Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009
Προσδόκιμο ζωής

Τη ζήση χάνει μοναχά άνθρωπος σαν ποθάνει,
μα σκέψου δίχως έρωντα πόσους θανάτους κάνει.





(Κορυφαία μαντινάδα του
Γιώργη Καράτζη
.

Η φωτογραφία, του Narcis Virgiliu)

 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 01:19 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


23 Ανάσες:


  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 11:02:00 π.μ., Blogger Δανάη

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!!

    Θυμήθηκα τα επιγράμματα της Παλατινής...
    Έξοχη και η φωτό και ο τίτλος της ανάρτησης...
    ΟΛΑ σοφά συνδυασμένα...
    ΜΠΡΑΒΟ, Καπετάνισσα....!!!!!

    Καλημέρα Υδάτινη

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 11:32:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Καλημέρα Καπετάνισσα!
    μας ταξιδεύεις στην αγαλίαση του νου και των αισθήσεων.
    εικόνα αφρικάνικη, Αιθιοπικά ακριβώς και η μαντινάδα τρέλα!
    ευχές και φιλιά ζεστά αφρικάνικα
    filos ton Maasai

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 1:46:00 μ.μ., Blogger island

    Και με τόσους θανάτους χάνει και τη ζέση σιγά σιγά.

    Εξαιρετικό τραγούδι.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 3:34:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Δανάη,
    ειν' ο χυμός της κρητικής ψυχής τούτες οι κουβέντες.
    Κι ίσως, ναι, δεν έχεις άδικο, η πυκνή τους γνώση -που'ναι πρώτα συναίσθημα κι έπειτα σκέψη-, ίσως λέω να φέρνει στο νου την παλατινή ανθολογία και τα λόγια-μυρωδικά της.

    Αγκαλιά απ' τον ανεμοδαρμένο νότο...


    file ton Maasai!
    Εσύ μου'ρχεσαι μ' ένα σωρό καλούδια στην αγκάλη. Κι άνθη και γέλια και λιακάδες καυτερές!
    Θερμά σ' ευχαριστώ.

    Βάλε καμιά δοξαριά κρητική να μερακλώσεις εκεί, στη ξένη γη!


    island,
    άκου τώρα τι άλλο γράφει ο ίδιος ποιητής και μαντιναδολόγος:

    Θρέφει η ελπίδα τη ζωή, τ’ όνειρο τη στολίζει
    κι ο έρωντας την πιο βαθιάν αλήθεια τση χαρίζει.


    Τώρα, θα μου πεις, "παρηγοριά μεγάλη", μα, δε βαριέσαι...
    Είναι τροφή και τα όνειρα.
    Γι' αυτό το λίγο, το παραπέρα...

    Χαίρομαι πολύ που σ' άγγιξε το κρητικό μελωδικό παράπονο.
    Ψυχή που μιλάει είναι.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 3:53:00 μ.μ., Blogger Aggelos Spyrou

    Πόσοι μπορούν να πουν "ζωή" και να φουσκώσουν χορτάτοι;

    Μας καταδιώκει η ίδια μας η λογική.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 4:37:00 μ.μ., Blogger island

    Τα όνειρα δεν είναι παρηγοριά. Οι ονειροπωλήσεις οι συνεχόμενες είναι. Τα όνειρα είναι η ζωή μας ολάκαιρη. Και δεν το λέω εγώ. Ο σιγμούδος ο Φρόυντ το λέει.

    Τα μελωδικά παράπονα σχεδόν όλα με αγγίζουν. Ηπειρώτης γαρ... εκεί να δεις παράπονο.

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 5:03:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Άγγελε,
    τη λογική την έχουμε περί πολλού, θαρρώ.
    Μα, αν δε χάσω το μυαλό, πως θα'βρω την καρδιά σου- που λέει κι ο τραγουδοποιός...

    Εν ολίγοις, ό,τι νιώθουμε είναι που ορίζει όλα τ' άλλα.
    Κι εμάς, πρωτίστως, ορίζει.


    island...
    Ωραία σκέψη. Και ορθή.
    Ο παππούς Φρόυντ, άλλο δεν έκανε παρά να ντύσει με αλλιώτικα ρούχα τη κουβέντα του Πόε:
    "Ο,τι ζεί ο άνθρωπος, όνειρο, μες στο όνειρο".

    Επιπλέον, τα όνειρα -ως σχέδια και προσδοκίες- δεν είναι για να τα διαπραγματευτείς με το ρεαλισμό.
    Δηλαδή... τον θάνατό τους μελετάς;
    Αντάρτες ολκής του λόγου τους.
    Ότι, όπως και όποτε γουστάρουν.

    Κι εγώ, το'χω ξαναπεί: Πιο αληθινό απ’ τα όνειρα δεν ξέρω άλλο.

    (Υπόκλιση στον τόπο σου που ξέρει από πόνο.)

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009 10:24:00 μ.μ., Blogger ποιώ-ελένη

    κανέναν....

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009 12:23:00 π.μ., Blogger Carpe diem

    Πολύ μου άρεσε κι ας μην το τολμώ.Ετσι με λόγια λυγερά να ' βρει η ψυχή το θάρρος..

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009 12:52:00 π.μ., Blogger the muppet show girls

    Δωσ'μου το φως κι ας κάνω πως δεν είδα
    δωσ' μου νερό να σβήσω τα βαριά
    ό,τι έχει μείνει μέχρι εδώ απ' το κερί μου
    είναι τα μάτια σου που καίνε σαν φωτιά
    ...και πόσα λένε τα ερωτευμένα μάτια. Λαχτάρα και ζέση μαζί.

    Φιλί καληνύχτας

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009 10:18:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    ποιώ-ελένη...
    Δε ψυχορραγεί λες;
    Δε ματώνει;
    Ζωή ανέραστη μωρέ Ελένη μου, ποιά ψυχή να την σηκώσει...


    Carpe diem,
    καλώς το κορίτσι το έμορφο.
    Βράχος είναι η ψυχή σα λογαριάζει τ'άγρια περάσματα της ζωής.
    Να΄σαι βέβαιη.
    Και μπρος στα καλέσματα του έρωτα άμμο στρώνει στα πόδια μας να'χει να κυλιέται η ίδια ψυχή.

    Οι φόβοι μακριά. Λέω πως μπορούμε.


    the muppet show girls...
    Παλμέ, σώπασε μην αποκάμω, θα ψελίσει η σάρκα.
    Κι αυτά τα μάτια που λες, τα ακριβοθώρητα, θα πούνε δίχως φωνή, τα πάντα.

    Φιλί μικρή μου.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009 10:21:00 π.μ., Blogger Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas

    Φοβερό!!!

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009 10:36:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Λάκη μου,
    έλα για πάρτη σου που'σαι κεί στις ξενιτιές και καλογλεντάς:

    Τα νιάτα που δε γλεντιστούν
    δίχως χαρά περνούνε,
    μοιάζουν πουλιών που δε λαλούν,
    δεντρώ που δεν αθούνε.


    (Του Καράτζη επίσης)

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009 11:47:00 π.μ., Blogger VITA MI BAROUAK

    O.... χωρίς έρωτα,
    είναι ένας ζωντανός-νεκρός!

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2009 12:17:00 π.μ., Blogger Ελεύθερος Σκοπευτής

    Σήμερα έπινα καφέ με τον Ψαραντώνη και σε θυμήθηκα νησιώτισσα!

    φιλιά απ΄την φτενή ΑΘήνα

     
  • Χρόνος: Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2009 1:02:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    VITA MI BAROUAK,
    μη φωνάζεις!
    Κυκλοφορεί κόσμος εδώ γύρω...
    :)


    Ελεύθερε & Σκοπευτή,
    φιλί χαράς από το νότο κι αγκαλιά σφιχτή.
    Εύγε για τις παρέες σου!

    Κι όταν χωρέσει ο καιρός, εδώ είμαστε. Μια δρασκελιά πάνω απ' το πέλαγος.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Φεβρουαρίου 14, 2009 11:48:00 μ.μ., Blogger Anastasia

    Για αυτό στην Κρήτη οι ανθρωποι δεν πεθαίνουν ποτέ! γιατί πάντα ερωτεύονται!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Φεβρουαρίου 15, 2009 12:24:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Anastasia!
    Λεβεντιά είσαι και του λόγου σου, παίρνω όρκο!
    Ε, λοιπόν, ναι:
    Αν έχει η Κρήτη δυο ψυχές,
    η μια ψυχή ‘ναι η λύρα,
    κι είναι γεμάτη έρωντα,
    ήλιο, φωθιά κι αρμύρα.


    Επίσης μαντινάδα του Καράτζη και τούτη εδώ, τη ρίχνω στα κύματα τ΄αφρισμένα να φτάσει κοντά σου δώρο ιδιαίτερο και χιλιοτραγουδισμένο απ' τον Νοτιά!

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Μαρτίου 03, 2009 11:02:00 π.μ., Blogger Ioulita

    I hold it true, whate'er befall;
    I feel it when I sorrow most;
    'Tis better when you loved and lost
    than never to have loved at all'

    Alfred, Lord Tennyson (1809-1892)

     
  • Χρόνος: Τρίτη, Μαρτίου 03, 2009 5:45:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ioulita,
    καλώς ήλθες μες στις ομορφιές του Μάρτη...
    Όμορφος λόγος και αληθινός μαζί.
    Να΄χεις την αγάπη εντός σου, έστω και ματωμένη, είναι πολύ.
    Πόσοι αξεδίψαστοι τριγύρω, για σκέψου...

    Να΄σαι πάντα καλά.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Μαρτίου 04, 2009 8:54:00 π.μ., Blogger Ioulita

    Δεν είναι η αγάπη που είναι ματωμένη αυτό που με φοβίζει. Είναι η πληγή που κλείνει μετά και σκληραίνει, όλο και πιο γρήγορα.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Μαρτίου 04, 2009 9:04:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ioulita,
    κλείνει άραγε, πατώντας στον καιρό;
    Κλείνει, ωραία.
    Κι απομένει μια ουλή, ένα κομματάκι σάρκα που ταράσσεται σε κάθε άγγιγμα νέο, που ξυπνά σε κάθε πλησίασμα.
    Έτσι θαρρώ.
    Δεν ξέρω αν σκληραίνει.
    Νομίζω μένει πιο εύθραυστο κι από γυαλί.
    Κι αυτό είναι που κάνει να ξεθωριάζει σιγά-σιγά η πίστη στους ανθρώπους, αν αυτό εννοείς.

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Μαρτίου 04, 2009 9:20:00 π.μ., Blogger Ioulita

    Αυτό εννοώ... Αλλά μάλλον έχεις δίκιο. Σκληραίνει πολύ, προσωρινά όμως μόνο. Μετά είναι όπως τα λες, φλουδίτσα σαν γυαλί, που ξυπνά στο κάθε άγγιγμα ή υποψία αγγίγματος... Καλημέρα...

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape