Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006
Σήκω ψυχή μου, δώσε ρεύμα βάλε στα ρούχα μας φωτιά!

Μια μεγάλη θηλυκή αγκαλιά, εκείνη της Κρήτης.
Μάγισσα, ανεξερεύνητη, ατίθαση, αντάρτισσα, να σε κρατάει πάντα στο "λίγο ακόμα", να 'χει πάντα κι άλλα... κι άλλα... κι άλλα λιγωτικά να ξεδιπλώσει μπρος στ' ανήξερα μάτια σου.

(Θαρρούσανε πως ήταν μαθημένα στις ομορφιές, τι πλάνη!)

Η Κρήτη η χυμώδης! Ίδια γυναίκα, πάει να πει... Τι θες τώρα...
Ν΄αφήνεσαι, έτσι δεκτικός σε γλύκες και σε χάδια, ν' αφήνεσαι λέω στην αγκαλιά του απέραντου γαλάζιου του Λιβυκού.
Αίσθηση! Σε κυριεύει η επιθυμία να πετάξεις ολόγυμνος στο γαλάζιο του ουρανού.


Κάποιες τέτοιες στιγμές είναι που συνειδητοποιώ ότι αυτός ο τόπος είναι γεμάτος από την αλήθεια των αισθήσεων. Κυριαρχούν όχι οι μεταφυσικές αναζητήσεις, αλλά ο ρυθμός του σώματος και οι επιθυμίες. Επιθυμία για ένα ηλιοβασίλεμα με τα κορμιά να σπαρταράνε, με το κόκκινο του δειλινού να ροδίζει τις πυρωμένες πέτρες, τις χαρακωμένες από τον άνεμο…
Κι η επιθυμία να γεννά χρώματα άγρια, παράξενα… κι ύστερα η ζεστή αναπνοή της Αφρικής να έρχεται σαν νανούρισμα κάτω από έναν ουρανό ολόγιομου φεγγαριού και γιγάντιων άστρων που διαγράφουν τροχιές απίθανες στην πορεία για το θάνατό τους.


Τι περίεργο αίσθημα που αφήνει η ζεστή άμμος πάνω στο γυμνό σώμα! Σαν να βουλιάζεις στο βυθό της γης, αλλά ταυτόχρονα σα να κρατάς την επαφή σου με τον ουρανό.

Ξέρεις, στον Κρητικό νοτιά, ξαναβρίσκεις το χαμένο μίτο της Αριάδνης. Αφήνεσαι στη σιγουριά του και νιώθεις να ξαναγεννιέσαι…
Όμορφες στιγμές! Που διεκδικούν διάρκεια, ή ακόμα και την αιωνιότητα. Κυρίως οι στιγμές του δειλινού. Ο ήλιος να ενώνεται με το μενεξεδί της θάλασσας… να κοκκινίζει σαν μικρό παιδί … στην πιο ουσιαστική και αντάξια της φύσης πράξη!


Και όλα να μοιάζουν σαν ένα γλυκό, ατελείωτο ερωτικό παιχνίδι, όπου σμίγουν όλα τα στοιχειά της φύσης. O ήλιος, η νύχτα, ο αέρας, το φεγγάρι, η θάλασσα, εγώ, εσύ…
Ο νους να στάζει τα περίσσια, τα σκάρτα. Μονάχα αρώματα και νοσταλγικές εικόνες. Βάλσαμο για το κουρασμένο σώμα, μαλακώνουν την αγριεμένη ψυχή…


Η Κρήτη μπορεί να επιβάλει τη σιωπή στο πνεύμα, να ηρεμήσει τον αναβρασμό της ψυχής... Πόσο όμορφα τα γράφει ο Καζαντζάκης, για το πόσο συγκλονιστικά ο Ζορμπάς με:

"την πρωτόγονη ματιά που αδράχνει ψηλά και σαϊτευτά τη θροφή της, τη δημιουργική, κάθε πρωί ανανεούμενη, αφέλεια, να βλέπει ακατάπαυστα για πρώτη φορά τα πάντα και να δίνει παρθενιά στα αιώνια καθημερινά στοιχεία - αγέρα, θάλασσα, φωτιά, γυναίκα, ψωμί. τη σιγουράδα του χεριού, τη δροσεράδα της καρδιάς, την παλικαριά να κοροϊδεύει την ίδια του την ψυχή, σαν να' χε μέσα του μια δύναμη ανώτερη από την ψυχή..."

(Η φωτεινή, λουλουδιασμένη εικόνα της κρητικής γης και τα "μιλήματα" είναι του Γιώργου, της τέχνης και της ψυχής, της Φλωρεντίας και του κάμπου της Μεσσαράς, που'χει σήμερα και γενέθλια κι όλου του κόσμου τις ευχές. "Σου έχει τύχει, νύχτα καλοκαιριού, να κοιμηθείς στο αλώνι ή στο χωμάτινο δώμα κάποιου παλιού κρητικού σπιτιού κοιτάζοντας τα άστρα;")

Το μαγαζί παίζει σήμερα Ξ υ λ ο ύ ρ η . Υπόκλιση βαθιά. Ριζίτικο, χαρακιά στο μέσα. Για τα ψηλά βουνά που ορθώνονται εμπρός, καπεταναίοι.
 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 15:27 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


14 Ανάσες:


  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006 4:16:00 μ.μ., Blogger γιώργος

    Μαδάρες μου Χανιώτικες,
    Κορφή του Ψηλορείτη &
    Λασιθιώτικα Βουνά,
    γειά σου παντέρμη Κρήτη...


    Φιλιά στην Λεβεντογέννα...

    Γεια σου Καπετάνισσα...

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006 5:15:00 μ.μ., Blogger Ανδρομεδα

    Κόσμε καλέ
    κόσμε χρυσέ...
    Ααααχ!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006 5:55:00 μ.μ., Blogger kyriaz

    Αν ταξιδιωτικά πρακτορεία γνώριζαν το κείμενό σου,θα το δημοσίευαν σε ειδικό φυλλάδιο που θα διαφήμιζε την Κρήτη-μ' έκανες να θέλω να πάω....

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006 6:28:00 μ.μ., Blogger not me just us

    πολλά χρόνια πριν, 82; 83; δεν θυμάμαι, στα Γλυκά Νερά...

    Αργά το απόγευμα έχουμε ανάψει΄κάπου 2000 κεριά φυτεμένα στην άμμο δίπλα στη θάλασσα και περιμένουμε τη Σελήνη να φωτίσει ολόγιομη. Με έκανες και νοτάλγησα την Κρήτη. Πολύ σπάνια επιστρέφω ωστόσο σε μέρη που χάραξαν το ίχνος τους μέσα μου. Φοβάμαι, δεν θέλω να αντικρύσω το "χάλασμα".

    “Ειντα’ χετε γυρού γυρού κι είναι βαριά η καρδιά σας
    δεν τρώτε δεν πίνετε και δεν χαροκοπάτε
    πριν έρθει ο χάρος να μας βρει να μασε’ διαγουμίσει
    να διαγουμίσει τσι γενιές και να διαλέξει τσι άντρες


    Το άκουγα σήμερα στο αυτοκίνητο καθώς οδηγούσα για το γραφείο, μέσα στο Λευκωσιάτικο λιοπύρη και έμεινε η φωνή του Απολλώνιου Ξυλούρη να αντιλαλεί στο κεφάλι μου ολημερίς. Μετά, ήρθα εδώ.

    Ωραία είναι λοιπόν εδώ, πολύ ωραία.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006 6:52:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Εγώ φταίω τάχα;

    Από το πολύ να μη σκέπτομαι τίποτα και να μη συγκινούμαι από τίποτα, ξεθάρρεψε ο χρόνος και μ' απόλυσε καταμεσής του Κρητικού πελάγους.

    Έγινα χιλιάδων ετών και ήδη χρησιμοποιώ τη μινωική γραφή με τόση άνεση που ο κόσμος απορεί και πιστεύει στο θαύμα.

    Το ευτύχημα είναι ότι δεν καταφέρνει να με διαβάσει.

    (Ημερολόγιο Ενός Αθέατου Απριλίου, Ελύτης
    )

    Να 'ρθετε φίλοι μου.
    Και να ξανάρθετε.

    Οι άγιοι τόποι δεν είναι μόνο για παρθενικές περπατησιές.
    Κι οι θύμησες ήλιε μου, δεν είναι να τις παίρνεις από φόβο.
    Μαγιά είναι για τ' άλλο όνειρο.

    Κι αν είναι όνειρο με μαγκιά, θα καλοστεριώσει.
    Με νέα φορεσιά.

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Ιουνίου 29, 2006 11:04:00 μ.μ., Blogger beatlus

    Την έχω σε απόσταση ακόμη αυτή τη νύμφη... Δεν μπορώ να την καταλάβω ή σαν να την καταλαβαίνω καλά μου μοιάζει η λεβέντισα... Κι από Ξυλούρη... μεγάλη συγκίνηση έτριξε την ψυχή στις ιστορίες που μου άπλωσε ο Ψαραντώνης φέτος ένα χειμωνιάτικο βράδυ για τον Αι-Νικόλα...

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Ιουνίου 30, 2006 1:09:00 μ.μ., Blogger Giramondo

    "Η Κρήτη η χυμώδης! Ίδια γυναίκα, πάει να πει... "

    Άγρια μα και γλυκιά

    Ατίθαση μα και ζεστή

    Ελεύθερη, ανυπότακτη…μα και δεκτική

    Μία συνεχής έκπληξη…μα και γνώριμη ταυτόχρονα.

    Και πόσα άλλα…γυναίκα Κρήτη…μοναδική


    Καπετάνισσα...ευχαριστώ

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Ιουνίου 30, 2006 3:23:00 μ.μ., Blogger Sailor

    Συνέχισε να γράφεις
    όπως ανοίγει κανείς τις φλέβες του.

    Καλό πρωινό!

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Ιουνίου 30, 2006 4:25:00 μ.μ., Blogger down under

    Του φαραγγιού εγινήκαμε
    πέρα και δώθε πάντα
    απου δε σμίγουνε ποτέ
    όμως θωρούνται πάντα:

    αυτή τη φορά αφιερωμένο στην κρητική γη

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιουλίου 02, 2006 7:52:00 π.μ., Blogger Ο Καλος Λυκος

    http://okaloslykos.blogspot.com/2006/06/blog-post_10.html

    Δωράκι...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιουλίου 02, 2006 1:11:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Όταν πολυκαταλαβαίνουμε beatlus τα νιώθουμε όλα τούτα.
    Σαν τι άλλο μας λένε τα τριξίματα της ψυχής;

    Giramondo, ποιός αρνείται τις μεγάλες και σφιχτές αγκαλιές...

    down under και καλόλυκε:
    Ρωτώ θαλασσινά πουλιά
    σ' ίντα γυαλό αρμενίζεις
    ίντα καιροί σε δέρνουνε
    και πίσω δε γυρίζεις...

    (Μπας κι έγινες... πραματευτής;
    Ευχές καλόλυκε!)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Ιουλίου 02, 2006 6:34:00 μ.μ., Blogger Ο Καλος Λυκος

    αν έπρεπε να γίνω γιά να την βρώ, όπως στο τραγούδι, δεν θα είχα αντίρρηση...

    Ευχαριστώ και γιά την αφιέρωση...
    για την ώρα πάντως, μου κολλάει πιό πολύ το "αγρίμια κι αγριμάκια μου"...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιουλίου 03, 2006 7:55:00 π.μ., Blogger ellinida

    Τρείς φορές πήγα , τρεις φορές πέρασα χάλια . Δεν ξέρω ... ή δεν με πάει το νησί ή δεν πρέπει να πηγαίνω ! :)))
    Πανέμορφη πάντως . Και τα λόγια σου με κάνουν να θέλω να της δώσω άλλη μιά ευκαιρία . Εξάλλου είναι πάντα θέμα παρέας , έτσι δεν είναι ;
    Καλή σου μέρα .

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Ιουλίου 03, 2006 4:59:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Τ' αγρίμια μερεύοπυνε στη Κρήτη μήνα Ιούλιο καλόλυκε!

    Ο δρόμος έχει χρώμα θαλασσί Ελληνίδα.
    Γεννάει ταξίδια πάει να πεί.
    Θα 'ρθεις.

    Γιατί οι άνθρωποι μετράνε πιότερο απ' τους τόπους.

    Διάλεξε παρέα με προσοχή.
    Ή, εδώ θα σε περιμένει!

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape