Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006
Για τ' άστρο της Ανατολής
κινήσαμε μικροί...


Άρωμα να στάζει στους αιθέρες. Να παραβγαίνει με τους αέρηδες στην πλάνη. Λιγωτική μυρωδιά. Κανέλλα και λεμόνι. Ό,τι μυρίζει πάει να πεί. Να ποτίζει τα λογικά, να σε γλυκοτυραννά, να σε μεθά, να σε στραγγίζει...
Αυθαίρετη εισβολή αισθήσεων στα ρουθούνια. Στρατιές απ' άνθη, με εντολή να υποτάξουν ό,τι μοιάζει αδιάφορο.

Μπουκαλάκι χαρισμένο. Τ' αφήνω να πλανηθεί στον αέρα και, μεμιάς, νιώθω σαν να βρίσκομαι σε μια ανατολίτικη αγορά και τρυπώνω στα σοκκάκια και εξερευνώ και λιποθυμώ από τ' αρώματα.
Σου έχω πεί πόσο τρελλαίνομαι για τις αισθήσεις της ανατολής;

Και την αγορά της, που θυμίζει
αμάθητο κορμί γυναίκας. Σκεπαστή και δαιδαλώδης. Μυρωδικά, αρώματα, μπαχαρικά.
Αισθήσεις που διαφεύγουν στον αέρα...

Εκεί μπορείς να τσιμπολογήσεις τα πιο ύποπτα γλυκίσματα, να γευθείς τα αμυγδαλωτά, ν'αγγίξεις τα μεταξωτά υφάσματα, να διαλέξεις τα ζωηρόχρωμα και λεπτοδουλεμένα κιλίμια, να ρουφήξεις με απόλαυση τα γλυκερά αρώματα από μόσχο και ροδόνερο.
Όλα ξεχειλίζουν και χύνονται πλουσιοπάροχα κι ανακατεμένα πάνω στα λιθόστρωτα δρομάκια...

Μπορώ να μιλώ ώρες. Έχω ταξιδέψει σε χώρες της ανατολής. Θα'θελα να τις δω ξανά και να διηγηθώ σ' όσους δεν είδαν, δεν υποψιάζονται...
Για τη σεντεφένια χλωμάδα της ερήμου, για το άρωμα των εξωτικών φρούτων, για τις υπέροχες μυρωδιές από γιασεμί και μπαχαρικά.

Για τα βαριά, μακριά, πολύχρωμα φορέματα, που σφιχτοδένουν κάθε καμπύλη μα εκείνη, λες και πάει να σκάσει
όλο και ξεπροβάλλει... σε κάθε βήμα, σε κάθε υπόσχεση. Αινιγματική κι ασίγαστα μαγευτική...

Το πως μπορούν κι ανθοφορούν οι λέξεις ακόμα κι όταν έχουν για γη ένα πληκτρολόγιο, είναι απίστευτο!
Χάνομαι μέσα σ' αυτές, μεθάω σχεδόν, λησμονώ τα "άχαρα και σκούρα".
Στήνω ιστορίες, γυρεύω μαγικά χαλιά να σκαρφαλώσω, να περιπλανηθώ!
Χαράζω μορφές με καμπύλες γραμμές. Με φωτοσκιάσεις του φεγγαριού.

Ώρες-ώρες νιώθω πως δε μένει άλλο, παρά οι εικόνες κι οι αισθήσεις του παραμυθιού. Να τις αιχμαλωτίζει η ψυχή για ν' αντέχει τις κακοτοπιές...




( Αγαπημένες κινηματογραφικές μουσικές, μ' άρωμα ανατολής σφιχτοδεμένες:
Ευανθία Ρεμπούτσικα - The best days of our lives.
Από την ταινία Babam Ve Oglum
Tamer Ciray - Halil melegi kaciriyor. Από την ταινία Gonul Yarasi

Στη γειτονιά της Candyblue, γύρω από τη φωτιά που σπινθιρίζει, λικνίζονται ηδυπαθείς φιγούρες. Κι ο αγέρας, ταξιδευτής σε μυρωδιές και σχήματα.
Πρόσκληση, να διηγηθώ μια
ιστορία.
Στο πυκνό δάσος του blogspot.

Ο τίτλος, στίχος του Νίκου Καββαδία )
 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 10:20 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


23 Ανάσες:


  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 1:41:00 μ.μ., Blogger Sokratis Xenos

    Ανάσα ήτανε αληθινή
    που κλείει στην ευωδιά και μάτια και μυαλό
    Το` χα ανάγκη,ναι πολλή, σα να `ξερες πώς αλαφρώνει η μέρα

    Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α

    * έκλεισα για λίγο, μην παραξενευτείς

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 3:54:00 μ.μ., Blogger αθεόφοβος

    Θα πρότεινα και το Ya Habibi με την Natacha Atlas και την Πρωτοψάλτη.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 4:31:00 μ.μ., Blogger Jo-Anna

    Τις εχω νιωσει αυτες τις γευσεις στη μνημη μου .
    Τα εντονα χρωματα που σβυνουν στη φτωχια του λιτου .
    Στις βουτηγμενες αγορες των μπαχαρικων .
    Στις τεντες των τατουαζ με τα πολλα χρωματα της χενα .
    Τις εκπληκτικες πορτες που δεν ειναι πορτες αλλα ενα διαχωριστικο στο αποκοσμο .
    Στις αγορες των εθνων .
    ντυμενη και η ιδια την εθιμοτυπια με την μυρωδια του πραματευτη στα χερια



    Ιωαννα

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 5:21:00 μ.μ., Blogger Κασσιανός

    (Σε περιμένω στο πάρτυ!)

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 8:05:00 μ.μ., Blogger Alexandra

    όμορφες εικόνες, εξωτικές, τόσο διαφορετικές από μας... άλλες φορές άγριες και άλλες ιδιαίτερα τρυφερές.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 9:18:00 μ.μ., Anonymous deProfundis

    είστε μια λεκτική όαση.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 11:31:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Μας ταξίδεψες πάλι καπετάνισσα! Στα μέρη εκείνα που δεν έχω δει, μα μέσα απ' τα κύτταρά μου, μου ιστορούν εικόνες ,γλώσσες, μυρωδιές...
    Καληνύχτα.
    "η"

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006 11:49:00 μ.μ., Blogger Dralion

    Του ναυτη δος του στη στερια
    κρεβατι, και να πιει
    "Ολο τον κοσμο γυρισες,
    μα τιποτα δεν ειδες..."

    Ευχαριστω για το ωραιο κειμενο. Οι στιχοι (απο το ιδιο ποιημα οπως ο τιτλος του ποστ), δεν αναφερονται σ' εσενα - καπετανισσα.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 23, 2006 12:42:00 μ.μ., Blogger zero

    Παρα πολυ καλο ποστ!

    ΥΓ: και καπως εξωτικο.

    ζερο.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Νοεμβρίου 23, 2006 11:11:00 μ.μ., Anonymous agripnofidi

    Κρητικοπούλα άκουσα μια όμορφη μαντινάδα και σου την γράφω.

    Κόρη φαντάσου ένα κλαδί
    ξερό πάνω στο χώμα
    να σου φωνάζει σ' αγαπώ
    και σε πονώ ακόμα

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006 3:50:00 π.μ., Blogger Ο Καλος Λυκος

    πουλί, πουλάκι στεριανό, θάλασσα δεν σου πρέπει...

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006 11:38:00 π.μ., Blogger Κολοκύθι

    Αφή, όσφρηση, γεύση , ακοή, όραση. Όλα εδώ κάπταιν.

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006 12:06:00 μ.μ., Blogger Serenity

    A, η 'μυστική' Ανατολή... πόσο θα 'θελα να τη γνωρίσω...

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006 2:44:00 μ.μ., Blogger ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

    Σ΄αυτή την Ανατολή που εμείς δε θ΄αντέχαμε να ζούμε, παρά μόνο ως επισκέπτριες, (είναι σκληρά κι απάνθρωπα φαλλοκρατικά εκεί τα έθιμα) κάποιες γυναίκες ηρωικά υπομένουν... Μήπως αυτές δεν είναι, η ψυχή τελικά της Ανατολής;;; Ας το αφιερώσουμε σ΄αυτές ειδικά λοιπόν, το υπέροχο αυτό post!

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006 9:55:00 μ.μ., Anonymous Skerveles

    Xmmm...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Νοεμβρίου 25, 2006 2:30:00 π.μ., Anonymous espressionist

    panta thavmaza tous anthrwpous pou kseroun na paizoun me tis lekseis

    enan tetio erwteytika, alla ekeinos...
    ayto einai allhs anasas yliko

    prwth mou episkepsi simera stis l-ekseis. oi kariokes theloun psygeio.

    tha pernaw na se diabazw

    empnefseis kales eyxomai!

    na eisai kala! :-)

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Νοεμβρίου 25, 2006 11:28:00 π.μ., Blogger Markos

    υπέροχη η βόλτα
    Μέσα σε εικόνες κι ευωδιές
    σκέψεις και λαχτάρες...
    Συνέχισε να περπατάς μέσα στα σοκάκια της ψυχής και παίρνε μας, και εμάς παρέα σου σ' αυτές τις βόλτες.
    Να είσαι καλά Καπετάνισσά μου
    Καλή σου ημέρα.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 11:47:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Σωκράτη, αγαπημένε!
    Έλλειψα κι εγώ κάποιες μέρες. Είπα πως δεν μου φτάνει να μετρώ απουσίες άλλων, πρέπει να'χω και προσωπικό αριθμολόγιο...

    Φυσάω τον καιρό, κλοιός να γίνει, μ' αρώματα αγάπης γύρω σου!



    Αθεόφοβε,
    πρόταση με πάθος και ψυχή!
    Γυροφέρνουν ο Απόλλωνας με τις Μούσες του μέρη ανατολίτικα, είναι σίγουρο! Και τα ποτίζουν με ήχους ταξιδιάρικους.
    Χιλιάδες χρόνια τώρα...



    Ιωάννα μου.
    Έρχεσαι με πραμάτεια πλούσια, πολύχρωμη και πολύβουη, σε διακρίνω πάντα. Οξυμένες αισθήσεις, διεισδυτική ματιά, άγγιγμα ίδιο κύμα.
    Σε απλωσιές, σε στενοσόκκακα, σε πλατείες και εμπορειά, φιγούρα μακρινή και κοντινή μαζί.

    Σα να'χουμε ξανανταμώσει...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 12:08:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Κασσιανέ!
    Χαρές και τούτες!
    Βάλθηκες να μας αποτρελλάνεις βρε χορευταρά; Τι στριφογυρίσματα, τι απογειωτικές φιγούρες ειν' τούτες;
    Άντε να πάρουνε φωτιά τα τακουνάκια να λευτερωθεί η ψυχή!


    Αλεξάνδρα μου...
    Να μη μυρίζει παράδεισους ανέγγιχτους και μακρινούς το "διαφορετικό"; Κείνο που κατοικεί στ' όνειρό μας λέω. Ως φυγή, ως πέταγμα μυαλού, ως εικόνα που σχηματοποιείται μ' επιθυμίες σωρό!


    Deprofundis!
    Καλώς μας ήλθατε με ανθοστόλιστους κήπους στα χέρια κι αγγέλου σαλπίσματα στη φωνή!
    Τιμή μεγάλη κι αγκάλη πραγματική η ματιά σας!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 12:16:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    "η"...
    Οι ταξιδιάρες ψυχές ξέρουνε και πάνε. Έχουν πατήματα απ' τη νοτισμένη βραδιά και χνάρια απ' την πορεία των αέρηδων. Ξέρουν που πέφτει η Μαγεία, σε οδηγούν με τα μάτια σφαλιστά κι ας μην έχουνε δει ποτέ τη Γη της.

    Κι εσύ, ταξιδεύεις καλή μου.
    Έτσι κι αλλιώς.



    Oldskipper,
    δική μου η χαρά, που ράντισες με αλμύρα ό,τι μες στον καιρό στεγνώνει.
    Κι αν είναι οι αλήθειες περισσευούμενες μέσα σε τούτη την άγια κουβέντα: "όλο τον κόσμο γύρισες, μα τίποτα δεν έιδες!"
    Κι αντιγυρίζει ο ίδιος ο θαλασσινός Ποιητής:
    "Αν πω όσα είδα, θα με σκοτώσουν".



    Ζέρο,
    στάλες εξωτισμού στην σκέψη μας, ναι.
    Γιατί μερικές γκριζάδες -ανθρώπων και καιρών-, δεν αντέχονται αλλιώς.
    Τα φιλιά μου!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 12:24:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Άγρυπνο φίδι,
    όμορφη πολύ! (Κι εσένα η ψυχή σου, έτσι μοιάζει).

    Η σειρά μου να κεράσω και καλή στράτα να ευχηθώ:

    Είναι για μένα Ανατολή
    όταν τον συναντήσω
    και Δύση όταν το σκεφτώ
    πως χώρια του θα ζήσω...



    Καλόλυκε,
    κατέχει το η θάλασσα σε ποιούς δίνεται. Ανοίγουνε τα πέλαγα σε κείνον που'χει μάτια δεκτικά, το γνωρίζεις.
    Και τ' ανάποδο.
    Ανατολή στο βλέμμα σου λύκε μου!


    Κολοκύθι μου,
    όλα μέσα μας. Άρα, όλα και δω. Να γιορτάζουν. Να το γλεντούν και να μεθούν!
    Πες τη και ζωή.
    Στο ζενίθ της.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 12:31:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Serenity, αγαπημένη!
    Θα έρθει η μαγεμένη στιγμή. Ξέρω. Την έχεις φροντισμένη από μικρή, γλυκομιλημένη, τυλιγμένη τρυφερά μέσα στα παραμύθια...
    Θα'ρθει. Λυχνάρι που τρεμοπαίζει μες στην νυχτιά.


    Ηλιαχτίδα!
    Καλώς ήλθες στη γειτονιά των ονειροπόλων που καμώνονται τους σκεπτικούς!
    Όμορφη η πρότασή σου.
    Ναι, για τις γυναίκες που ορίσανε για μοίρα τους την αιώνια υποταγή.
    Και ανοιχτούς ορίζοντες δεν αντικρύσανε ποτέ τους.


    Σκερβελέ,
    στοχάζεσαι θαρρώ, μα εγώ θ' απλώσω χέρι ζεστό να σε καλοσωρίσω!
    Δώσε σπρωξιά στο όνειρο και στη μαγεία, ναι;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006 12:39:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    espressionist,
    αγάπη και πλατειά χαμόγελα κι από τούτη τη πλευρά, π' αναζητά λιακάδες.
    Καλώς μας ήλθες, να'ναι η ζωή σου ανατολής χαρά και χρώμα. Ξεκίνημα, αυγή, ήλιου αγκάλη.
    Να έρχεσαι, να σμίγουν οι φωνές μας.
    Να δυναμώνει η ψυχή.



    Μάρκο,
    συνοδοιπόρος είσαι.
    Μέγας περιπατητής του λόγου σου.
    Ό,τι μας δείχνει η ζωή, ό,τι αγγίζουνε οι άνθρωποι, έχει -λες- από μόνο του αξία;
    Ή είναι τα μάτια μας που σαν έχουν χρώμα καθαρό, μπορούν, αντέχουνε και βλέπουν;

    Το βλέμμα σου ξέρει κι αναγνωρίζει Μάρκο. Κι αυτό, έτσι όπως "ντύνονται" πλέον τ' ανθρώπινα μάτια, θα το πω πολύτιμο.

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape