λέω αυτό αναστενάζοντας
Κάποτε, χρόνια και χρόνια αργότερα:
Δυό δρόμοι χωρίζονταν σ' ένα δάσος κι εγώ-
Εγώ πήρα τον λιγότερο ταξιδεμένο
Κι αυτό έκανε όλη τη διαφορά
.


Robert Frost, The Road Not Taken


Μία από τις θεμελιώδεις διεργασίες στην ανθρώπινη ανάπτυξη είναι το σφάλισμα της πόρτας... στον προοδευτικό περιορισμό των πιθανών πεπρωμένων.


Joseph Needham, Order and Life


Και η αρχή, όπως ξέρετε, είναι πάντα το πιό σημαντικό μέρος, ειδικά όταν πρόκειται για οτιδήποτε νέο και τρυφερό. Αυτή είναι η εποχή που ένας χαρακτήρας διαμορφώνεται και εύκολα μπορούμε να χαράξουμε πάνω του εκείνα που θέλουμε.

Πλάτωνας



Δρόμοι αδιάβατοι, πολυπερπατημένοι, δύσβατοι, ανηφορικοί, ολισθηροί, πλατείς, κοπιαστικοί, ευθείες, στενά περάσματα, καμπύλες, τεθλασμένες, γραμμές και στρογγυλέματα. Ορθάνοιχτοι, στενοκοπιές, πλακόστρωτα, πολυσύχναστοι, ερημιές, χορταριασμένοι, βραχώδεις. Λεωφόροι, μονοπάτια, καλντερίμια, άσφαλτος και χαλίκι, χώμα, βλάστηση αγριεμένη και ξερολιθιές.

Και η ζωή χαράσσεται, φλέβα ανοιχτή, αρτηρία σε ροή,
πάνω στη στοιβάδα του εδάφους.
Πάντα, στην αρχή της.





(Οι δύο πρώτες φωτογραφίες είναι από το www.pbase.com,
των "Yves P" και "sheldon869"
και η τρίτη του Vad Plashevsky )

 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 09:32 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


26 Ανάσες:


  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 11:29:00 π.μ., Blogger marado

    Ολα είναι δρόμος...με αεροπλάνα και βαπόρια και με τους φίλους τους παλιούς!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 12:07:00 μ.μ., Blogger tolitsa

    Ποσες φορες δεν εχω θυμωσει,βλεποντας πανω στα παιδια μου καποιο σημαδι που εγω χαραξα λαθος! Τοτε στην αρχη. Ευχομαι μεγαλωνοντας να εχουν την γενναιοτητα να το αλλαξουν.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 12:33:00 μ.μ., Blogger ector p

    Στα ίσα και στα άνισα ,νάσαι καπετάνισσα!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 1:06:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Η τρυφεράδα της αρχής του νέου δρόμου...
    Στα κλαδιά των δέντρων κελαηδάνε πουλιά ακόμα άγνωστα.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 2:08:00 μ.μ., Blogger soulmates

    ola einai dromos, ena taxidi gemato empeiries, oneira, pono, xara...
    as liwsoume osa periisotera papoutsia mporoume...
    se filw kapetannisa!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 3:36:00 μ.μ., Anonymous atg

    na strwneis lekseis ,
    na patas panw tous dunata...
    na tis akoume na skouzoyn ,
    na ksupnaei i kardia...

    ftiakse ena dromo me lekseis kai fuge ekei pou thes...
    me opoion thes...euxi ... :)

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 5:51:00 μ.μ., Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη

    εχετε προσκληση αγαπητη μου μα παιξετε στο παιχνιδι με τις 5 λεξεις..φιλια..

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 11:54:00 μ.μ., Blogger candyblue

    Οι δρόμοι...κοίτα τους
    Πεδιάδες που ποτέ δεν πέθαναν

    Και μεις βαρύθυμοι ποταμοί που τους διασχίζουμε, ακουμπώντας την κοιλιά της ύπαρξης μας στις παρυφές τους

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 12:22:00 μ.μ., Blogger kwlogria

    Κούκλα μου! Όλοι οι δρόμοι είναι γεμάτοι ρόδα αρκεί να παραμερίσουμε τα αγκάθια:) Πονάει λίγο αλλά τι να γίνει; Καλημέρα γλυκιά:):):):):)

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 4:32:00 μ.μ., Blogger nina

    ..Two roads diverged in a wood and I,
    I took the one less trodden by
    And that has made all the difference..

    Λατρεύω αυτο το ποίημα του Robert Frost..Ο ακρογωνιαιος λιθος της υπαρξης - της δικης μου τουλαχιστον - συμπυκνωμενος σε 3 γραμμες...Γιατι κατ'εμε η ζωη εχει νοημα αν αποβλεπεις στην ηθικη τελείωση..όπως θα έλεγε κι ο Αριστοτέλης..

    Κι αν αγαπάω το ιστολόγιο σου είναι γι'αυτον τον λόγο..είναι ένας μοναδικός δρόμος..Και για μένα απάτητος..Να'σαι καλα.

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 6:26:00 μ.μ., Blogger Στέφανος

    Να, κάτι τέτοια μας κάνεις και έχουμε εξαρτηθεί :-)

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 8:32:00 μ.μ., Blogger Αίσθησις

    Moυ θύμισες την ένταση που νιώθω, κάθε φορά που αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ζωή μου αν είχα κάνει μία διαφορετική επιλογή. Ασύλληπτο!
    Πάντως δεν είναι τυχαίο που κάνουμε τις συγκεκριμένες επιλογές.

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 8:37:00 μ.μ., Blogger kerasia

    Στο είπα ότι στην είχα φυλαγμένη. Έλα από εμένα να πάρεις την πρόσκληση σου :)

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 10:21:00 μ.μ., Anonymous melomenos

    πάντα έπαιρνα τον δύσκολο δρόμο
    τον δρόμο για τους λίγους!
    ακολουθούσα την συμβουλή του γέρου παππού!
    αν ο διάβολος αποφασίσει να σε τραβήξει κοντά του και προς την καταστροφή σου δεν σε σπρώχνει προς αυτήν αλλά σε έλκει με εύκολους και δαφνοπερπάτητους δρόμους!
    καλησπέρα σου

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 11:14:00 μ.μ., Anonymous Ροΐδης

    αχ αυτός ο Frost που δεν χορταίνω, δεν έχω κάτι με τους άλλους, αλλά...

    αδυναμίες βλέπετε.
    εσύ τον μετέφρασες Καπετάνισσα;

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Μαρτίου 10, 2007 12:55:00 μ.μ., Blogger γιώργος

    σημασία το ταξίδι...
    όχι ο δρόμος...
    τον δρόμο τον βρίσκεις, το ταξίδι το εφευρίσκεις...

    την καλημέρα μου καπετάνισσα...

    αν θέλεις, έλα, δες και γράψε...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Μαρτίου 10, 2007 9:18:00 μ.μ., Blogger Serenity

    Άλλο ένα δείγμα υπέροχης γραφής.
    Στο blog μου σε περιμένει μια πρόσκληση, Καπετάνισσα. Εφόσον, φυσικά το επιθυμείς. :)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Μαρτίου 11, 2007 11:11:00 π.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος

    Είναι Κυριακή
    και γω μια τέτοια καλημέρα θέλω να σου πω

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Μαρτίου 11, 2007 6:12:00 μ.μ., Blogger Desposini Savio

    Και'γω για έναν "Κόκκινο Δρόμο" έγραψα σήμερα Καπετάνισσα.
    Ας ξέραμε να τους διαβούμε... όλοι οι δρόμοι θα'ταν καλύτεροι.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 12:33:00 π.μ., Blogger anthrakoryxos

    Εγώ έχω σταματήσει πια στους δρόμους να γυρίζω
    Παρά γελώ σαν τους κοιτώ, υγρούς και κουρασμένους
    Απ΄ τα χιλιάδες βήματα που χρόνια τους στοιχειώνουν
    Κι απο μακρυά με τη ματιά, τον στοιχειωμό τους πίνω.

    Καλούς δρόμους σε όλους.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 3:37:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    marado,
    ρότα η ζωή, αμ τι άλλο.
    Κι οι φίλοι τιμονιέρηδες άξιοι πλάι μας, εύχομαι.
    Χέρι ζεστό σε διαδρομές ατέλειωτες: στη σκέψη, στη καρδιά, σ' αυτά που βλέπουμε, στα όσα ζούμε.


    Τολίτσα μου!
    Σωστή ανάγνωση. Και παλικαρίσια.
    Έχει ο δρόμος εικόνες πολλές. Στροφές, ανοιχτάδες, ερήμους, ξέφωτα... Θα'χουν τρόπο. Και τόπο. Αγάπη να τ' αγκαλιάζει μόνο.


    Έκτωρα,
    ωραίος είσαι, λόγω τιμής! Να σου δώσω αγκαλιά να σε γλυκάνω και χαμόγελα φωτεινά για την ευχή. Σ' ακροβασίες μετριέται τ' ανθρώπου η ψυχή. Κι οι μελανιές απ' τα πεσίματα, καρφώνουν -θαρρείς- το βήμα!


    Silvia Okaliova!
    Και σε δαιδάλους μέσα να'μαστε, πάλι ουρανό αποζητάμε. Και φτερούγισμα πρωτοφανέρωτο, ναι. Πιότερο υπόσχεση, παρά φυγή.


    soulmates καλή μου...
    Και παπούτσια και φτερά και λέπια θ' αλλάξουμε, με στοιχειά και δαίμονες θα κονταροχτυπηθούμε -αν χρειαστεί- για τη χαρά του δρόμου. Γι αυτό. Κι όχι στην προοπτική του όποιου δαφνοστεφανωμένου τερματισμού!


    atg,
    ευχές να'χω να τις χαίρομαι! Κλαράκια, πέταλα και φύλλα, εκεί στην άκρη του δρόμου να μαζεύω, να τα κάνω λέξεις, να τ' αφήνω πίσω στους ανέμους να παιχνιδίζουνε μαζί τους οι καιροί.
    Δρόμο ανοιχτό καλή μου!
    Να τρέχει πάνω του φως!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 8:50:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    με το φεγγαρι αγκαλια!
    Κι ένα φεγγάρι να'χα να το γλιστρήσω στην αγκάλη σου, πάλι λειψό θα'μενε το "ευχαριστώ " μου!


    Candyblue,
    παιδί αγαπημένο να μ'οδηγήσεις σ' ένα ξέφωτο ν' ακούσω νερών κελαρυσμούς και βατραχιών φιλήματα.
    Ποτάμι να γίνω, ναι, να χύνομαι με τους καιρούς, να μην κοντοστέκομαι πουθενά μόνο να θωρώ στις όχθες μου να περνάνε δρόμοι.

    Κι αν δεν σε φίλησα ποτέ, θα το κάνω στην κοίτη. Μου.


    kwlogria,
    ψυχή-φτερούγισμα που τρέχει στους αέρηδες και γαργαλάει τους διαβάτες, αυτό είσαι. Αγκάθια είπες, ναι; Μωρέ δε σταματούν τα αίματα. Μα έμαθα στο κόκκινο να ζω.
    Μπορεί και κάποτε, να με πούνε ρόδο.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 9:37:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Nina,
    άσε με να βγαίνω στο δρόμο μ' ενα φουστανάκι βαμβακερό, με λουλούδια μεγάλα πάνω, μαργαρίτες και ηλιοτρόπια, να στροφογυρίζω σαν παιδί.
    Μη μου φοράς βραδυνά.
    Πήγαινέ με βόλτα σε χωματόδρομο.
    Θα με πας;


    Στέφανε,
    η αγάπη θέλει αεράκι να σηκώνει πανί. Ούτε άγκυρες, ούτε ξέρες. Μόνο να πηγαίνει...
    Σε γλυκοφιλώ!


    Αίσθηση,
    απίστευτο κι ασύλληπτο. Μια άλλη κίνηση, ένα νεύμα σχεδόν, ένα ακροπάτημα ανεπαίσθητο κι όλα σ' έναν δρόμο απρόβλεπτο. Κι όλα, με μάτια καινούργια.
    Και πάντα στα βλέφαρα να αιωρείται ένα "αν"...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 9:58:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Kerasia μου,
    μου'ρθε λίβας κατά πρόσωπο, οπότε, η παρουσία σου αισθητή!
    Θα ανταπεξέλθω των προσδοκιών σου-λέμε τώρα-, εντός των ημερών!
    Γλυκό φιλί να σου γελάσει!


    Μελωμένε,
    οι παππούδες παντρεύουν ταιριασμένα τη βαθιά γνώση των καιρών και το ψηλάφισμα των ανθρώπων. Αφουγκράζονται τα απλά: χάρισμα μέγα! Κι έχουν και όλο το χυμό της ζωής σε δυό λέξεις φυλαγμένο!


    Ροΐδη αγαπημένε,
    δεν είναι δική μου η μεταφορά. Έτσι όπως το είχα αρχειοθετημένο, δεν έχω σημειώσει το όνομα του μεταφραστή.
    Οι αδυναμίες σου, δύναμη στο λόγο, ε;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 10:10:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Γιώργο μου,
    τιμή ανθοφορούσα!
    Όλα θα γίνουν. Να γυρίσω εγώ πλάτη σε φίλο; Μόνο να κατακάτσει το φιλί, να 'χω την επίγευση στα χείλη...


    Serenity,
    ψυχή αερικού!
    Ω, δέσμια των επιθυμιών πορεύομαι. Μια ζωή, αν είναι να τη ζεις, να'χεις αισθήσεις-νησιά που βρέχονται ολόγυρα...
    Θα'ρθω. Υπόσχεση.


    Σωκράτη,
    Κυριακές να τρίβονται στα πόδια σου! Μα τέτοιο χάδι που ανεβαίνει!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 10:15:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Desposini Savio,
    έχω χιλιόμετρα στην πλάτη μου και πινακίδες ξεθωριασμένες στην οδό. Την εθνική. Μιλάς για οικοδομικά τετράγωνα ή για ιδρωμένα βήματα στη σκόνη του πουθενά;
    Λίγο πιο μακριά, κοντά να είμαι...


    Ανθρακωρύχε,
    τον χάρτη σου προσμένω.
    Έλα, συνοδοιπόρος, οδηγός.
    Κι αν δεν τεντώσουμε τα όρια, ε, θα'χω τουλάχιστον δεύτερη φωνή στο τραγούδι.

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape