Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007
Εντιμότητα, αυτή η πόρνη
Είκοσι, να χάσκουνε. Για τα χρόνια λέω. Με το ζόρι να'χε πατήσει δυό δεκαετίες. Πιανότανε κι αυτός, απ' τα γλυκοτερτίπια της νιότης. Ε, στο εφτά βαδίζουμε πλέον, άρα, κλείσαμε-δε κλείσαμε τα χρόνια που ορίζει η γενέθλια ημέρα, σκαρφαλώσαμε μια χρονιά κατά τα τυπικά. Να ξεχειλίζει το κύρος απ' τις τσέπες, να΄ναι και για καμάρι η ταυτότητα!

Ενήλικος σε μικρογραφία, ή, μεγέθυνση παιδιού. Ίδιο το αποτέλεσμα. Μιλούσε για τον εαυτό του ακατάπαυστα. Το άλλοθι της νιότης. Συγχωροχάρτι σίγουρο.
Γνώρισε -λέει- τον έρωτα μέσα από μια γρήγορη, φοβισμένη και φτηνή επαφή, σε πορνείο βήτα κατηγορίας. Είχε για ουρανό μια γυμνή λάμπα, βαμμένη κόκκινη στα βιαστικά, περιέγραφε τους τοίχους να ξερνούν λαδομπογιά, θυμότανε τη βρώμα να έχει ποτίσει τα κακόγουστα καθίσματα. Λες και μιλούσε στον εαυτό του -μα ναι, τον άκουγε κανείς;- και σα να ήταν εκεί, να υψώνει το δάχτυλο προς τα φώτα, πάντοτε χαμηλωμένα.

Μες στην αμηχανία μου, φαντάστηκα σκιές να μετατρέπονται σε ανθρώπους και αντιστρόφως. Είσοδος, έξοδος...
Τη μαντάμ να χτυπάει τη πόρτα εκνευριστικά τη στιγμή που μια ταλαιπωρημένη στύση εναγωνίως προσπαθεί να αποδείξει το καταρριφθέν.
Έξω, το "βαρύ αρσενικό" να περιμένει ν' αποκτήσει τη νόμιμη μοίρα.

"Και ξαφνικά δεν είσαι εκεί", χαθήκανε στο λόγο τους τα είκοσι-πλην- χρόνια.
"Είσαι ο Ιούλιος Καίσαρας, καθισμένος αυτοκρατορικά στον χρυσαφένιο θρόνο σου. Μ' ένα «Να προσέχεις αγόρι», παραδίνεσαι καθάριος στον έξω κόσμο".

Μιλούσε μόνος του σίγουρα. Κι ένιωθα τόσο αλλόκοτα μέσα σ' όλο αυτό.
Περιέγραφε ημίγυμνες γυναίκες, με φόντο τροπικά δέντρα.
Από εκείνα που στήνουν τις αιώρες τους καθώς απολαμβάνουν καλοκαιρινές διακοπές, οι καλοταϊσμένοι δημόσιοι υπάλληλοι.
Έμοιαζε να μη λυπάται στιγμή για τον πληρωμένο πόθο.
Ανίερα αγγίγματα σε σκοτεινά σοκάκια, που τον οδήγησαν σε υπόγεια μυστήρια και μαγικά. Αρτίστες ταριχευμένων καμπαρέ του έμαθαν ερωτικά στιχάκια που απέμεινε παράτονα να ψελλίζει.

Φτιασιδωμένα πρόσωπα και το φτηνό, κατακόκκινο κραγιόν, μια στάμπα αίματος πάνω στο παντελόνι. Και να μην έχεις άλλο να φορέσεις, ε; Τίποτ' άλλο...

Άκουγα υπνωτισμένη σχεδόν, για μοναξιές που ικετεύουν την ατίμωσή τους, για θανάτους ανάμεσα σε τριαντάφυλλα και ωσαννά. Γερασμένη ζωή, σάρκα και αίμα βήτα διαλογής και τ' όνειρο να γλιστράει απ' τα σκέλια και να κουτρουβαλάει τα λασπωμένα σκαλιά.

"Ξέρεις τι με πρωτοέφερε εκεί; Όχι η σπρωξιά των φίλων, ούτε τα πειραχτικά τους γέλια", στάθηκε μπρος στο λιγόπιοτο παρελθόν του ο είκοσι-πλην-. "Όχι όλα αυτά. Μα το ότι είχε η γλώσσα μου ν' αγγίξει τρυφερά θηλή, από τότε που η ζωή κρεμότανε από αυτή την επαφή. Αυτό ζητούσα".

Κουβέντα ιερή. Κι εγώ στάθηκα με τον συλλογισμό μετέωρο.
Εμείς τα θηλυκά, που 'μαστε έξω απ' όλο αυτό, δεν νομίζω ότι πραγματικά τ' αντιμετωπίζουμε με τον σεβασμό που του πρέπει. Αλλά και τ' αρσενικά, απ' τα ίδια. Και δεν αναφέρομαι βέβαια στο "λειτούργημα", στο "κοινωνικό έργο" που επιτελείται και σε λοιπές σαχλαμάρες. Έργα να δουν τα μάτια σου στην κοινωνία, σ' όλους τους χώρους και τους χρόνους.

Αν μπορούσε ν' αποτιναχτεί το ζήτημα της πορνείας από το περίβλημα της εκάστοτε ηθικής, να σταθεί απογυμνωμένο από τις ενοχές της γενετήσιας λειτουργίας, θα γινόταν ευκολότερα αντιληπτό το θέμα της εντιμότητας που, έστω και μασκαρεμένη, τριγυρίζει σε ημιφωτισμένες γειτονιές παραβγαίνοντας σε οξύτητα, την υγρασία της βραδιάς.

Πιο έντιμη συναλλαγή, δεν έχω ματακούσει. Τόσα θέλω, αυτό δίνω. Ξεκάθαρο αλισβερίσι. Ούτε παραπάνω υποσχέσεις, ούτε ξεγλιστρήματα, ούτε χτυπήματα κάτω από το τραπέζι.
Γιατί οι πόρνες θεωρούνται ανέντιμες και άλλοι και άλλες -αποδεκτοί/ές κοινωνικά- που ξεπουλάνε συνειδήσεις και αξίες και αρχές και όνειρα, θεωρούνται έντιμοι/ες, είναι λυπηρό. Να μην πω νοσηρό.

Αλλά και πέρα από συγκρίσεις -ξέρουμε δα τι γίνεται σε δρόμους καθημερινούς-, από μόνο του το ζήτημα του πάρε χρήματα-δώσε σάρκα, έχει μια εντιμότητα χαρακτηριστική.
Δεν έχω ιδέα βέβαια αν τα είκοσι-πλην- χρόνια, το 'χουνε αντιληφθεί.

Φοβάμαι πως όχι.
Το ίδιο ακριβώς όμως φοβάμαι και για τα διπλάσια-συν-.
Τα σαράντα, τα πενήντα τόσα...

Όσο για τα δύο χιλιάδες επτά -νιογέννητα-, είμαι απολύτως βέβαιη.




( Η φωτογραφία, από το www.pau.pwp.blueyonder.co.uk )
 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 01:05 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


36 Ανάσες:


  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 12:44:00 μ.μ., Blogger el-bard

    Ωραίο και γνήσιο κείμενο, ειλικρινές. Που καλύπτει τα πάντα, από το φτηνό και τη φτήνια μέχρι το σεβασμό.
    Θα σταθώ σ' αυτό, το τελευταίο, το σεβασμό. Είτε το έχει αντιληφθεί η ίδια είτε όχι, η πόρνη είναι άξια σεβασμού. Είτε είναι στη βιτρίνα του Άμστερνταμ είτε στο σκοτεινό δρόμο της Αθήνας είτε σε σπίτι με κόκκινο φωτάκι, έχει σίγουρα μια δύσκολη κι επικίνδυνη δουλειά -πήγαινα να πω αποστολή. Δεν ξεπερνιέται έτσι το θέμα, με το να γυρίσουμε το πρόσωπό μας αλλού αφού ρίξουμε ένα χαρακτηρισμό ζωγραφισμένο από την ηθική ασυνειδησία μας. Όχι.
    Κι όλος αυτός ο περίγυρος, όπως πολύ καλά τον αντιλαμβάνεσαι και τον περιγράφεις, έχει μια δική του, μια σοβαρή και φοβερή μυθολογία.
    Σ' ευχαριστώ για το κείμενό σου.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 5:23:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Φρικιαστικό το θέμα που έποιασες! Αλλά κι εγώ ασχολήθηκα με παρεμφερές θέμα στα βιβλία μου...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 6:10:00 μ.μ., Blogger bluesmartoulis

    "Πιο έντιμη συναλλαγή, δεν έχω ματακούσει. Τόσα θέλω, αυτό δίνω. Ξεκάθαρο αλισβερίσι. Ούτε παραπάνω υποσχέσεις, ούτε ξεγλιστρήματα, ούτε χτυπήματα κάτω από το τραπέζι."
    Καπετάνισσα, έχεις δίκιο.
    Για μένα "πόρνη" και αντίστοιχα "πόρνος" είναι αυτή/αυτός που δεν κάνει ξεκάθαρα αλισβερίσια.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 8:50:00 μ.μ., Blogger ΠΡΕΖΑ TV

    Η αλλιως θα μπορουσαμε να την χαρακτηρισουμε αξιοσεβαστη...οπως και ο Ζακ Πολ Σαρτρ στο θεατρικο του εργο.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 9:26:00 μ.μ., Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη

    η πιο εντιμη συναλαγη τοσα θελω..αυτο σου δινω..
    ανεντιμοι ειναι αυτοι που αντι να δινουν στην μονιμη σχεση τους..εχουν το χουι των τακτικων επισκεψεων σε οικους ανοχης..και δεν ειναι λιγοι..και δε μιλω για εικοσαχρονα..

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 11:05:00 μ.μ., Blogger Sokratis Xenos

    Έτσι
    όπως γράφεις
    με το μελανοδοχείο της καρδιάς
    και με του νου την πένα
    μ` αναγκάζεις σε βαθύ ουρανό
    να τρέχω

    Χρόνια Πολλά κι αγάπη
    σε σένα
    στα δάκτυλά σου
    που ψηλαφίζουν έντεχνα τον πόνο των ανθρώπων

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 11:49:00 μ.μ., Anonymous πάνος

    Όμορφο, αλλά ...γυναικείο!

    Καλή χρονιά!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 11:10:00 π.μ., Blogger Tradescadia

    "Πιο έντιμη συναλλαγή, δεν έχω ματακούσει. Τόσα θέλω, αυτό δίνω. Ξεκάθαρο αλισβερίσι. Ούτε παραπάνω υποσχέσεις, ούτε ξεγλιστρήματα, ούτε χτυπήματα κάτω από το τραπέζι." Ίσως να είναι το μοναδικό πλέον "quid pro quo" από το οποίο δεν πρόκειται να προκύψουνε δυσάρεστες εκπλήξεις. Καλή Χρονιά Μάγισσα Καπετάνισσα!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 2:05:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    El-Bard,
    μοιάζουμε με γκρινιάρικα παιδιά συχνά, που θέλουν εύπεπτες ιστοριούλες να νυστάξουν και να παραδοθούν σε ύπνο βαθύ. Οι αλήθειες φωνάζουν τριγύρω μα κι η βόλεψη είναι μεγάλη ιστορία. Ο εαυτούλης μου, το σπιτάκι μου, ο κόσμος μου. Κι η ελαστική μου ηθική. Κατά τα καλά και συμφέροντα.



    Silvia Okaliova,
    δε θα το πω φρικιαστικό, όχι. Οι συναλλαγές και δη οι ερωτικές, δηλώνουν παντού την παρουσία τους. Με πολύ βρώμικους τρόπους μάλιστα και με λογής-λογής υποκριτικές φορεσιές. Εδώ, αυτό το αλισβερίσι είναι διάφανο. Έντιμο πραγματικά. Στις καθημερινές μας διαδρομές σκοντάφτουμε σε πολύ πιο συγκαλυμμένα ξεπουλήματα μπροστά στα οποία οι ανθρώπινες αξίες στριμώχνονται στη γωνία και ψυχομαχούν.


    bluesmartoulis!
    Ω, ω! Τότε να μη πούμε τι έχει καταλήξει να είναι ολάκερος ο κόσμος μας! Γιατί από ξεκάθαρες κουβέντες, από καθάριες σχέσεις και σκέψεις και συνειδήσεις, παραπάσχουμε θαρρώ. Άλλα λέμε, άλλα εννοούμε, άλλα υποπτευόμαστε, άλλα καταλαβαίνουμε, άλλα περιμένουμε κι αλλιώς πράττουμε εν τέλει.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 2:21:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Πρέζα tv,
    όποια λέξη κι αν επιλεγεί, ο σκοπός είναι να καταδεικνύει μια μεγάλη αλήθεια των καιρών (περασμένων και τωρινών): αντιμετωπίζουμε ως ανήθικη την πλέον έντιμη και καθαρή ανθώπινη συνεύρεση.


    με το φεγγαρι αγκαλια...
    Τούτη είναι μια άλλη ιστορία και βγάζει στον αφρό ανάγκες κι επιθυμίες που θέλουν αρκετό σκάψιμο στη ρίζα τους. Να'χεις έναν άνθρωπο δίπλα σου, σύντροφο, να'χεις μια σχέση αγάπης και να γυρεύεις αλλού αγκαλιές (πληρωμένες με τον άλφα ή βήτα τρόπο), λέει πολλά. Για τις αναζητήσεις, τον συναισθηματικό σου κόσμο και το σύστημα αξιών σου.


    Σωκράτη μου!
    Δάχτυλα μαθημένα ν' αναγνωρίζουνε το ήδη γνώριμο. Ν' ακραγγίζουνε υγρασίες και τραχείς επιφάνειες, να ψαχουλεύουνε χάδια πίσω από ραπίσματα ανέμων.

    Χρόνια αγάπης, θα πω κι εγώ.
    Καμμιά φορά πιάνουν οι ευχές-λένε-.
    Σκέψη αρκετή να κρατηθείς, ε;

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 2:29:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Πάνο μου,
    μονάχα χαρές να σε φορτώσει τούτη η χρονιά και σένα!

    Γυναικεία η ματιά, πως αλλιώς...
    Έστω και μέσα από αρσενικές διηγήσεις, μέσα από λόγια που ντύνουνε λιτά το μύθο και τον βγάζουνε βόλτα σε σαλόνια σπιτιών.


    Tradescadia,
    καλή χρονιά αγαπημένη μου, με ορίζοντες ανοιχτούς! (Γιατί, για τα μυαλά των ανθρώπων, πολύ αμφιβάλλω)...
    Σ' έναν κόσμο που καθημερινά βγάζει προς πώληση ή, προς διαπραγμάτευση -παζάρεμα ένα πράγμα-, οράματα και σχέδια κι ελπίδες για μια πιο ανθρώπινη ζωή, τι άλλο να πεις...
    Τούμπα έρχονται κι αξίες κι αντιλήψεις.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 2:49:00 μ.μ., Blogger Eleni63

    Oπως συνήθως δεν υπάρχει χώρος για σχόλιο. Ομως εύχομαι το καλύτερο σε όλους για το νέο Χρόνο. Συνεχίστε δημιουργικοί και ακούραστοι.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 7:37:00 μ.μ., Blogger Desposini Savio

    Ψυχές πόρνες, και να μην έχεις μπέσα.
    Αυτό είναι για μένα πορνεία.
    Την καλησπέρα μου Καπετάνισσα

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 8:45:00 π.μ., Anonymous Pink Panther

    Οι περισσοτεροι καθημερινα γινομαστε πορνες/οι της ψυχης μας-για διαφορους λογους απο αναγκη μεχρι συνηθεια. Αυτες τουλαχιστον τις ψυχες τους μπορει να τις εχουν αγνες.
    Φιλια

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 9:24:00 π.μ., Blogger Νίκος Παργινός

    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά να έχουμε, καπετάνισσα. Πολλές ευχές για έμπνευση, δημιουργικότητα και πάνω από όλα υγεία.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 5:31:00 μ.μ., Anonymous mpampakis

    Ο δικός μου εκνευρισμός αναπτύσεται απέναντι σε όσους κατηγορούν τις δηλωμένες πόρνες και θεωρούν φυσιολογικό και όχι αλισβερίσι επιπέδου πορνείας έναν γάμο βασισμένο σε οικονομικά στοιχεία ή μια φιλία λόγω π.χ. θέσης κοντά στον Υπουργό κοκ.

    Με άλλα λόγια, αναζητήστε τις καλύτερες πόρνες (θηλυκές και αρσενικές) εκεί που εξασφαλίζουν και τις...υψηλότερες τιμές για τις υπηρεσίες τους. Όποιες και αν είναι αυτές.

    Καλησπέρα Καπετάνισσα!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 5:52:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ελένη,
    μουσικές και άνθη να σου κρατά το 2007. Ανοιχτούς ουρανούς, ζεστούς απ' την αγάπη ανθρώπους και θάλασσες αταξίδευτες.



    Desposini Savio,
    διαφωνώ θαρρείς; Ακριβώς έτσι είναι. Να μην αφουγκράζεσαι μήτε αξίες μήτε ανθρώπους. Να ξεπουλιέσαι σε παζάρια καθημερινά και να βαφτίζεις καλά, τα συμφέροντα.

    Μόνο που... έτσι όπως ονοματίζουμε τα πράγματα, σωστά αναρωτιόμαστε "ο μπούσουλας είναι που στρέφει, ή το καράβι";

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 6:05:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Pink Panther,
    δεν έχω ιδέα αν έχουνε άδολες ψυχές καθάριες. Με κόστος εσωτερικό πληρώνουνε τα πήγαιν-έλα των σωμάτων που κουρσεύουν το δικό τους. Όμως, είναι κρύσταλλο ατόφιο σ' ότι έχει να κάνει με την συγκεκριμμένη συναλλαγή. Τώρα, το που αποβλέπουν αρκετοί/ές και με ποιές ανέντιμες μεθόδους επιδιώκουν το προσδωκόμενο αποτέλεσμα... ε, το ξέρουμε καλά.



    Νίκο, σε χάσαμε για καιρό! Επέστρεψες, ελπίζω με τη φρεσκάδα του νιόβγαλτου χρόνου εντός σου! Ευχές ανοιχτές σα ρόδο στο φως. Να σκορπίσουν αρώματα κι αχτινοχαϊδέματα!



    Μπαμπάκη, πολύ μ' έχουνε κουράσει οι καιροί. Κι οι άνθρωποι. Οι μάσκες και τα καπέλα, τα φορεμένα χαμόγελα και οι εκ του πονηρού κουβέντες. Οι πιτσιρίκες που τρίβονται σε καταξιωμένους (!) επίδοξους γαμπρούς για να τους πληρώσουν την έξοδο ενώ τραβούν προς τα κάτω τη φούστα, οι 'μορφονιοί που κάνουν τα ίδια απ' την πλευρά τους, τα παντός είδους ξεπουλήματα εν τέλει δίχως να ξύνεται καμμιά συνείδηση.

    Να τα λέμε να σμίγουν οι φωνές, ε;
    Να παρηγοριόμαστε.
    Να ονειρευόμαστε.

    Καλησπερούδια!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 6:35:00 μ.μ., Blogger elpida

    Έχω δει πόρνες και "πόρνες" καπετάνισσά μου! Γνώρισα όμως και πραγματικές πόρνες, που κόβουν τιμολόγιο και είδα πως δεν είχαν καμιά σχέση με τον τίτλο και ήταν πραγματικές Κυρίες!
    Άστα να πάνε!
    Φιλιά!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 7:10:00 μ.μ., Blogger Desposini Savio

    Χα! Πόσο δίκιο έχεις...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 11:17:00 μ.μ., Blogger Χαρυβδιςς

    entimo
    thn kalhspera moy

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 11:41:00 μ.μ., Blogger teiresias

    Έστειλα κάτι με μέιλ.Ελπίζω να το λάβεις...

    Καλό βράδυ!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007 12:01:00 π.μ., Blogger VITA MI BAROUAK

    Μου διαφεύγει το όνομα της γυναικας του μεγάλου Περικλη που στην Αρχαία Αθήνα είχε μια ντουζίνα μπουρδέλα. Το θυμάσαι μήπως κανείς;

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007 12:12:00 π.μ., Blogger tolitsa

    Η ψυχη μου περιπλανιεται
    σε μονοπατια δυσβατα,
    προσπαθει ναβρει καπου
    να στηριχθει
    Μεσα εδω νιωθω σα να γυρνω στο σπιτι μου
    Σέυχαριστω Καπετανισσα
    Η γραφη σου ειναι βαλσαμο για την ψυχη

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007 12:22:00 π.μ., Blogger Τάσος Ν. Καραμήτσος

    Και το θέμα και ο τρόπος που αποδόθηκε έχουν πολύ ενδιαφέρον.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007 3:41:00 μ.μ., Blogger Lupa

    Η πόρνη, ναι, σαφώς αξίζει και πάντα άξιζε τον σεβασμό την προσοχή μας, την στα-ίσια ματιά μας και τις χιλιάδες εκατομμύρια ευχαριστίες μας για όσα χρόνια έχει προσφέρει, για τις αρρώστιες που κατάπιε, για τις αμαρτίες μας που φορτώθηκε, για την αποσυμφόρηση που μας χάρισε. Αλλά δεν ισχύει το ίδιο για αυτόν-αυτούς-αυτό που προκάλεσε το φόβο που κρύβει στη γωνία των ματιών της, τα σημάδια-πληγές στο κορμί της, το θάνατο της αγάπης της στον άνθρωπο... εκείνους που της στέρησαν την ευκαιρία να διαλέξει εκείνη, μόνη της, το αλισβερίσι που ήθελε να κάνει με τη ζωή.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 12:03:00 π.μ., Anonymous αλεξανδρα

    σκηνές από εικόνες του φελίνι μου θύμισες!

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 1:16:00 μ.μ., Blogger soulmates

    pornes kai alhtes... o logos tous exei megalytero kuros kai mpesa apo kati kurious kai kuries me mpolika ftiasida kai ufos mplaze...

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 2:26:00 μ.μ., Blogger melomenos

    διάβασα τα σχόλια και πολλά παιδιά με κάλυψαν, απλά θα γράψω κάποιους στίχους... αφιερωμένους!

    "Aλλά τα μάτια των φυκιών
    είναι στραμένα στη θάλασσα
    μήπως τους ξαναφέρει ο νοτιάς
    με τα φρεσκοβαμμένα λατίνια.

    Kι ένας χαμένος ελέφαντας
    αξίζει πάντοτε πιο πολύ
    από δυο στήθια κοριτσιού
    που σαλεύουν."

    στίχοι: Νίκος Γκάτσος
    μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
    εκτέλεση: Δώρος Δημοσθένους

    καλημέρα σου

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 1:22:00 π.μ., Blogger ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

    Εγώ για να είμαι ειλικρινής, δεν τις περιφρονώ, αλλά τις λυπάμαι αυτές τις κοπέλες... Χωρίς να ξέρω ακριβώς το γιατί! Και πιστεύω κι εγώ πως σαφώς είναι πολύ πιό τίμιες από κάτι άλλες... Λυπάμαι όμως ακόμη πιό πολύ τα παιδιά τους: που θα πληρώνουν μια ζωή το τίμημα του δικού μας πουριτανισμού & της δειλίας μας...

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 1:25:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Elpida μου,
    οι χαρακτηρισμοί δεν είναι παρά φορεσιές, που εξυπηρετούν όσους θωρούν. Ό,τι δεν αντέχουν να ονοματίσουν εντός τους, το φορτώνουν αλλουνού...


    Χάρυβδη,
    καλησπερούδια αγαπημένο κορίτσι. Καθάρια και μολυσμένα νερά ανάκατα κι όποιος διψά, μαύρη μοίρα έχει!


    Τειρεσία,
    ευχαριστώ σε! Πολύτιμες οι ευαισθησίες σου, να'χει να ακουμπά η ψυχή που μες στις πέτρες ματώνει...
    Ευγενικός και γλυκός.
    Την αγάπη μου.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 1:35:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    VITA MI BAROUAK,
    χε! Το καυστικό σου ύφος πολύ με γλυκαίνει, ναι, ναι!
    Κι απ' τις κοντινές μας εποχές αν θα κάνεις μια περασιά, παραλλαγή θα δεις μονάχα στην εμφάνιση.
    Τι αλλάζει, τι δεν αλλάζει, απ'έξω και εντός...


    Τολίτσα,
    μια αγκαλιά, φεγγάρι στα στήθια. Ποιά την έχει περισσότερο ανάγκη δεν ξέρω... Και για μένα, βότανο γλυκόπιοτο, ίδιο πετιμέζι ο λόγος των ανθρώπων που νοιάζονται για πράγματα κοινά. Έστω από μακριά, έστω με παράξενους τρόπους.


    Τάσο,
    με τιμάς και υποκλίνομαι κατά πως ορίζουν οι κανόνες αλλοτινών καιρών! Ήλιοι στο βλέμμα και στη καρδιά σου.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 1:48:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    lupa,
    σωστή παρατήρηση γλυκιά μου. Το "πλαίσιο" που λέμε, οι... γνωστοί-άγνωστοι, όσοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αποκομίζουν οφέλη απ' το παζάρεμα του έρωτα κι εκείνοι που βάλανε το χεράκι τους για να πάρουν μπρος οι αγοραπωλησίες, ανήκουν αλλού. Στην αντίπερα όχθη που ψέμματα καθρεφτίζονται.


    Αλεξάνδρα,
    ταξίδεμα στην έβδομη τέχνη, την ιερή; Με το λόγο κιόλας;
    Ω, πόσο σ' ευχαριστώ!


    soulmates, ακριβώς.
    Κι ευτυχώς που η καρδιά -τουλάχιστον το ατόφιο κομμάτι της-, μπορεί και τα ξεχωρίζει. Και στρέφει το βλέμμα κατά της (λιγοστής) αλήθειας τη γωνιά.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 1:54:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Μελωμένε,
    πολύ με συγκινείς. Που έβγαλες στον αφρό τέτοιο λόγο, που αγγίζεις με τ' ακροδάχτυλα ό,τι κλωτσάνε άλλοι, που προσεύχεσαι σε τόπους καταραμένους, λεν...


    Ηλιαχτίδα, δεν είναι για οίκτο, όχι. Η απόφαση να σταθείς απέναντι σε ό,τι βρίσκεται εμπρός, τρέφεται απ' την περηφάνεια. Η ίδια είναι που κάνει το λόγο τους λεπίδα. Η ίδια είναι που βγαίνει παλικάρι στις ανηφοριές.
    Έστω, λαχανιάζοντας.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 1:54:00 π.μ., Blogger Jason

    Σπανίως έχω πετύχει αυτό το blog, αλλά όσες φορές έχω περάσει, διαβάζω κάτι όμορφο. Όχι μόνο θεματικά, πολύ περισσότερο δοσμένο πολύ όμορφα.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 11:58:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Jason,
    καλώς ήλθες με τις ομορφιές στα χείλη!
    Γλυκά καλοδεχούμενος λοιπόν με τα παινέματα που άλλοτε φέρνουν κοκκίνισμα κι άλλοτε μοιάζουν χάδια!
    Τιμή μου και χαρά να'σαι εδώ, στην παρέα των ονειροπόλων.

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape