Σάββατο, Δεκεμβρίου 23, 2006
Άι-Βασίλης, ο Μέτοικος
Ήρθε στο νου, έτσι αναπάντεχα -πλημμυρίδα από περίτεχνα καμωμένες ζωγραφιές όπως λιθογραφίες αγιασμένες από χέρια παιδικά-, καθώς στεκόμουν μπροστά στις προθήκες αγαπημένου βιβλιοπωλείου. Ανήμπορη να επιλέξω κι ολότελα παραδομένη στη μέθη των μύθων.

Αερικό γίνεται ο χρόνος σαν ξεφυλλίζω βιβλία παιδικά, τα οποία αλήθεια, είναι ζηλευτά στα χρώματα, στα λόγια, στις φιγούρες που αναδύονται μέσα από τις σελίδες και πιάνουνε χορό τριγύρω και "φέρνουνε τους μάγους στην καθημερινή σκηνή" με μιά αναπνοή! Μα τι αξολάτρευτα που είναι και πόσο εμπνευσμένοι οι δημιουργοί τους!

Ιστορίες γεμάτες εξαίσιους συμβολισμούς που'χουν θαρρείς για στόχο πιότερο τους μεγάλους, παρά τη φαντασία των πιτσιρικάδων, την οποία σαφώς και τέρπουν, ποιός αμφιβάλλει...
Παραμύθια-έργα τέχνης συχνά, που ανοίγουν διάπλατα τις πύλες αλλιώτικων, ολόφωτων κόσμων κι εσύ ο ενήλικος νιώθεις πως βουτάς δάχτυλα και ψυχή σε τόνους ζάχαρη άχνη και σε τεράστια δοχεία με μελοκάρυδο... Ναι, έτσι ακριβώς!

Τώρα, αλλού κίνησα και αλλού μ' έβγαλε ο δρόμος... Λοξοδρόμησα έτσι που αφέθηκα στις λέξεις και στ' αναγνώσματα. Λοιπόν, η θύμηση σας έλεγα, βγήκε πάλι μπροστά σα νοσταλγία που κραδαίνει τη γιρλάντα της χαράς. Φυλλομετρώντας παιδικά εικονογραφημένα ένα ολόκληρο απόγευμα, ακινητοποιημένη μέσα στο παραμυθοπανηγύρι, γύρεψα ένα βιβλίο που με είχε ταξιδέψει πολλά χρόνια πριν. Θυμάμαι τις απίστευτες ζωγραφιές του που με μάγεψαν, ήταν του Errol Le Cain, ενός μοναδικού καλλιτέχνη που δε ζεί πιά.

(Εικονογράφηση του Errol Le Cain για το Μαγεμένο Αυλό)

Σε έμμετρο λόγο το παραμύθι, λυπάμαι που το όνομα του συγγραφέα ξεγλιστράει από τη μνήμη, περιγράφει το τελευταίο ταξίδι του Άι-Βασίλη...

Απελπισμένος και βαθιά πικραμένος που ο κόσμος του φαντάζει ξένος πιά, αποφασίζει να μη ξαναμοιράσει τα δώρα του. Τα ξωτικά και τα νεραϊδόπουλα, οι τάρανδοι και το γερασμένο του έλκηθρο, όνειρο κι ανάγνωσμα, εικόνα και ελπίδα, βρίσκονται εν αχρηστία. Ο πλανήτης των ανθρώπων δεν τον χωράει. Οι απαιτήσεις τους σε τεχνολογικά επιτεύγματα και σύγχρονες κατασκευές, δε γίνεται να ικανοποηθούν. Τα καημένα τα ξωτικά νυχθημερόν κοπιάζουν στο δωροεργοστάσιο σμιλεύοντας το μέταλλο και σφυροκοπώντας το ξύλο. Από καλώδια και ασύρματα δίκτυα και τσιπάκια και "άλλης φύσεως υλικά", δε χαμπαριάζουν. Μα δεν εκπαιδεύτηκαν με στόχο κάποια... ηλεκτρονικά κατορθώματα αλλά για να σκορπούν τη μαγεία του παραμυθιού!

Έπειτα, το πανανθρώπινο ταξίδι του σκοντάφτει στα σημεία! Νέες ταυτότητες από δω, καινούργια βίζα από κει, έγγραφα, πιστοποιήσεις, διαβατήρια, έξτρα φόροι για τα δώρα, έλεγχος εξονυχιστικός από ειδικευμένα σώματα ασφάλειας... Άσε τα πάρε-δώσε με τους πύργους ελέγχου! Ακριβής τοποθέτηση του έλκηθρου, περιγραφή του συγκεκριμένου σημείου, των άστρων και των ουράνιων σωμάτων, χαρογραφημένη εναέρια διαδρομή για την αποφυγή αεροπλάνων και... και...

Οι άνθρωποι δε κάτω, στο έδαφος, καχύποπτοι και επιθετικοί. Αλλού τον κυνηγούν κακοποιοί, με μαχαίρι τον απειλούν "τη ζωή σου ή τον σάκκο σου", σε κάποια μέρη μάλιστα δεν πιστεύουν ότι είναι ο πραγματικός και τον φυλακίζουν ως απατεώνα! Άσε τη κόκκινη στολή που κινεί του κόσμου τις υποψίες!

Η τροφή των ταράνδων ως ιδιαίτερα επικίνδυνη κατάσχεται, τα ξωτικά χαρακτηρίζονται βαποράκια (!), κλήση για παράνομο παρκάρισμα τον περιμένει στο έλκηθρο, ντροπή και μοναξιά τον ακολουθεί.

Κι έτσι, αγαπητά μου παιδιά (που θα'λεγε κι η θεία Λένα), παίρνει την απόφαση να κάτσει στα... σύννεφά του και ν' αντικρίζει τον κόσμο της ορθής λογικής και των μετρημένων συναισθημάτων, από μακριά.

Λυπηρό; Άλλο τόσο συμβολικό. Για τις ζωές μας. Και τις καρδιές μας.
Άλλο δεν έχω, παρά να τις ζεστάνω με ευχές:

Χρόνια λαμπερά σαν το χριστουγεννιάτικο αστέρι.
Φλογερά, όπως η κατακόκκινη ερμίνα του μυθικού παππούλη.

Να ‘χουν μια στάλα μέλι για γλύκα και απαλό αεράκι να τα ταξιδεύει.
Να ‘χουν το βλέμμα και το χαμόγελο ενός παιδιού…
Που θέλει κι αντέχει και κρατάει μέσα του την πίστη όπως το λευκό πανάκι της ειρήνης. Όπως η φιγούρα της καλής Νεράϊδας και οι λατρεμένες μορφές των ηρώων μιας αγέραστης παιδικότητας, από τα κλασικά εικονογραφημένα!






( Ο Άι-Βασίλης πάλι θα'ρθεί, από την Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου )
 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 19:25 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


48 Ανάσες:


  • Χρόνος: Σάββατο, Δεκεμβρίου 23, 2006 7:50:00 μ.μ., Blogger Markos

    Σε ένα κόσμο με τόσες πολλές αλλαγές και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, τα πρώτα που ρίχνονται στην πυρά είναι τα παραμύθια για να καούν μαζί με τα όνειρα.
    Ευτυχώς, υπάρχουν μεγάλα παιδιά που τα έχουν κρυμμένα στην καρδιά και το μυαλό και θα τα ξαναφέρουν στα μάτια των παιδιών, που αυτά ακόμα θέλουν παραμύθια και ξέρουν να ονειρεύονται.
    Έτσι δεν είναι καπετάνισσα;

    Χρόνια Πολλά
    γεμάτα όνειρα και όμορφα Παραμύθια

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 12:15:00 π.μ., Blogger elpida

    Αγαπημένη μου καπετάνισσα, τα είπες όλα τόσα ωραία, δεν περίσσεψαν λέξεις για μένα. Συμπλήρωσε κι ο μάρκος την αλήθεια και με καλύψατε πλήρως. Εγώ μένω εδώ να φυσάω τα σύννεφα, να κατέβει κάτω ο Άει Βασίλης με τα δώρα του,παραβλέποντας τα εμπόδια, για να χαρούν αυτοί που τον περιμένουν με λαχτάρα.
    Φιλιά πολλά, πολλές ευχές, για μια ζωή, όπως την θες!
    Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 12:22:00 π.μ., Anonymous Κρινιώ

    Καλή σου μερα Αρχόντισσα
    κι'αν είναι ορισμός σου
    Χριστού τη θεία γεννηση
    να μπώ στ΄αρχοντικό σου...
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑ!!!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 1:03:00 π.μ., Blogger el-bard

    Υπάρχουν τα ψεύτικα παραμύθια. Όσα από αυτά δεν έχουν ήδη χαθεί, λίγη είναι η ζωή τους.
    Και υπάρχουν και τα αληθινά. Αυτά δε χάνονται ούτε πρόκειται. Και δε ζουν μόνο μέσα στην καρδιά μας αλλά έξω, μέσα στο κρύο και στο χιόνι ή μέσα στις λιακάδες.
    Ν' ανοίξουμε τα μάτια μας και να τα δούμε
    Ας είναι αυτή η ευχή μου για τις γιορτές. Ν' ανοίξουμε τα μάτια μας και να τα δούμε. Τα παραμύθια τα αληθινά.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 1:14:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Μάρκο, καλέ μου!
    Τα ξωτικά της χαράς και της σκανδαλιάς υπάρχουν μέσα μας. Οι παρήγοροι μύθοι ανασαίνουν στη καρδιά μας. Εμείς 'Αι-Βασίληδες, εμείς και Νεράιδες εμείς και καλικαντζαράκια!

    Φανάρι στη ζωή μας, λυχνάρι του αλαντίν αν θες, η πίστη μας για ό,τι μας πάει κατευθείαν στην αγάπη.
    Την ανέγγιχτη κι αληθινή.

    Χρόνια Όμορφα!



    Ελπίδα μου,
    να'ξερες πως τον προσμένω!
    Στήνω αυτί ν' ακούσω τ' ανάλαφρα βήματά του καθώς κατεβαίνει απ' την καμινάδα!

    Άντε λοιπόν να παραδοθούμε στις αγκάλες της Νεράιδας της Γιορτής!
    εκείνης, που αλλάζει τον κόσμο όλο με την μπαγκέτα της!

    Ό,τι σε φωτίζει, να το'χεις στη καρδιά!
    Γιορτή, η κάθε μέρα!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 1:26:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Κρινιώ!
    Τι καλά! Τούτη η ολόχαρη νότα, οι παιδικές φωνούλες που συναγωνίζονται η μια την άλλη στις κορώνες και στο τρεχαλητό πόσο αυθεντικά γιορτινές είναι!
    Κι εσύ;
    Πρωτόπες τα κάλαντα κι έφερες τη λάμψη της χαράς στο σπιτικό μου!

    Μια αγκαλιά σε προσμένει και λόγια μεθυσμένα απ' το γιορτάσι!
    Να έχεις τ' άστρο της (ανα)γέννησης μπροστά. Να σε πηγαίνει, με σιγουριά και πίστη.
    Χρόνια με χαρές μόνο!



    el-bard,
    τα μπουρδουκλώσαμε τα δυό, καλά το λες. Που να τα βρούμε τώρα εμείς τα καθάρια μάτια... Χάσαμε το ανόθευτο παιδικό ένστικτο προ καιρού. Κάποτε, αισθανόμασταν την ανάσα των ξωτικών κρυμμένοι στην αγκαλιά των παππούδων, ή, χωμένοι κάτω από το παλτό του πατέρα.

    Αγκαλιές ανοιχτές να'χεις, εύχομαι.
    Κι αγάπη να περισσεύει.
    Φιλιά κάτω από το γκυ!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 1:58:00 π.μ., Blogger αθεόφοβος

    Η ιστορία που μας είπες είναι η αλήθεια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας και δυστυχώς η πραγματικότητα είναι αρκετά πεζή.
    Καλές γιορτές και ότι επιθυμείς.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 2:00:00 π.μ., Blogger greek-GAYLOLITA

    ενα φιλακι απο εδω

    για

    εκει

    [καλες γιορτες Μαρια μου]

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 2:19:00 π.μ., Blogger George

    Πάλι καλά που δεν το έχεις γράψει σε χαρτί, γιατί θα το χαρακτηρίζαμε αιρετικό και θα το καίγαμε σε πλατείες.
    Πάλι καλά που δεν το έγραψες σε σίδερο που θα γινότανε καράβι γιατί θα ταξίδευε και δεν θα μπορούσαμε να το διαβάσουμε.
    Πάλι καλά που δεν το έγραψα εγώ και δεν έχω να φοβάμαι τίποτα πιά.
    Το έγραψες όμως εσύ και τώρα αφού κατέστρεψες τα όνειρα μας για τον Αί Βασίλη, εσένα θα βάλουμε να τον παραστήσεις και να μοιράσεις τα δώρα του για φέτος.
    Και απ' ότι είδα ξεκίνησες νωρίς.
    Σε ευχαριστούμε.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 4:17:00 π.μ., Anonymous Pink Panther

    Αχ Καπετανισσα τι μου θυμησες! Αυτο το βιβλιο το ειχα δανειστει απο τη βιβλιοθηκη του φροντιστηριου μου στα αγγλικα (τοτε πριν απο 13 χρονια ως μαθητρια, οχι ως καθηγητρια) και πρεπει να ειναι το Christmas 1993, Or, Santa's Last Ride: An Absolutely Amazing Christmas Story by Bricusse Leslie. Σκεφτομαι να το παραγγειλω απο το νετ, εστω μεταχειρισμενο, για τον μικρο.
    Η ερωτηση για την βασιλοπιτα ηταν χιουμορακι, αλλα μια και προσφερθηκες αν εχεις καμια καλη κρητικη συνταγη στειλ'τη στο μέιλ του ντοκτορ, να τη φτιαξω και να περηφανευομαι οτι ειναι απ'την πατριδα του παππου μου.
    Και παλι Χρονια Πολλα και Καλα Χριστουγεννα!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 10:54:00 π.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Χρόνια Παραμυθένεια κι από μένα! Σε όλους!
    Έβλεπα με την κόρη μου τους "Πειρατές της Καραϊβικής" και κατάλαβα ότι αυτά είναι τα (λαϊκά)παραμύθια του αύριο. Κακός; Καλός;

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 11:20:00 π.μ., Blogger anonymos

    Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που κυνηγούν τα ξωτικά ενώ περιφανεύονται για την επιστημολογική τους κατάρτιση δεν μετρούν τα συναισθήματά τους.

    Και τελικά καταλήγουν να μετρούν ως ξωτικό τον συνάνθρωπο.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 11:50:00 π.μ., Blogger Markos

    Καλήν ημέρα άρχοντες
    κι αν ει - κι αν είναι ο ορισμός σας
    Χριστού τη θεία γέννηση,
    να πω, να πω στ' αρχοντικό σας.

    Χριστός γεννάται σήμερον
    εν Βη - εν Βηθλεέμ τη πόλει,
    οι ουρανοί αγάλλονται,
    χαίρε - χαίρετ' η φύσις όλη.

    Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
    εν φα - εν φάτνη των αλόγων
    ο βασιλεύς των ουρανών
    και ποι - και ποιητής των όλων.

    Σ’ αυτό το σπίτι το ψηλό
    Πέτρα να μη ραγίσει
    Κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
    Χίλια χρόνια να ζήσει !!!
    Και του χρόνου
    Χρόνια Πολλά !!!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 2:30:00 μ.μ., Blogger melomenos

    απο τον παραμυθένιο κόσμο σου στέλνω
    άπειρη χρυσόσκονη να γεμίσουν την ζωή σου αυτές τις γιορτές και τους ανθρώπους π'αγαπάς!
    με τις πιο ζεστές μου ευχές
    καλά σου Χριστούγεννα!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 3:25:00 μ.μ., Blogger Χαρυβδιςς

    χρονια πολλα χρονια καλα χρονια παραμυθενια
    με πολλα ευχαριστω για οσα εδω διαβασαμε ειπαμε ακουσαμε.Νάσαι καλα καπετανισσα και παντα στη πλώρη....

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 3:35:00 μ.μ., Blogger padrazo

    Να είσαι πάντα καπετάνισσα στο καραβι της χαράς, της δικής σου και των αγαπημένων σου.
    Να περάσεις όμορφες και πολυ ζεστες γιορτές.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 4:24:00 μ.μ., Blogger Sailor

    Καλημέρα

    Χρόνια πολλά

    Καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα
    τα παραμύθια είναι και για εμάς
    τους μεγάλους
    μόνο να ξεχωρίζουμαι τι είναι
    παραμύθι και τι είναι η ζωή

    Καλό σου βράδυ
    φιλιά και αγάπη

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 5:37:00 μ.μ., Blogger teiresias

    Χρόνια Πολλά Καπετάνισσα!
    Με περισσότερα παραμύθια στις καρδιές των ανθρώπων και λιγότερα ψέματα στα χείλη τους.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 5:38:00 μ.μ., Blogger Άβατον

    Με αυτό το Post σου μου θύμισες το προτελευταίο Post μου το οποίο είχε αρκετές ομοιότητες στην γενικότερη ιδέα του όλου πράγματος.
    Καλές γιορτές να έχεις...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 6:18:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Αθεόφοβε, καλέ μου!
    Και πεζή και στεγνή και άχρωμη και άχαρη είναι η πραγματικότητα. Μ' όλα τα στερητικά αγκαλιά αραγμένη.

    Για τούτο πιανόμαστε απ' τ' όνειρο, για να τεντώνονται οι αντοχές και να'χουμε μια στάλα οξυγόνο σε ώρες ασφυξίας.

    Χρόνια μυρωμένα απ΄ανθρώπινες ανάσες, θα σου ευχηθώ. Να΄ναι κοντά και να μιλούν γι αγάπη...



    greek-GAYLOLITA,
    πόσες φορές έχεις γλυκάνει το δάκρυ μου, ούτε που το ξέρεις.
    Μερεύουνε οι καημοί κι οι στεναγμοί στην σιωπή ακουμπάνε όταν νιώθεις πως ομορφιές μοιράζονται!
    Και η Χριστουγεννιάτικη χαρά μοιράζεται, ε;
    Και τότε γιγαντώνεται θαρρώ!

    Ευχή μου, να μείνεις έτσι, φωτεινός.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 6:26:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    George,
    έτοιμη είμαι, μη θαρρείς! Μια κατακόκκινη ερμίνα ψάχνω, μπότες γερές για τον χιονιά, σκούφο ζεστό για προστασία, το έλκηθρο κι οι τάρανδοι, ε! Ολοένα τριγυρίζουν έξω από το σπίτι...
    :)

    Να΄χα όλου του κόσμου τ' ακριβά και τ΄αληθινά, ήχους μοναδικούς βιολιού και μυρωδιές αυθεντικές ανατολίτικες και κήπους μ' άνθη κεντημένους, θα σας τα'δινα, να 'σαι σίγουρος!
    Φιλιά Γιορτινά!


    Pink Panther, καλή μου!
    Είσαι υπέροχη! Ω, με συγκινείς όσο δε βάζει ο νούς σου! Μα ναι, αυτό είναι το βιβλίο, του Λέσλι Μπρικιούζ, του στιχουργού, πως μου ξεγλύστρησε! Στα Ελληνικά το είχα πετύχει, μα, αν καταφέρεις και το βρεις πες το μου! Μέχρι τώρα, όσο κι αν το αναζήτησα, δεν το πέτυχα πουθενά...

    Τις θαυμαστές σε τεχνοτροπία, σε χρώματα και ψυχή, εικόνες του να΄χεις... Μέσα σου εννοώ. Εκεί που ξεγελάμε τους καιρούς και γλυκαίνουμε το χρόνο!

    Χρόνια Όμορφα!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 6:35:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Silvia Okaliova!
    Αεράκι τρυφερό να ταξιδεύει τα όνειρά σου και ζάχαρη άχνη να γλυκαίνει τις σκέψεις σου!
    Παραμυθένιο κόσμο στη ψυχή θα σου ευχηθώ κι εγώ. Κόντρα στα θεριά και τους δράκοντες των καιρών!
    Τα παραμύθια τα σύγχρονα, κατά πως ρωτάς, ναι, έχουν κάτι από την αχρωμία των καιρών...

    Χρόνια Ωραία!


    Ανώνυμε,
    όμορφες γιορτές να έχεις. Με το άστρο των Χριστουγέννων να σκορπά εντός το μόνο φως, εκείνο της αγάπης.


    Μάρκο!
    Έβαλες τραπουλόχαρτο στις ακτίνες του ποδηλάτου και σ' άκουσα που πλησίαζες! Αμ το τριγωνάκι, γκλιν-γκλον! Και του χρόνου αμετανόητε πιτσιρικά! Όλα τα καλούδια του κόσμου, στην καρδιά σου και στο σπιτικό σου!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 6:41:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Μελωμένε!
    Με ράντισες για τα καλά αγαπημένε φίλε! Λαμπυρίζω μες στα σκοτάδια των καιρών, ίδια Νεράϊδα πιά! Λες να ζηλέψει τη χάρη μου το φεγγάρι;
    :)

    Αγκαλιές ανοιχτές να χωρέσει η αγάπη. Και καρδιές δεκτικές!
    Χαρούμενα Χριστούγεννα!


    Η Χάρυβδις η αγαπημένη!
    Κι εγώ σ' ευχαριστώ για ό,τι μοιράστηκε και, για τούτο ακριβώς, πολλαπλασιάστηκε...
    (Εκτός από τις πίκρες).

    Χαρές να σε κυνηγούν χρονιάρες μέρες κι αγάπη να ζεσταίνει τη καρδιά σου!
    Χρόνια Φωτεινά!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 6:47:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Padrazo!
    Κι εσύ καλέ μου να μερεύεις τ' ανταριασμένα κύματα και να πορεύεσαι σε θάλασσες ανοιχτές, να'χεις φωτεινή ρότα.

    Χαρές κι αγάπη μέσα σου.
    Κι απ' έξω, να σ' αγκαλιάζουν.


    Sailor,
    κυρίως για μας είναι οι ιστορίες και οι μύθοι! Οι πιτσιρικάδες, ούτως ή άλλως, εντός τους έχουν κόσμο αυθεντικό. Η μαγεία δική τους κατάκτηση είναι. Κι εμείς, οι στεγνωμένοι από τα τόσα, να δανειστούμε δυό σταλαγματιές ζητάμε...

    Χρόνια σαν όμορφα, γαλάζια ταξίδια!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 6:52:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Τειρεσία, καλέ μου!
    Και πως θα γίνει τώρα να ξαναστηθεί η απαρχή του κόσμου;
    Αγάπη μόνο φτάνει;
    Φτάνει στον κόσμο εντός. Αυτόν που στήνει και ξε-στήνει τα απέξω. Να'ναι γλυκιά η ψυχή και ταξιδιάρα η σκέψη. Κι εσύ, αναχωρητής του στείρου ρεαλισμού, για τα ωραία να προχωράς.

    Όμορφες Γιορτές εμπρός σου!


    Άβατον,
    θα σ' επισκεφθώ καλέ μου, από φαντασία σκίζεις ούτως ή άλλως!
    Πάντως το βιβλίο στο οποίο αναφέρομαι είναι περίφημο, αν το πετύχεις, μην το αφήσεις, θεωρείται απόκτημα πιά!

    Απόψε, να'ναι δεκτικοί οι ουρανοί στους πόθους σου κι οι άνθρωποι στ' αγκάλιασμά σου.
    Χρόνια Αγάπης.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 7:55:00 μ.μ., Blogger ioeu

    Τα Χριστούγεννα της καρδιάς σου να πλημμυρίσουν τον κόσμο...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 10:55:00 μ.μ., Anonymous keimgreek

    καλές γιορτές ;-)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 11:02:00 μ.μ., Blogger ΠΡΕΖΑ TV

    Xρονια πολλα και καλες γιορτες!!!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Δεκεμβρίου 24, 2006 11:20:00 μ.μ., Anonymous Παράφωνος

    Καπετάνισσα μου, έυχομαι σε σένα και όλους όσους αγαπάς, μαακόμη περισσότερο σε όσους σε αγαπούν, "Χρόνια πολλά γεμάτα πολλές όμορφες στιγμές που δεν θα ξεχάσεις ποτέ και κάποιες άσχημες που δεν θα αφήσουν ίχνη στο πέρασμά τους παρά μόνο σαν τσιμπήματα της μοίρας, πυξίδα για τον σωστό δρόμο..."

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 12:54:00 π.μ., Blogger lemon

    (Έxω τις "12 πριγκίπισες που χόρευαν" του Errol Le Cain, πραγματικά εκπληκτικός εικονογράφος...).
    Χρόνια σου πολλά!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 2:21:00 π.μ., Blogger ovi

    Χρόνια σου πολλά και πολλά φιλιά απο τη ...χώρα του Άγιου Βασίλη!!! :)

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 9:55:00 π.μ., Blogger estrella_

    Χρόνια καλά καπετάνισσα.
    Χρόνια με αγάπη, με υγεία, με όνειρα λευκά και γλυκά.
    Μοιάζεις με το χιόνι. Οχι στη παγωνιά, όχι. Στη λευκότητα.

    Φιλιά !

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 10:35:00 π.μ., Blogger Εαρινή Συμφωνία

    Πανέμορφο παραμύθι, διηγημένο μοναδικά, όπως ε΄σύ μονάχα ξέρεις. Ολα καλά, όλα υπέροχα να είναι στη ζωή σου, και να ομορφαίνεις τη δική μας ζωή.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 11:03:00 π.μ., Blogger Ergotelina

    Χρόνια πολλά Καπετάνισσα!

    και δεν κάνεις ένα podcast με τα όμορφα παραμύθια και ιστορίες σου;

    :)

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 11:11:00 π.μ., Blogger Desposini Savio

    Καπετάνισσα μου...
    Φώτισες το περίτεχνα το όμορφο καραβάκι σου
    Άναψες το καντιλάκι στον Αη Νικόλα (που θεωρίες αναφέρουν ότι ο Αη Νικόλας είναι ο Άη Βασίλης...)
    Και έβαλες πλώρη στην ήρεμη θάλασσα
    και μας ταξίδεψες πάλι...
    Ναι είσαι πάντα καλά!
    Χρόνια Πολλά και Σοφά...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 12:13:00 μ.μ., Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη

    βουτια σε βουνα αχνης και τονους μελιου..και με τα δεκα δαχτυλα..χρονια πολλα..φιλι μεγαλο..!!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 5:34:00 μ.μ., Blogger Sigmataf

    Προσωπικά με γέμισες με ομορφιά.

    Χρόνια γεμάτα δημιουργία.

    Μπύρα στις άγκυρες τρελλιάρα καπετάνισσα.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 8:00:00 μ.μ., Blogger Sokratis Xenos

    "Είμαι η τριακοστή όγδοη ανάσα
    εκτός αν κάποιος με προλάβει
    στην προετοιμασία της εκπνοής
    λίγο κλειστός στα εύκολα χαμόγελα
    πολύ ανοιχτός στο στήθος καταχείμωνο
    με τα βλέμματα που σαρώνουν οι κρύες ώρες στυλωμένα στου κόσμου τη μέλλουσα αστροφεγγιά..."

    Με αγάπη και Χρόνια Πολλά
    για την Κυρά τούτων των λέξεων των καθαρών ματιών

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006 11:18:00 μ.μ., Blogger Artanis

    Καπετάνισσα, σε διαβάζω εδώ, σε διαβάζω και σε σχόλια φίλων και κάθε φορά λιώνω μέσα στα παραμύθια που πλέκεις με τις λέξεις σου.
    Σε πειράζει να σε ονομάσω "Καπετάνισσα των θαλασσών της Παραμυθοχώρας";
    Σε παρακαλώ. Μην χάσεις ποτέ το χιούμορ, την ευαισθησία και την φαντασία σου. Είναι μοναδικά!

    Χρόνια σου πολλά, παραμυθοκαπετάνισσα!
    Με αυτούς που αγαπάς, με υγεία, γέλιο, έρωτα και χαρά!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 10:02:00 π.μ., Blogger advocatus diaboli

    Καπετάνισσα, ευτυχώς που σε συναντήσαμε και ομορφαίνεις τόσο τη ζωή μας με τα λόγια σου και την ψυχή σου. Καλές γιορτές!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 7:25:00 μ.μ., Blogger Eleni63

    Nα μας ζήσεις χίλια χρόνια Καπετάνισσα.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 8:19:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Τι ωραία τα στολίδια σου από χρυσόσκονη! Και πιο πολύ μου άρεσε ότι όταν άνοιξα το blog σου δεν ήταν και μετά διά μαγείας εμφανίστηκαν! Σαν να ήσουνα μαζί μου εκείνη τη στιγμή...

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 9:26:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    ioeu, καλέ μου!
    Θα βγω να φέρω τα χείλη μου κοντά στ' αυτιά των ανθρώπων. Η αγάπη ψιθυρίζεται, ε;

    Ν' αγαπάμε και να δυναμώνουμε, τα χρόνια που έρχονται...


    keimgreek, καλώς μας ήλθες μες στο γιορτάσι της ζωής! Μια γέννηση αστροφωτισμένη να'χεις εντός σου. Κόντρα στο χρόνο και στους ανάποδους καιρούς!


    ΠΡΕΖΑ TV,
    χρόνια όμορφα, τα καλύτερα δηλαδή, να'ναι κείνα που αχνοφαίνονται στον ορίζοντα. Κι η καρδιά ορθάνοιχτη, σε όλα τα ωραία!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 9:37:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Παράφωνε!
    Μέρες Γιορτής και εύχομαι
    οι σκέψεις απού κάνω,
    να γίνουν δρόμοι με χαρές
    να περπατείς απάνω!

    Μια χούφτα γιορτινά ζαχαρωτά μαζί με την αγάπη μου!


    Λεμονάκι,
    ανοιχτή να'ναι η ψυχή σου πάντα, να καλοδέχεται τα πολύτιμα κι ακριβά. Μια ζωή να χορταίνεις την αγάπη των ανθρώπων γύρω σου κι εκείνη, ποτέ να μη στερεύει.


    Ovi μου,
    εσύ που είσαι στα μέσα και στα έξω, πες καμμιά κουβέντα καλή. Σπαρταράει το παιδί εντός μας, μην το λησμονήσει ο γλυκός παππούλης, ε; Μια σκέψη γλυκιά, λόγω τιμής, μας φτάνει.

    Χρόνια σαν όνειρα!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 9:48:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Estrella,
    πολύ σ' ευχαριστώ για τα γλυκομιλήματα!
    Αηδόνια στέλνω του βουνού,
    πουλιά του παραδείσου
    χρόνια πολλά για να σου πουν
    κι ό,τι ποθεί η ψυχή σου!

    Τα όνειρά σου, ευχές μου!


    Εαρινή Συμφωνία, γλυκιά μου. Πως καλωσορίζεται η αγάπη, πες. Έτσι θα σε υποδεχθώ! Θα συνομωτήσω με όλες τις ευχές των ανθρώπων να σε τυλίξουν τρυφερά και να σε καλοζεστάνουν μες στις παγωνιές του κόσμου.

    Χρόνια με χαρές! Μόνο.


    Εργοτελίνα!
    Όλα τα καλύτερα, όλα τα ουσιαστικά. Αγάπη, εν αφθονία!

    Όσο για τα υπόλοιπα, ξέρεις, ούτε που το έχω σκεφτεί. Γνωρίζεις ότι είμαι χορτασμένη απ' αυτά. Και να σου πω, αν ήταν να ασχοληθώ ξανά, μ' αυτό το κομμάτι, θα ξαναγύριζα στο ραδιόφωνο. (Πράγμα που ίσως να γίνει κάποια στιγμή).

    Την αγάπη μου και τα γιορτινά φιλιά μου!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 9:58:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Desposini Savio, πως δε λαθεύεις καλή μου! Όλος ο κόσμος η θάλασσα κι η ψυχή στο πέλαγο αρμενίζει... Μέσα σε τούτο το σκαρί, άλλο δε θέλω παρά να φωνάξω τον θρίαμβο της αγάπης σε ό,τι παγερό και συννεφιασμένο έρχεται κοντά...

    Μ' ενα "σ΄αγαπώ" πως ομορφαίνει η πλάση, ε;


    με το φεγγαρι αγκαλια!
    Ναι και ναι! Να ζήσουμε ό,τι έρχεται μπροστά στον υπερθετικό βαθμό λέω! Για λίγες μέρες έστω. Δεν αξίζει να'χεις υπόλοιπα με τη ζωή. Ούτε να στο συγχωρέσει δεν έχει χρόνο!
    Φιλιά αγάπης.


    Sigmataf,
    ως εγεννήθηκε ο Χριστός,
    του ζήτησα χατήρι,
    να σου'χει πάντα τη χαρά
    μόνιμο μουσαφίρη!

    Αγάπη, λαμπύρισμα στις νύχτες μας.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 10:10:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Σωκράτη μου...
    Ζωή στα χέρια φέρνεις. Και την αγάπη, παιδί φοβισμένο γέννας που κράτησε χρόνια. Ω, το στήθος ξεγυμνωμένο μες στους Δεκέμβρηδες, πως αλλιώς.
    Δεν είναι η λύσσα του καιρού που γυροφέρνει τη λαχτάρα λέω, πιότερο τα φεγγάρια που διστάζουνε να πέσουνε στη γη.
    Μα θα'ρθει η ώρα.
    Και θα'μαστε εδώ. Αγαπημένοι. Και όχι μόνοι.

    Τα χρόνια, φέρνουνε το φως.


    Artanis!
    Τι να με πειράζει τώρα... Που με ντύνεις στα κόκκινα της γιορτής και της καρδιάς; Τιμή μεγάλη. Και πως να σταθώ τώρα εγώ σε τέτοιες κουβέντες που΄χουν βάρος κι ομορφιά περίσσια;
    Έχε κατά νου πως οι καρδιές εδώ, παραδίδονται στην καθολική αγάπη δίχως αναστολές και κρατούμενα.
    Μέχρι που αγγιζόμαστε ώρες-ώρες...

    Χρόνια όλο χαρές!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Δεκεμβρίου 26, 2006 10:18:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    advocatus diaboli!
    Βρήκαμε τρόπους να ενώνουμε φωνές, αυτό είναι. "Χορωδία" αρμονικά δεμένη, δίχως... πρόβες και μαέστρο! Κι αν είμαστε και μια στάλα φάλτσοι, μέσα στο γενικό ονειροπόλημα, γλυκαίνεται η φωνή.

    Οι πραγματικά γεμάτες στιγμές, αρκούνται στα λίγα, το ξέρεις.
    Τέτοιες να'χεις μια ζωή!


    Ελένη μου!
    Είσαι μακριά και οι ευχές
    δεν πάνε χέρι-χέρι
    γι' αυτό τις δίνω στη καρδιά,
    αυτή να σου τις φέρει!

    Όλα τα καλά του κόσμου στην ποδιά σου!


    Silvia Okaliova,
    τι γλυκό παιδί που είσαι!
    Με κάνεις να νιώθω πως, στο γύρισμα του χρόνου όλα παραμένουν ίδια, όπως παλιά! Οι γιορτές αναδύουν την ίδια μεθυστική μαγεία και, στα πρόσωπά μας, ζωγραφίζεται η ίδια ξέφρενη χαρά...

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape