Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008
Κατόπιν Εορτής
Ηχηρό φτερούγισμα, βιαστικό μα φασιαριόζικο, με τσακισμένες –θαρρείς-τις καμπυλώσεις των φτερών… Ένα φρτττ… αγχωμένο, φευγαλέο, ούτε ολόκληρη ανάσα καλά-καλά-, ούτε μια εκπνοή της προκοπής κάτι σαν πλανάρισμα γλάρου σ’ ερημική ακτή που με μανία φτύνει κύματα.
Κάπως έτσι κι η περίοδος της Γιορτής, περαστική και πιεσμένη, μες στην ένταση και στο κυνηγητό, κοίταγμα γρήγορο πίσω απ’ το τζάμι, με τη ψυχή διψασμένη, να μη χορταίνει, ν’ αναζητά, να ΄ναι ανήσυχη για τη χαρά την εσωτερική, τη βαθιά, κείνη που ’χει χώρο και διάρκεια…

Παραπανίσια στολισμένες οι πόλεις μας – που η αρχοντιά του απέριττου -, δήλωση κοκεταρίας κι αυτή, καταναλωτικής, φορεσιά βαρύτιμη, με λουστρίνια και γουναρικά…. Βιτρίνες φανταχτερές, λαμπιόνια, όλα τα κραυγαλέα, όλα στην υπηρεσία του «φαίνεσθαι»
Κι η καλοπέραση να ’χει κλείσει πρώτο τραπέζι πίστα, με δυο νοίκια μπροστά.

Συλλογίζομαι λοιπόν τώρα που μερεύει σιγά-σιγά η αντάρα η γιορτινή, την αγριάδα των αντιθέσεων που παρουσιάζονται στα μάτια μας μπροστά.
Από τη μια χύνεσαι μες στη χρυσόσκονη και τα χαμόγελα του καθρέφτη -τούτα τα «κατά παραγγελία» κι από την σκουντουφλάς πάνω σε πλήθος επαιτών σε πλατείες, φανάρια, δρόμους ανοιχτούς και προαύλια εκκλησιών…
Από το «φαίνεσθαι» στο «είναι» των περιθωριοποιημένων, των παραγκωνισμένων…
Αναρωτιέσαι αν φυλλομετράς τους «άθλιους» ή αν ταράσσεται η ματιά σου με τα εξαρθρωμένα μέλη του «Αρχισηδιρουργού»…

Καταγραφή γερή στη συνείδησή μας, μαύρη από την καταδίκη, η εικόνα του «επαγγελματία γονιού» που εξωθεί το παιδί του σε ζητιανιά εκπορνεύοντας την άδολη, ανόθευτη ψυχή του.

Επίφαση χαράς και ευτυχίας…Ευχές κι ελπίδες κουτσαμένες μετεωρίζονται δίχως να ζεσταίνονται εντός μας. Κονταίνει τ΄ όνειρο, ακυρώνεται η γιορταστική ατμόσφαιρα, τσούζει το μάγουλο απ’ το χαστούκι και διώχνει το αμέτοχο φιλί.

Πάει αυτό. Παρακάτω. Χάσκουν οι απορίες.
Κάτι χρόνια άλλα, η επαιτεία ήταν γέννημα-θρέμμα πολέμων και λοιμών. Τώρα όμως; Τώρα που έχουμε κράτος πρόνοιας –θυσιασμένο μπρος στο βωμό της οικονομικής ανάπτυξης-, αντιμετωπίζουμε υπερπλεονασμό ανέργων επαιτών.
Πάω πίσω, για να (ξανα)ζυγίσω στο μυαλό και στη καρδιά στρατηγικές, τακτικές, σχεδιασμούς, μηχανισμούς. Συλλογιέμαι την επίθεση του δυτικού πολιτισμού προς κράτη που διαμελίστηκαν, προς λαούς που ξεριζώθηκαν, έτσι, με την ίδια –στην ουσία- λογική που, σε καιρούς ακόμα παραπίσω, εντελώς «ιεραποστολικά» οι μητέρες χώρες της ανάπτυξης, θέλησαν να εναρμονίσουν στον δικό τους δρόμο, τις υπανάπτυκτες…

Κι άντε, η πολιτική ηγεσία έχει να κουμαντάρει μπόλικα λογιστικά κι είναι και σκληρόπετση μπροστά σε κάτι τέτοια, η άλλη ηγεσία όμως; Η θρησκευτική λέω, περιορίζει την «κοινωνία» της μόνο στο εσωτερικό των ναών;
Τι λέω τώρα και γω… Να κατέβουν τα στελέχη της εκκλησίας στα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα κάνοντας πράξη το λόγο του Ιησού που έλεγε πως θυσιάζει τη ψυχή για τα πρόβατα και μοιράζει τα μισά υπάρχοντα στους φτωχούς και και και…

Δεν ξέρει από διπλωματίες και περιστροφές και πολιτικάντικο λόγο η αγάπη! Δίδεται έτσι απλόχερα, σαρκώνοντας αιτήματα καιρών και ουσίες ανθρώπων, σμίγοντας χέρια και ψυχές, κάνοντας τη γέννηση, Γέννα πραγματική!
Έτσι έχει η ελπίδα σπίθα ανθεκτικότητας και το όνειρο αντέχει τη γνώση κι όλη η στυφάδα που καταπίνουμε καθημερινά γλυκαίνει μια στάλα.


Και πως να ζαχαρώσει τώρα η φωνή μου που φίλος αρχιτέκτονας μου ’στειλε φωτογραφίες απ’ το Αρκάδι, αυτό το μνημείο το ιστορικό, το περήφανο και περίφημο, σύμβολο βαρύ για την Κρήτη η Μονή, όπου χτίστηκαν με «πάσης φύσεως υλικά» σύγχρονες εγκαταστάσεις δίπλα ακριβώς στα ιερά κτίσματα, τα μνημεία της λευτεριάς!
Ξεκάθαρο το «για ποιόν χτυπάει η καμπάνα»!


«Πες μου αν θέλεις τι φοβάσαι στις γιορτές», ακούω τ’ απέναντι ηχεία να ρίχνουν έμμετρο παράπονο στη διαδρομή μου.
Έλα μου ντε… Αυτό που φοβάμαι φιλαράκι μου, είναι ότι πέρασαν.
Μια και καλή.






 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 00:45 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


70 Ανάσες:


  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008 1:28:00 π.μ., Blogger weirdo

    Ειλικρινά
    Δεν ξέρω τι να πω..
    Τι να σου γράψω..
    Ένα κείμενο-βέλος.. Από τα καλύτερα που έχω διαβάσει ποτέ..

    Καλή χρονιά, γλυκιά καπετάνισσα
    Με αληθινή αγάπη και ανθρωπιά.. Μέσα μας και γύρω μας..

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008 9:04:00 π.μ., Blogger kyriaz

    Πράγματι αξιόλογο κείμενο καπετάνισσα...
    Καλή σου μέρα.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008 10:02:00 π.μ., Blogger ΩΣΗΕ

    ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ!

    Αμ δε, που δε θα το έκλεινες έτσι...
    Το οσφράνθηκα από την πρώτη γραμμή...
    Καπετάνισσα!
    Τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά...

    Καλημέρα με φτερούγιαμα βουβό πάνω απ' το κρητικό

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008 11:45:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Δεν υπάρχουν πια γιορτές καπετάνισσα, αρχόντισσα, γλυκιά κυρά χάθηκε η αγάπη η καλοσύνη χάθηκε η ανθρωπιά.
    Γιατί η πραγματική αγάπη φοβίζει τους ανθρώπους αρχόντισσα; Σάββας

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008 6:19:00 μ.μ., Blogger confused

    Καλή χρονιά καπετάνισσά μου με υγεία και έμπνευση :))

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 06, 2008 9:47:00 π.μ., Blogger Alkyoni

    .....

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 06, 2008 7:43:00 μ.μ., Blogger marilia

    Καλή χρονιά, Καπετάνισσα! Με υγεία και ευτυχία!

    Φιλάκι γλυκό

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 06, 2008 10:09:00 μ.μ., Blogger Vlaxos

    Ε ΚΑΙ;;

    Ε ΚΑΙ,ΛΕΩ!!!

    Ναι Oh, captain my captain "μια και καλή" χάθηκαν οι γιορτές μας.
    ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΑΛΛΕΣ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ!
    Εγώ με τους εορτάζοντες θέλω να'μαι, με αυτούς που χαίρονται για τις γιορτές ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ.
    ΚΙ ΕΣΥ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΑΩ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΗΜΑ!
    Απλά νομίζω πως άνοιξες το "ρεζερβουαρ" να δεις τι "βενζινη" κερνάμε και αν "κάνει" για ταξίδι.
    ...μωρε και με τα πόδια πάμε λέω....
    ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ!...
    Φιλιά και Καλή Χρονιά!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 06, 2008 11:37:00 μ.μ., Blogger Παράξενος

    Καλή χρονιά και από μένα, Καπετάνισσά μας.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 06, 2008 11:55:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    weirdo,
    ζεσταίνω τα φιλιά μου απ' τα λόγια σου, να σπάσουνε τις χειμωνιές να σου'ρθουνε στης καρδιάς την πόρτα.
    Παραστολισμένες οι λέξεις σου, τις κρατώ με χαμόγελο.
    Κι οι ευχές, καραβάκι στ' ανοιχτά, για της ψυχούλας την ακροθαλασσιά τραβάνε...


    kyriaz,
    αγκαλιές, τώρα που κρυσταλλιάζει γύρω.
    Κι εντός, καμμιά φορά...
    Θερμά ευχαριστώ για τον γλυκό το λόγο.


    ΩΣΗΕ...
    Να΄ταν οι άνεμοι ν' αγκάλιαζαν τα κορμιά και τα σκαριά και τις καρδιές, έτσι που να φέρνουνε βόλτα μόνο τα ωραία... Κόντρα σε καιρούς, σε θύελλες κι αντάρες.
    Ώρες-ώρες στέκομαι αμήχανη μπροστά στον χαλασμό του κόσμου και λέω πως δεν έχω την μπόρεση ούτε μ' άλλο τρόπο να κοιτάζω...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 12:02:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Σάββα>,
    μια αρμαθιά άνθρωποι -που λένε στον τόπο μου-, είναι αρκετοί για τα μεγάλα.
    Αυτή είν' η παρηγοριά.
    Πως τα μεγάλα όνειρα τα κάνουν οι μικροί και λίγοι.
    Ρωτάς για την αγάπη και θα'χα να πω πολλά. Θα γράψω, στο υπόσχομαι!
    Με τον φόβο καρφιτσωμένο στην καρδιά ζούνε οι άνθρωποι.
    Μην τους πάρεις τα κεκτημένα.
    Μην πονέσουν.
    Μην κάνουν χώρο στο χρόνο τους για τον άλλο.
    Κι επιφυλακή, συνεχώς.
    Μην "τους τη φέρει" ο άλλος.
    Μην τους καπελώσει, μην τους πάρει τα πρωτεία.
    Αν δεν αφεθείς Σάββα, κι αν δεν κάνεις την καρδιά πανάκι στον άνεμο, δεν έρχεται η αγάπη.
    Γνωριμιά μαζί της, καμμιά...



    confused,
    γλυκόλογα μες στην αλμύρα να ταράξουμε τον Ποσειδώνα!
    Κι ομορφιές! Να βλέπουμε, να ζούμε, να φτιάχνουμε...



    Alkyoni μου,
    οι μοιρασιές είναι και πικρές καμμιά φορά...
    Αρκεί να υπάρχει αποδέκτης, ε;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 1:11:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    marilia,
    ναι, καλή μου! Ευτυχία σ' ό,τι ορίζει του καθενός η ψυχή (αφού το μάθουμε πρώτα)!
    Ξέρεις πόσοι παλεύουνε να ζήσουν την ευτυχία των άλλων;


    Βλάχε μου,
    αντάρτη κι έφηβε πεισμωμένε!
    Πόσο υπέροχος είσαι μωρέ!
    Σαφώς και η δική μας φαντασία δεν είναι πιο χλωμή απ' τη δική τους μίζερη, αποχαυνωμένη πραγματικότητα!
    Τις φτιάχνουμε τις γιορτές μ' ενα βλέμμα ίδια σπίθα κι ένα τσάκισμα στη φωνή, δεν το συζητώ.
    Και με δυό γουλιές ρακή και μια μπουκιά γλυκό κυδώνι γλεντίζει η καρδιά!

    Σ' ευχαριστώ για το ζεστό το χέρι και τη σπρωξιά!


    Παράξενε
    κι ακριβοθώρητε!
    Να' σαι καλά εύχομαι, μέσα-έξω!
    Ευτυχής και πλήρης αγάπης μες στο 2008.
    Στο δώσε και στο πάρε...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 9:50:00 π.μ., Blogger soulmates

    kapetannisa mou,
    xronia polla kai kala!!!
    kalh xronia na exeis, me xamogela alh8ina kai agalies zestes gia sena!
    xxxxx

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 10:28:00 π.μ., Blogger lady.arwen67

    Κανείς δε θα σου πει τι φοβάται τις γιορτές. Κανείς ποτέ δε θα παραδεχτεί τι φοβάται στις γιορτές. Απλά κρύβονται σαν στρουθοκάμηλοι με το κεφάλι στην άμμο. Κρύβουν το εαυτό τους. Αθέατο το κάνουν από φόβο ακόμα για τους ίδιους. Τη καλημέρα την αγάπη και την εκτίμησή μου για μια όμορφη εβδομάδα

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 3:48:00 μ.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος

    στο ανισοζύγιο των πληρωμών
    εμείς οι λίγοι
    έχουμε τουλάχιστον
    εδώ έναν άγγελο λέξεων να μας ανοίγει
    απ` τα σίδερα

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 9:37:00 μ.μ., Blogger the muppet show girls

    Καπετάνισσα μου οι γιορτές είναι μέσα μας.
    Χωρίς χρυσόσκονες, χωρίς πολυτέλειες επιφανειακές. Τουλάχιστον.
    Κι έχεις δίκιο, οι λίγοι, οι αλλιώτικοι, αρνούνται τους φόβους, το χρόνο και αλλάζουν τον κόσμο. Για όλους μας.
    Φιλιά πολλά...ανάλαφρα γιορτινά. Επιμένω '-)

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 07, 2008 11:27:00 μ.μ., Blogger "Η"

    Τι στ'αληθεια να περιμενει κανεις απο μια εποχη που θελει την νυχτα μεγαλυτερη απο την μερα και την δυση προωρη;
    Μονο φωτακια και φωσφοριζοντα περιτυλιγματα που θα φωτισουν την μαυριλα της.
    Υπεροχη γραφη και δεν το λεω ετσι για να γραψω κατι συμπαθες.
    Μπαινω με το δεξι και σπαω παλιο κρασι στην πρυμνη σου.
    Καλησπερα :)

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 08, 2008 2:04:00 π.μ., Blogger Mustafa Şenalp

    very nice a blog :)

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 08, 2008 9:16:00 μ.μ., Blogger desapoin3ison4

    θα σαλπάρω ξανα μαζί σου...

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 08, 2008 10:48:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Σε ΤΙΜΩ αρχόντισσα, αγάπη είναι να θέλεις να κάνεις τους άλλους καλύτερους, αυτό το είπαι ένας σοφός ο Αριστοτέλης δεν ξέρω αν το έκανε πράξη αλλά εσύ έχεις πολύ απο δαύτη μέσα σου.Συμπάθα με που χτυπώ την πόρτα σου τόσο συχνά είμαι ένας περιπλανώμενος προσκυνητής και ψάχνω ανθρώπους ,σαν τον Διογένη με το φανάρι,και θαρρώ πως βρήκα έναν Σάββας

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 1:00:00 π.μ., Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ

    "....μόνο γι' αγάπη μη μου λες..."

    Ξεγυμνώθηκαν οι πόλεις μας... ξαναχάθηκαν τα χαμόγελά μας...έπεσε η αυλαία..μέχρι την επόμενη μεγάλη εορτή...

    Το τίμημα του "φαίνεσθαι"

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 5:05:00 μ.μ., Blogger kwlogria

    Τα χρυσά, τα αστραφτερά, τα όμορφα, η αγάπη, η χαρά, η καλοσύνη, μέσα μας είναι καπετάνισσά μου όμορφη! Καλή σου Χρονιά κι Ευτυχισμένη, γεμάτη χαρές!!! :)))))))))))))))))))

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 7:49:00 μ.μ., Blogger Alexandra

    γλυκόπικρη περιγραφή... ξεκινάς γεμάτη ζαχαρωτά και επιστρέφεις στην καθημερινή ωδύνη...

    αλλά έτσι είναι η ζωή, η ομορφιά κρατά πάντα λίγο!

    καπετάνισσα γλυκειά μοΥ!

    ευχές πολλές και φωτεινές σκέψεις και αγκαλιές από μένα σε σένα! καλή χρονιά!

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 9:31:00 μ.μ., Blogger Aντώνης

    Αυτό το μετά είναι και το δικό μου θέμα...Πάντως ακόμα εγώ δεν ξεστόλισα, όσο φούρια να στολίσουνε νωρίτερα τόση φούρια να ξεστολίσουνε στο τέλος και δεν την καταλαβαίνω.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008 9:33:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Ο λόγος σου ζαχαρένιος και πικρός, ή μελαγχολικός.
    Εύκολο εδώ να τον μιμηθεί κανείς εδώ αγαπημένη καπετάνισσα.
    Αλλά όχι εσένα που τον υφαίνεις, και θέλω να πιστεύω ότι ίσως κάποτε τον διαβάσω σε χαρτί-έτσι ή άλλως-.
    Με μυρωδιά χάρτινης επιφάνειας, και εκεί τυπώματος.
    Το εύχομαι.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 10, 2008 6:21:00 π.μ., Blogger Heliotypon

    Στο ίδιο (περίπου) θέμα έγραψα κι εγώ αλλά η δική σου γραφή είναι υπέροχη! Καλή χρονιά κι ευχαριστώ για την επίσκεψη.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 10, 2008 6:25:00 μ.μ., Blogger speira

    Να΄χεις μια καλή και ταξιδιαρικη χρονιά

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 12, 2008 9:47:00 μ.μ., Blogger Jason

    Ωραίο κείμενο.
    Όμορφη γραφή, όπως πάντα.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 13, 2008 1:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Εύχομαι Καπετάνισσα να μην επαληθευτούν οι φόβοι σου! Αγγαλιά ζεστή...
    "η"

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 15, 2008 12:04:00 μ.μ., Blogger helorus

    "Αυτό που φοβάμαι φιλαράκι μου, είναι ότι πέρασαν.
    Μια και καλή."

    Άσκηση στην απώλεια είναι η ζωή. Ευτυχώς δεν είναι ΜΟΝΟ αυτό.

    Καλή σου μέρα Καπετάνισσα.

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Ιανουαρίου 18, 2008 10:19:00 μ.μ., Blogger Aggelos Spyrou

    Κάθε μέρα είναι γιορτή.

    Έυχομαι...

    :)

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 19, 2008 5:30:00 π.μ., Blogger δεν υπαρχει κατι για το οποιο τιθεται θεμα

    kalhspera.

    ωραιο μπλογκ..

    συμφωνω με τα λογια σου.

    καλα να περνας.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 20, 2008 12:12:00 μ.μ., Blogger ellinida

    Εχεις πρόσκληση!:)
    φιλιά

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 21, 2008 12:20:00 μ.μ., Blogger DIONYSOS

    Αγάπη και συγκατάβαση, ευκαιρία για ανθρώπινες σχέσεις απενοχοποιημένες οι γιορτές και πάντα. Σας απόλαυσα ως κειμενο καθαρτήριο και σας ευχαριστώ για την ουσία.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 23, 2008 9:36:00 π.μ., Blogger Roadartist

    ωραια τα λες :)
    καλη χρονια γεματη με ονειρα φιλια!

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 30, 2008 6:24:00 μ.μ., Blogger Viz

    Dove stai signora delle parole?

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Φεβρουαρίου 04, 2008 3:59:00 μ.μ., Blogger scalidi

    Μας έχεις λείψει, Καπετάνισσα. Ελπίζω να αρμενίζεις πρίμα σε γαλήνια νερά :)))))))))))

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 09, 2008 12:49:00 μ.μ., Blogger marilia

    Ένα σνουποφιλάκι ψάχνει να σε βρει. Πού είσαι;

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 13, 2008 11:34:00 μ.μ., Blogger sundrops

    καλή μου Μαρία μας έλειψες...
    νάσαι καλά όπου και νάσαι!!!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2008 10:06:00 π.μ., Blogger kyriaz

    μυρίζομαι στα κύματα την επιστροφή σου...
    Λάθος κάνω;

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2008 8:25:00 μ.μ., Blogger tolitsa

    Κι εγω σε ψαχνω....

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 17, 2008 6:40:00 π.μ., Blogger kwlogria

    Που είσαι πριγκιπέσσα;; Εμφανίσου!! Ελπίζω να είσαι καλά και να φχαριστιέσαι χιόνι!!! Φιλιά πολλά!!! :)))))))))))))

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 17, 2008 12:06:00 μ.μ., Blogger oh! my majesty room

    το πράσινο δωμάτιο

    http://www.mymajestyroom.blogspot.com/

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 17, 2008 3:00:00 μ.μ., Blogger oistros

    Μην κόψεις τις .. γέφυρες. Θα σου λείψουν.
    Φιλιά

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2008 10:46:00 π.μ., Blogger el-bard

    Δένουν οι κάβοι με τον τρελοαέρα και το χονιά. Δένουν;;; Και οι δικοί σου;;;;

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2008 2:56:00 μ.μ., Blogger Desposini Savio

    εεεε Καπετάνισσα..
    που παρασύρθηκε το καράβι..
    ή μήπως δεμένο το'χεις..

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2008 5:39:00 μ.μ., Blogger bissextile

    Αναζήτηση χορηγού

    Πρόκειται για δύο Κωπηλάτες ειδικών ικανοτήτων και για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, όπου για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνεται το άθλημα της Κωπηλασίας στο πρόγραμμα. Προπονητής τους είναι ο "παγουράς" Λάμπρος Ρίζος, ο πηδαλιούχος με τον περισσότερο χρυσό στον λαιμό του! Επί σειρά ετών μέλος της εθνικής ομάδας Κωπηλασίας, αμέτρητες φορές Πανελληνιονίκης με το Ναυτικό Όμιλο Ιωαννίνων, καθηγητής Φυσικής Αγωγής και οικογενειάρχης. Για τα παιδιά αυτά, τη Ντίνα και το Βαγγέλη δεν ξέρουμε πολλά πράγματα, αλλά σύντομα θα μάθουμε και είμαι σίγουρος ότι μετά το Πεκίνο θα μάθουν όλοι!
    Οι υποψήφιοι χορηγοί πρέπει να αδιαφορήσουν για το Νόμο "απόδοσης-ανταπόδοσης" που καθορίζει την επιλογή του χορηγούμενου αθλητή και να επιλέξουν το Βαγγέλη και τη Ντίνα με τα κριτήρια της "αρχαιοελληνικής χορηγίας", δηλαδή ενίσχυση μιας προσπάθειας που έχει ψυχή, πείσμα, θέληση για ζωή και δημιουργία και που εκφράζεται μέσα από ένα άθλημα την Κωπηλασία, που παρότι -δυστυχώς- δεν είναι και το δημοφιλέστερο, προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις σε όλους που βρέθηκαν κοντά του, είτε σαν αθλητές, είτε σαν απλοί φίλαθλοι.
    Πληροφορίες θα βρείτε
    http://kopilasia.blogspot.com/2008/02/blog-post_19.html
    και http://www.oraelladas.gr/2008/01/22/sports-olympic-games-2/
    Πρόταση
    Η πρόταση που κάνουμε μέσω του ιστολογίου μας είναι, μία από τις προβολές του χορηγού του Βαγγέλη και της Ντίνας να γίνει μέσω της παρακάτω προβολής παρουσίασης που δημιουργήσαμε και την οποία θα μπορούν όλοι οι bloggers που έχουν τη διάθεση να βοηθήσουν να τη δημοσιεύσουν, αντιγράφοντας τον κώδικα από τη διεύθυνση που θα αναρτήσουμε αμέσως μετά την ολοκλήρωσή της.
    οποιός ενδιαφέρεται ας αφήσει σχόλιο με το URL του εδώ http://kopilasia.blogspot.com/2008/02/check-out-my-slide-show.html ή εδώ epikopos@gmail.com
    για να τον ειδοποιησουμε , επίσης κάθε άλλη ιδέα προβολής ειναι ευπροσδεκτη.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2008 12:16:00 π.μ., Blogger Κατερίνα

    Πού είσαι καπετάνισσά μου; Εύχομαι χαρά και μόνο να σε κρατάει μακριά!
    Φιλιά πολλά και να γράφεις πότε πότε...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 9:41:00 π.μ., Blogger παράλληλος

    Εεε! από το καράβι!...

    (Εύχομαι να ταξιδεύεις αναψυκτικά).

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 9:53:00 π.μ., Blogger Αιολος

    "ακούω τ’ απέναντι ηχεία να ρίχνουν έμμετρο παράπονο στη διαδρομή μου"

    Άδυνατώ να ανασύρω μνήμες από μη έμμετρα παράπονα. Όπως και από μη έμμετρες χαρές. Όπως και από μη έμμετρες εκπλήξεις. Νιώθω σαν αχινός που επάνω του έρχονται και κολλάνε οι μουσικές. Κι εσύ έρχεσαι τώρα και μου δίνεις τη φράση που γύρευα καιρό. Κακούργα:)

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008 6:14:00 μ.μ., Blogger antarths

    poly wraio keimeno....einai san ena portaito toso omorfo poy apla meneis me to stoma anoito apo 8aymasmo!!!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2008 8:10:00 μ.μ., Blogger Tradescadia

    Πού'σαι βρε Μάγισσα Καπετάνισσα; Μαγεύτηκες απ'τη ζωή και άφησες τη γραφή στο πλάι; Εύχομαι να είσαι καλά και να μαζεύεις εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές. Μού'χεις λείψει...

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Μαρτίου 07, 2008 8:46:00 π.μ., Anonymous δημήτρης ρ.

    Τι έγινε μπουρλοτιέρισσα;
    Δεν πιστεύω να σκαρώσαμε!
    Ό ρ τ σ' α λ α μ π ά ν τ α!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Μαρτίου 08, 2008 1:35:00 μ.μ., Blogger ellinida

    Ανοιγε κανένα πανάκι που και που για να ξέρουμε πως είσαι καλά.
    φιλιά

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Μαρτίου 12, 2008 3:57:00 μ.μ., Blogger Vlaxos

    ...Ζήσε φιλενάδα, ζήσε...
    ...Βουρ στο κύμα λέμε...

    ..."Μ' ένα μπουκάλι ρουμι..."

    ... έτσι κι αλλιώς οι πνιγμένοι τον πνιγμό δεν τον φοβούνται...

    Φιλιά όπου κι αν βρίσκεσαι...

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Μαρτίου 12, 2008 8:33:00 μ.μ., Blogger atg

    eeeeee pou eisai

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Μαρτίου 12, 2008 10:00:00 μ.μ., Blogger kyriaz

    Ξέρω-λείπεις.....
    Μα θα μου έδινε μεγάλη χαρά αν η επιστροφή σου γινόταν με αφορμή την πρόσκληση που απευθύνεται και σε σένα φυσικά στο μπλογκ μου.

    Να είσαι καλά.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 13, 2008 12:36:00 μ.μ., OpenID ector

    Έλα,ξεδίπλωνε πανί πάρτο δυό κάρτα αριστερά κι αρόδο
    μύρισε ρόδο εκατόφυλλο

    και πάμε γιά ρακόμελα στα τρία λιοντάρια πόχουνε σύναξη κορίτσια παλληκάρια
    (Τότε την είδα κι έμπαινε από την πορτάρα πόδι στο φρένο και μου γελά -πάμε για ρακόμελα έλα)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Μαρτίου 16, 2008 10:55:00 μ.μ., Blogger spyros1000

    φοβερο-ανεπαναληπτο,πολυ μου αρεσε

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008 1:11:00 π.μ., Blogger piece de resistance

    O θεος που πρεπει να καλεσεις ειναι ο ερωτας…
    http://doresist.blogspot.com/2008/03/blog-post_18.html προσευχομαι.. ασε με να προσευχηθω

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Απριλίου 14, 2008 5:10:00 μ.μ., Blogger ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ

    Πού αρμενίζεις;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Απριλίου 14, 2008 10:33:00 μ.μ., Blogger kerasia

    φιλί

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Απριλίου 20, 2008 7:56:00 μ.μ., Blogger mindstripper

    Ήρθα ν' αφήσω ένα φιλί και μία αγκαλιά. Δεν ξεχνώ χέρια βοηθείας που μου απλώθηκαν.
    Ο νους λίγο έχει ημερέψει εδώ.
    Να είσαι καλά Καπετάνισσα.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Απριλίου 21, 2008 11:40:00 μ.μ., Blogger Sigmataf

    ερχονται αλλες!

    ;)

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Απριλίου 22, 2008 1:32:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Που είσαι αρχόντισσα υποσχέθηκες να γράψεις για αυτό που λείπει σε όλους μας την ΑΓΑΠΗ. Σάββας.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Απριλίου 24, 2008 8:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    eleos kap, den blepeis oti ta logia sou mas leipoun? Saudades
    Viz

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Απριλίου 26, 2008 2:58:00 μ.μ., Blogger Γιάννης Φιλιππίδης

    αγαπημένη μου καπετάνισσα,

    χρόνια μας πολλά,

    γεμάτα εικόνες, έμπνευση, δημιουργία,

    κι η γρήγορη άνοιξη

    να μας φέρει σύντομα ένα όμορφο καλοκαίρι

    φιλι φιλι

    ο γιάννης μετά από καιρό

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Απριλίου 26, 2008 3:00:00 μ.μ., Blogger Ήχος Πλάγιος. Μόνος...

    Χαμένος κι εγώ από καιρό σ’ ένα σύγνεφο σκόνης.
    Λείπεις κι εσύ.

    Να είσαι καλά.

    Καλή Ανάσταση να έχεις.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Απριλίου 26, 2008 9:29:00 μ.μ., Blogger kyriaz

    Εν αναμονή...μιας Ανάστασης
    και των Λ-έξεων!...

    Χρόνια Καλά,πολλά και...μπλογκποστικά Καπετάνισσα!...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Απριλίου 27, 2008 10:59:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Κλίνω το γόνυ...
    Ευχαριστώ από καρδιάς, με τιμήσατε, με συγκινήσατε, γίνατε αγκαλιά-φωλιά κι ας μην είχα ούτε στάλα φωνή να δώσω.

    Ό,τι και να γράφουμε [ή να μη γράφουμε :)], όπως και να πορευόμαστε στα καθημερινά μας τοπία, η επικοινωνία είναι το ζητούμενο.
    Κι είναι δώρο ακριβό να σου δίδεται έτσι γλυκά, έτσι χύμα, ακόμα κι αν φοράς πεισματικές σιωπές.

    Ευχαριστώ σας.
    Φίλοι όλοι, αγαπημένοι!

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape