Τρίτη, Ιουνίου 27, 2006
Μήνυμα στο πέλαγο!

Είπα απόψε να σφιχτοδέσω στους ανέμους μήνυμα σφραγισμένο.
Και να του δώσω μιά να πέσει στα κύματα.
Ν' αμπαρώσω μέσα γλυκόπικρες τσιγγάνικες δοξαριές, κήπους ολάνθιστους και μυρωμένους και γεύσεις ακριβές, ανατολίτικες.
Να γλυστρήσω μπόλικα από
τούτα τ' ασήμια που στάζουν στη νυχτιά
κι απ'αυτά τα πορφυρένια που σκίζουν τα σκοτάδια
κι απ' τα χρυσαφιά που με λιγώνουνε
κι απ' τα θαλασσιά του ταξιδιού που μου γεννούν.
Τι θα μπορούσε ν' αγγίξει τις χορδές της ανθρώπινης ψυχής, να τις χαϊδέψει, να τις κάνει να πάλλονται.
Τι θα γεφύρωνε αποστάσεις, θ' άφηνε δρόμους ανοιχτούς, θα έβαζε μιλιά στον χτύπο της καρδιάς.
Περίεργο και μαγικό είναι που το άγνωστο αρχίζει να ντύνεται την όψη του γνωστού!
Κι ακόμα πιο παράξενο φαντάζει ετούτο το αντάμωμα, σ'αυτές τις γειτονιές με τα καλώδια...
Άραγε εδώ, βγαίνουνε φεγγάρια;

(Μπορεί... κοντά στα κύματα της Cesaria Evora...

Το στριμώχνω σε μπουκάλι και το ρίχνω στα πέλαγα!)


 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 00:32 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


7 Ανάσες:




Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape