Παρασκευή, Φεβρουαρίου 23, 2007
Μέθης μιλήματα

Βρε τι γλέντια έχει η φύση, άμα της κάνεις λίγο χώρο στην καρδιά! Δηλαδή, έτσι κι αλλιώς τα έχει, μα, σαν τεντώσεις σεντονάκι καθάριο τον άλλον, τον από μέσα ουρανό, εκεί να δεις πως χοροπηδούν οι ήλιοι κι αρχίζουν αχτινοχαϊδέματα...
Είχε μια λιακάδα θανατερή σήμερα. Να μη χορταίνεις τη ζωή! Και το Φλεβάρη, που συνήθως βουτάει στις γκριζάδες και μας κρατάει μούτρα που γδέρνουν τα πατώματα.
"Θα 'χει νερά πολλά ο Μάρτης", μαρτύρησε γέροντας σοφός απ' τις παρυφές του Ψηλορείτη.
Να 'χει παπού, να'χει. Να μουσκέψουν τα φυλλοκάρδια γιατί υπολειπόμαστε σε υγρασίες, τι να σου πω.
Ξεφλουδίζουνε στα βλέφαρα οι ξηρασίες, παραλιαστήκανε τα σώψυχα που λες...



Ήπια σήμερα καφέ απολαυστικό στο λιμάνι, με τα υπομονετικά ιστιοφόρα να μπερδεύονται στα μάτια μου κοροϊδεύοντας τη μόνιμη λαχτάρα μου για φυγή και το γαλάζιο του Θεού να σμίγει ουρανούς και θάλασσες.
Μα πόσος κόσμος διψασμένος για ηλιαχτίδες!
Να χάσκει κάτω από τη ζωοδότρα πηγή να πιεί το νερό των αθανάτων.
Κι εγώ να παρακαλώ τους χειμωνιάτικους ήλιους να διαφεντέψουν σε γραφεία, γωνιές και δώματα. Να ρίξουνε στους τοίχους φως, να το σπαταλήσουνε πάνω στα άχαρα.



Δύσκολη τούτη η βδομάδα. Άμα τελειώσω εγκαίρως τις συνταγές που γράφω για προγράμματα και δίκτυα εκπαιδευτικά, λέω να προλάβω να σου μαγειρέψω.

Έχω αφήσει από το πρωί σε στιμμένο λεμόνι μια πρέζα σαφράνι θηλυκό να διαλύεται. Θα περάσω μια φέτα φρέσκο σολωμό στο τηγάνι για κανά δεκάλεπτο, στο λίπος του μονάχα, κι ύστερα θα το ραντίσω με αρωματισμένο λεμόνι και θα ψιλοκόψω λίγο άνιθο στο κέντρο του. Ένα ποτήρι από κείνο το θεϊκό κρασί του Νικολή του Αρχανιώτη, διονυσιακή ευωχία, σπονδή στη ζωή, θα ισοφαρίσει.

Έχω επίσης βράσει κομματάκια κοτόπουλου, κανά εικοσάλεπτο μόνο, με ένα φύλλο δάφνης. Θα περαστούν κι αυτά στο τηγάνι με ξεραμένο κόλιαντρο σε λίγη κρέμα γάλακτος (φυτική, γιατί σε προσέχω) κι όταν πλησιάζει να βράσει η κρέμα θα ρίξω λίγη μαστίχα χιώτικη, να λιώσει για να τη δέσει. Θαρρώ θ' απλώσει όμορφα τούτη η κατασκευή σε έναν πόντο πιλάφι σπυρωτό.

Από χτες περιμένει το μήλο βρασμένο μ΄ένα ξύλο κανέλλας, δύο σταλιές λεμόνι και μια μύτη ζάχαρης για το επιδόρπιό σου.
Ώρα να μπερδευτεί με μασκαρπόνε και να τυλιχτεί σε φύλλο κρούστας, φτιάχνοντας μικρά πιτάκια.
Βουτιά στο καυτό ελαιόλαδο για τρία λεπτά, κανέλλα και μέλι μόλις κρυώσει.
Ένα κοντό ποτήρι Μαλβάζια, στην γλυκιά, ερυθρή οινοποίηση που κάνουν οι Ιταλοί, μπουκέτο γαρύφαλλα, ν΄ αναψοκοκκινίσουνε τα χείλη σου...

Έτσι. Όπως το κρασί που δοκιμάζεις κι αγαπάς στο πάνω χείλι σου να 'μουν κι εγώ να ξάπλωνα...

Ταξίδια, γεύσεις, πιθυμιές...
Ήλιοι και φεγγάρια. Στους ουρανούς και στα ποτήρια.

Όπου κι αν είσαι σ' ακραγγίζω και με το φως του γέλιου σου μεθώ.

Μες στο κόκκινο το βαθύ σε στραγγίζω.
Εβίβα.


[ Goran Bregovic - Ev chistr ´Ta, Laou! (Cider-drinking song)
Οι φωτογραφίες είναι του Dave Nitsche, εκτός από τη δεύτερη,
δημιουργός της οποίας ο Dick Smolinski
]
 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 20:30 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


28 Ανάσες:


  • Χρόνος: Παρασκευή, Φεβρουαρίου 23, 2007 11:47:00 μ.μ., Blogger the_return

    Α, ωραία!

    Οφείλω να ομολογήσω ότι προς το τέλος, μου άνοιξε η όρεξη καθώς διάβαζα το κείμενο , και αίφνης, φαντάστηκα τον εαυτό μου ν'ανοίγει το ...ψυγείο (πράγμα που προτίθεμαι να κάνω ευθύς αμέσως μετά το πέρας της συγγραφής του σχολίου ώδε).

    Ενα κείμενο ό,τι πρέπει κατά της ημερολογιακής ανορεξίας (και όχι μόνο).

    ΥΓ. Λίγο καθυστερημένα διάβασα και τα δυο ποιήματά σου.
    Συγχαρητήρια και για τη στιχική μορφή του λόγου σου, και αναμένω "more" (ως είθισται να λέμε στην διαδικτυακή γλώσσα).

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 3:22:00 π.μ., Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία)

    Εναν καφέ στο λιμάνι...κι ας πεθάνω μετά

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 10:05:00 π.μ., Blogger melomenos

    πέρα απο την όχθη των χειλιών σου
    σ'έβλεπα που μου έγνεφες
    κι ήσουν σαν ερχόμενη άνοιξη καλή μου!
    γι'αυτό μην φοβηθείς!
    πάντα σου να χαμογελάς
    ανάμεσα απο μυρωδιές κανέλας και μελιού...
    γευστικό ταξίδι έρωτα Καπετάνισσα
    καλημέρα σου

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 11:02:00 π.μ., Blogger marilia

    Πάλι μας μέθυσες, βρε Καπετάνισσα!

    χικ! :) Μμμμααααατς!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 11:53:00 π.μ., Blogger Αίσθησις

    Mε ταξίδεψες στα ζωντανά χρώματα του ήλιου, στο κόκκινο κρασί, στη γεύση που φτιάχνει την ψυχή, αλλά κυρίως στη διονυσιακή μέθη του έρωτα. Είμαι σίγουρη πως η ανάσα σου είναι στα χείλη του και η γεύση σου στο στόμα του, γιατί είναι γεύση που δεν ξεχνιέται.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 12:39:00 μ.μ., Blogger Dralion

    Για δεκαετιες χρησιμοποιουσα την εκφραση "εβιβα" οπως ολοι μας - χωρις να την πολυσκεφτομαι.

    Σαν σκιππερ ειμαι και λιγο ξεναγος. Καποτε με ρωτησαν οι πελατες μου, τι λενε οι ελληνες οταν υψωνουν τα ποτηρια και τι σημαινει το "εβιβα". Αναγκαστηκα να σκεφτω, προκειμενου να απαντησω.

    Απο τοτε που ξερω συνειδητα την σημασια της λεξης, ειναι απο τις αγαπημενες μου.

    Εβιβα καπετανισσα.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 5:32:00 μ.μ., Blogger VITA MI BAROUAK

    Θα βάλω να πιω ένα οίσκυ στην υγειά σου!
    Στην υγειά σου καπετάνισσα...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 5:51:00 μ.μ., Blogger kyriaz

    Οι λέξεις σου με μέθυσαν
    στο μπλογκ σου πώς τρεκλίζω...
    Πο(σ)τάκι μου γλυκόπιοτο
    με σε το νου γεμίζω...

    Εβίβα,καπετάνισσα!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 6:53:00 μ.μ., Blogger SALOME

    Τι πιο ωραίο απο τις αναμονές...Αναμονή στον όμορφο καιρό, στη συνάντηση, στο μαζί που θα μοιραστούν δυο άνθρωποι. Αυτό αρκεί:
    "Άμα τελειώσω εγκαίρως τις συνταγές που γράφω για προγράμματα και δίκτυα εκπαιδευτικά, λέω να προλάβω να σου μαγειρέψω" Θα σου...τυχεροί!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 7:53:00 μ.μ., Blogger desprh

    Εβίβα καπετάνισσα, τα λόγια σου ανάσες... αναζωογονούν το νου όσο το καλό κρασί...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 8:42:00 μ.μ., Blogger el-bard

    Αν είναι να το γυρίσεις σε συνταγές (μαγειρικής, εννοώ), γράψε, σε παρακαλώ, καμιά πιο εύκολη, με υλικά που να μπορώ να βρω σε σούπερ μάρκετ της επαρχίας.
    Κατά τα άλλα, ακόμη ψάχνομαι να βρω τις 5 αλήθειες μου. Πού θα πάνε, θα τις βρω.
    Να χαίρεσαι!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2007 11:37:00 μ.μ., Blogger Markos

    Βρε τι ζεστή είναι η καρδιά,που οδήγησε το χέρι να γράψει...
    Την καλησπέρα μου

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 10:47:00 π.μ., Anonymous Desposini_Savio

    Με τις υγείες σου Καπετάνισσα!
    σε φιλώ, να έχεις μια όμορφη Κυριακή
    (δεν μπορώ να σχολιάσω ως blogger σήμερα. κάτι έχει πάθει...)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 3:24:00 μ.μ., Anonymous Serenity

    Μεθυστική γραφή, ηδονικά σε παρασύρει στη απόλαυσή της, σαν ένα εξαίσιο κόκκινο κρασί...
    Στην υγειά σου, Καπετάνισσα! :)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 3:58:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Μας άνοιξες την όρεξη Καπετάνισσα κι ας σηκωθήκαμε μολις απ' το Κυριακάτικο τραπέζι. Μας ξύπνησες την όσφρηση, τη γεύση και την όραση μαζί. Καλό απόγευμα. :-)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 4:02:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Η προηγούμενη ανώνυμη ήμουν κατά λάθος εγώ. Δεν μ αφήνει να γράψω σχόλιο αλλιώς.

    nosyparker

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 5:18:00 μ.μ., Blogger STATLER-WALDORF

    Κάτι τέτοιες μέρες ηλιόλουστες θέλει να σκίσει η ψυχή το σώμα να βγει έξω να τις χαρεί…! Όταν σκέφτομαι ότι σε λίγους μήνες φεύγω από το νησάκι και θα χάσω κάτι τέτοιες μέρες την θεά της θάλασσας σπαρταράει η καρδιά μου….

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 6:00:00 μ.μ., Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη

    στην υγεια σου καπετανισσα..παντα στο ρουμπι του κρασιου να βυθιζεσαι..!!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007 7:06:00 μ.μ., Blogger kyriaz

    kapetanissa said:
    "Πίνω, γλεντίζω τσι καημούς
    που 'χω και μου κλουθούνε
    μη μου 'χουνε παράπονο
    αφού ομάδι ζούμε!"

    Να μωρέ ποίηση...

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 27, 2007 1:45:00 π.μ., Blogger nina

    ζω μέσα σε κρασιά και ποικιλίες και νιώθω ευλογημένη..εβίβα όσα ποθούμε να είναι πορφυρά κι εύγευστα σαν το παλιο bordeaux κρασί..εχω μια αδυναμία σ'αυτο =)

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:06:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    The Return, καλέ μου.
    Οι εκτιμήσεις σου πολύτιμες για μένα, από καρδιάς σ' ευχαριστώ!
    Γαστριμαργικές απολαύσεις να'χεις εμπρός! Αγκαλιές καλούδια.
    Τέρψις του ουρανίσκου και όχι μόνον. Ύψιστη στιγμή για τις αισθήσεις που, την σέβεσαι κατά πως πρέπει, αντιλαμβάνομαι.


    Maria_Adouaneta,
    θα σε πάω βόλτα θαλασσινή εσένα. Να σε καλωσορίσω με το πέλαγο μπροστά, να βουτάει στη ματιά και να χύνεται ξανά από την κόρη.
    Έλα. Θα μαζέψω τα πλεούμενα να γλυκοφιλήσουν τα νερά. Να΄χει γαλήνη.


    Μελωμένε,
    γεύση κι ο έρωτας, ναι! Οι αισθήσεις όλες σε γιορτή συνομωτική, σε πανηγύρι θαυμάτων!
    Ένας έρωτας στο πιάτο σου και στο χείλος του ποτηριού σου. Να γεύεσαι, να τρώς, να πίνεις...

    Σάββατο, Φεβρουάριος 24, 2007 2:20:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:06:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Μαριλία,
    φιλιά στο πορφυρό και από δω!
    Να ποτιστεί η ψυχή από τη μέθη της ζωής, γιατί όχι;
    Να γλυκοζαλιστεί η σκέψη, να λιγωθεί και η καρδιά, να'ναι δεκτική σ' αγάπες και σ' ανθρώπους!


    Αίσθησις!
    Ο καθείς και η γεύση του, ε;
    Μες στο βαθύ μπλε του ωκεανού ας πούμε, να χυμάει σαν κύμα ανταριασμένο, παρασέρνοντας κάθε κύτταρο, κάθε κομμάτι σάρκινης γης, σ΄έναν ξέφρενο χορό. Ή, στεριανή, σαν την καφτερή γεύση μιας πικάντικης πιπεριάς που στριμώχνεται μέσα σε σάλτσες γενναιόδωρα καμωμένες και γλιστράει στον ουρανίσκο προκαλώντας θεία ηδονή!



    Dralion αγαπημένε,
    παρατήρηση σωστή!
    Ευοί-Ευάν λοιπόν, ρίζα βακχική, κάτι σαν Ζήτω, ή, πιο σωστά, Υγίαινε, Χαίρε.
    Ευοί-Ευάν=ΕΒίβα, λέξη που στην Κρήτη ανταμώνεται κατά κόρον. Σπάνια λέμε "στην υγειά σας" υψώνοντας ποτήρια. Εδώ, ευχόμαστε "εβίβα" και μάλιστα, κάθε φορά που το χέρι πιάνει το ποτήρι προκαλώντας σε οινοποσία (ή ρακοποσία, αναλόγως).

    Γλυκόπιοτα λόγια να λες και ν' ακούς!

    Σάββατο, Φεβρουάριος 24, 2007 2:34:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:07:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    VITA MI BAROUAK,
    ω, ναι! Κι αν γλυκοζαλιστείς καλέ μου και παραπατήσεις, να πέσεις σ' αγκαλιά που θα σε δευτερομεθύσει με τα κάλλη της!


    kyriaz,
    λεξιπλάστη μου αγαπημένε!

    Πίνω, γλεντίζω τσι καημούς
    που 'χω και μου κλουθούνε
    μη μου 'χουνε παράπονο
    αφού ομάδι ζούμε!



    SALOME,
    η προσδοκία, ωραιότερη από την ίδια την πραγματικότητα, ποιός δεν το'χει βιωμένο; Πλάθει κόσμους η προσμονή, στήνει λαχτάρες κι όνειρα, ενίοτε δε, μένεις με τη γεύση της!

    Φιλιά στα κύματα!

    Κυριακή, Φεβρουάριος 25, 2007 6:45:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:07:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    desprh,
    καλώς μας ήλθες με μια σκέψη ουρανό και λόγια φως να μας ζεστάνουν!
    Πολύ σ' ευχαριστώ για τα δώρα σου και την τιμή. Ν' ανοίγει η ψυχή κι ο λογισμός, ν' αναγεννάται. Πόθος κι ευχή.


    el-bard,
    χαρά και σε σε! Έλα μωρέ αγαπημένε φίλε, δεν καμώνομαι την πρωτονοικοκυρά, αλίμονο! Αν κι έχω μεγάλη αγάπη στα μαγειρέματα, προτιμώ να... τσικαλιάζω (=λέξη κρητική) λέξεις, παρά "άλλης φύσεως υλικά"...

    Γράψε, γράψε, ψυχή στο φως ζητάμε!


    Μάρκο,
    λόγια παραγεμισμένα, μα τα λαχταρώ, ψέμμα δεν είναι. Χορταίνει η ψυχή τ' ανθρώπου αγάπη ποτέ; Μονίμως στο παράπονο...

    Φιλιά μου.

    Κυριακή, Φεβρουάριος 25, 2007 6:52:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:07:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Desposini Savio,
    χαρά μέσα σου. Κι η Κυριακή, όχι μόνο στα ημερολόγια! Μέρα γιορτής την είπανε. Ας είναι!

    (Όσο για τον μπλόγκερ, τούτος εδώ μονίμως παθαίνει! Της ταλαιπωρίας που λένε...)


    Serenity γλυκιά,
    να σε κεράσω λόγια να κολυμπήσεις στη χαρά! Να τρέξουνε ανθοί και μυρωδιές στον μέσα κόσμο να πεις πως μες στους χειμώνες χρωματίζεται η ζωή!
    Στη μέθη της αγάπης να δίνεσαι, θα ευχηθώ.


    nosyparker!
    Αν έστησα πανηγύρι στις αισθήσεις, ε, τότε πολλά κατάφερα θαρρώ!
    Κι αν λογαριάσεις και την Κυριακή σαν μέρα "επίσημη", που της πρέπουν τ' ακριβά δηλ., τσάκω ένα μπουκάλι σπάνιο κρασί με πλούσια γεύση, ως συνοδεία εκλεκτή!

    Κυριακή, Φεβρουάριος 25, 2007 7:00:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:08:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    STATLER-WALDORF,
    καλώς μας ήλθες μες στους ήλιος με τα παράπονα βροχή!
    Για ποιό νησί λες καλέ μου; Που θ' αποχωριστείς κιόλας, τι κρίμα...
    Δεν έχω μοίρα μακριά απ' τη θάλασσα, μα θα το πω: Την ύπαρξή της, τη δύναμη και τη θωριά της, την έχουμε εντός. Θέα εσωτερική, γαλήνη και θεριό, όπου και να βρεθούμε, εκεί θα 'ναι...


    με το φεγγαρι αγκαλια!
    Βουτιές δίνω καλή μου, μακροβούτια να σου πω! Και στο άλλο χρώμα, το βαθύ της καρδιάς, να δεις πως χυμάω! Δίχως καν αναπνευστήρα, βουρ για τον χαμό!

    Κυριακή, Φεβρουάριος 25, 2007 7:05:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:08:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    kyriaz!
    Οι μαντινάδες στην Κρήτη είναι καθημερινή πρακτική. Κι αν κάτσεις και με παρέα μερακλίδικη, κολλάνε στο πετσί σου μυρωδιές από λόγια και ακούσματα που δύσκολα αποχωρίζεσαι. Κι αν δεν καλοθυμάσαι ακριβώς τι ειπώθηκε, μπλέκεις τον στίχο, δανείζεσαι μια λέξη από δω, συνθέτεις μιαν άλλη από μέσα σου και φτιάχνεις ρούχο να σου ταιριάζει!

    Αγκαλιές!

    Κυριακή, Φεβρουάριος 25, 2007 8:40:00 μμ

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007 7:08:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    nina μου,
    αγκαλιά βαμμένη απ' της καρδιάς το χρώμα και ποτήρια να ρέουνε σπάταλα, να χώσουμε εκεί μέσα κάθε ελπίδα κι απαντοχή, ναι!
    Όμορφη η ευχή σου, θα πιώ γι αυτό απόψε κι ίσως δω κι απέναντί μου να σαλεύει τ' όνειρο!

    Τρίτη, Φεβρουάριος 27, 2007 5:07:00 μμ

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape