Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006
Λάθος timing

- Το 'μαθες ε; Τώρα πλέον πάμε μια ώρα πίσω.
- Είπα και γω... Γι αυτό μας προσπέρασε η ευτυχία...






( Leonard Cohen - Waiting for the Miracle
Η φωτογραφία είναι καλλιτεχνική δημιουργία του Daniel Rozin.
Δείτε την ως φιλμάκι
)




 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 11:31 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


41 Ανάσες:


  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 11:49:00 π.μ., Blogger ovi

    Γλυκιά καπετάνισσα, η ευτυχία δεν περιμένει τις ώρες αλλά τις στιγμές και επειδή η στιγμές είναι σε χρόνο υποκειμενικό η ευτυχία κρατάει αιώνια και είναι εκεί και μας περιμένει!!!


    ΥΓ. Ετοιμάζουμε κάτι για του χρόνου ... η ίδια ομάδα ... είσαι για φιλανδία;

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 12:02:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ovi,
    μ' αρέσει η συλλογιστική σου!
    Σε αίθουσα αναμονής η ευτυχία, δε λέω! Μήπως να μου δώσεις τη δ/νση εσύ που'χεις μαζί της νταραβέρια;
    :)

    Λοιπόν! Μιλώ σοβαρά: Ετοίμασέ μου ρόλο, δώσε οδηγίες και έρχομαι! Κάπως θα στριμώξουμε τις πρόβες, θα το βολέψουμε από δω κι από κει και -γιατί όχι- τελικά, θα βρεθούμε αντάμα στο σανίδι!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 12:31:00 μ.μ., Blogger Markos

    Λες η ευτυχία να έρχεται μόνο τα καλοκαίρια; Γιατί, τώρα ως γνωστόν γυρίσαμε στην κανονική την ώρα...
    Καλή Κυριακή να έχεις ..

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 12:47:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Marko, καλέ μου,
    μάλλον δεν έχει ιδέα από... "κανονικότητες" η ευτυχία! θαρρώ πως δε λογαριάζει μήτε εποχές, κοντολογίς, δεν ορίζεται από το χρόνο.
    Και, μια και δε διαθέτει συνέπεια, πιθανόν αν σε βρεί οποιαδήποτε στιγμή, οπουδήποτε.
    Πως λέμε εκεί που δεν το περιμένεις;
    Έτσι ακριβώς.

    Όμορφη και ηλιόλουστη Κυριακή!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 12:50:00 μ.μ., Blogger Natalia

    Κυρία μου.....
    Τα σέβη μου! Μόλις μου λύσατε το ερώτημα που βασανίζει τη ζωή μου!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 12:53:00 μ.μ., Blogger Χαρυβδιςς

    Αν ήταν οι στιγμές ώρες και χρόνια..αν δεν ηταν τα λεπτά του ρολογιού...οχι τώρα που το σκέφτομαι θάναν δυστυχία και πλήξη αφόρητη η ευτυχία του παραδείσου...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 1:01:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Ο χρόνος δεν είναι ο δρόμος που οδηγεί στην ευτυχία, είναι η ίδια η ευτυχία.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 1:23:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ναταλίτσα,
    έλλειψη συγχρονισμού γλυκιά μου!
    Λίγο ο ένας να καθυστερήσει, λίγο ο άλλος να προπορευτεί, πάει η ευτυχία!
    Δύσκολο πράγμα το "μαζί", ε;


    Χάρυβδις,
    όλα σωστά μελετημένα. Τα όμορφα και τα ουσιώδη είναι εμπρός μας. Γύρω μας, μέσα μας. Κι επίγειοι παράδεισοι υπάρχουν για όσους έχουν τα μάτια...
    Μόνο που... να: Οι περισσότεροι, ζητάμε συγκεκριμένα πράγματα με καθορισμένο τρόπο, μια συγκεκριμένη -επίσης- στιγμή.
    Γίνεται;


    Ανώνυμε/η,
    σοφό. Η ίδια ή ζωή, ο πλούτος κι η αξία της, ο χρόνος πάει να πει, είναι ό,τι πιο ακριβό. Δώρο σπουδαίο. Ευτυχία, ναι.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 1:27:00 μ.μ., Blogger Χαρυβδιςς

    Θάλασσα του πρωϊού

    Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ' εγώ την φύσι λίγο.
    Θάλασσας του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού
    λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
    ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

    Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
    (τα είδ' αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
    κι όχι κ' εδώ τες φαντασίες μου,
    τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

    Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 1:57:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ω! Κι αν αγαπώ τη θάλασσα Χάρυβδη γλυκομιλούσα!
    Το ίδιο και την Ποίηση, άλλη ετούτη χιλιολατρεμένη!

    Μα να δεις πως το λέει η Δημουλά...
    «Το πρώτο κακό παράδειγμα τεμπελιάς νομίζω το έδωσε πρώτη η ευτυχία, η οποία ζει ξάπλα μέσα στα λεξικά, που είναι τα μόνα που την γνωρίζουν, τα μόνα που νιώθουν ευτυχισμένα».

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 1:57:00 μ.μ., Blogger Serenity

    Αν ο χρόνος είναι η ίδια η ευτυχία, μάλλον έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου.

    Καλημέρα, Καπετάνισσα...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 2:21:00 μ.μ., Blogger Χαρυβδιςς

    Στιγμές Καπετάνισσα η ευτυχία στιγμές στην θαλασσα του πρωιού...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 2:27:00 μ.μ., Blogger nosyparker

    Μας προσπερνάει μόνο αν της το επιτρέψουμε.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 3:46:00 μ.μ., Blogger Κολοκύθι

    Μια ώρα πίσω??
    Ναι, είναι μία ώρα παραπάνω!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 4:16:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Η ευτυχία είναι η πορεία. Ευτυχισμένος αυτός που αιώνια κυνηγάει τους στόχους του μα ποτέ δεν τους ποιάνει.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 4:18:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Γιατί και οι στόχοι είναι καθ' οδών...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 4:20:00 μ.μ., Blogger Silvia Okaliova

    Κι εγώ είμαι για φιλανδία! Πέστε μου κι μένα. Ή δεν με θέλετε στην παρέα σας; (Είμαι σχετικά καινούργια.)

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 5:39:00 μ.μ., Blogger teiresias

    Ελπίζω να πρόκειται για ένα εύστοχο λογοπαίγνιο και μόνο και η ευτυχία να συμπορεύεται με τη ζωή σου,καπετάνισσα...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 5:48:00 μ.μ., Blogger 2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad

    Ευτυχισμένος όποιος δεν περιμένει την ευτυχία να περάσει..
    Ευτυχισμένος όποιος ξέρει πως δε θα περάσει ποτέ γιατί είναι ήδη εκεί, στα μικρά, στα απλά, γύρω του, μέσα του.
    Καλησπέρα Καπετάνισσα μου!

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 5:51:00 μ.μ., Blogger Alkyoni

    πόσο όμορφο καλή μου...
    φιλιά

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 6:25:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος

    Ταιριάζει με τη μελαγχολία της ημέρας. Η πρώτη μέρα της χειμερινής ώρας με στενοχωρεί λίγο. Μετά συνηθίζω. Φιλιά και καλό μας χειμώνα Καπετάνισσα!
    "η"

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 6:54:00 μ.μ., Blogger Godot

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 6:56:00 μ.μ., Blogger Godot

    Η Ευτυχία δεν προσπερνάει.
    Καμία ουτοπία δεν μπορεί να βρίσκεται στον ίδιο δρόμο με σένα.

    Η Ζωή μπορεί.
    Και να προσπεράσει μπορεί.

    Εσείς πήγατε 1 ώρα πίσω.
    Εμείς πάμε 7....

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 9:12:00 μ.μ., Blogger γιώργος

    ο Σπανουδάκης γράφει:
    'Η ζωή μου περνά και χάνεται
    η ζωή περνά και χάνεται, χάνεται
    η στιγμή που ποτέ δεν πιάνεται
    η στιγμή ποτέ δεν πιάνεται μάτια μου
    Μια στιγμή και μ' αφήνεις μόνο μου
    μια στιγμή και είμαι μόνος μου, μόνος μου

    Να σε δω και ας τελειώσει ο χρόνος μου
    και ας τελειώσει τώρα ο χρόνος μου μάτια μου'...
    πόσο δίκιο έχει...

    καλησπέρα καπετάνισσα...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 9:16:00 μ.μ., Blogger tolitsa

    Ηρθε η ευτυχια και με προσπερασε,
    δεν μ'αναγνωρισε κατω απο την βαρια την καπα
    νομισε οτι καποιος ξεχασε, καποια κουρελια σε μιαν ακρα
    Κι ομως η ψυχη μου φωναξε, με οση δυναμη μπορουσε
    "μην φευγεις λαμπρη αρχοντισσα
    καποιος εδω σε καρτερουσε!"

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 10:20:00 μ.μ., Blogger Κασσιανός

  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 10:53:00 μ.μ., Blogger dr.Uqbar

    Και μετά όταν πάμε πίσω να βρούμε ξανά την ευτυχία επιτέλους η ώρα γυρίζει και πάλι. Ποιός το σκέφτηκε;

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 11:34:00 μ.μ., Anonymous Natalia

    Εμένα ρωτάς Καπετάνισσά μου;

    Εγώ και το Μαζί είμαστε χρόνια μαλωμένοι...

     
  • Χρόνος: Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006 11:59:00 μ.μ., Blogger Maiandros

    Τι είπε πάλι η απίστευτη καπετάνισσα!...

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 1:55:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Serenity,
    έτσι νιώθεις, ε;
    Λες μια εύστοχη πρόταση να είναι η άποψη του Σοπενάρουερ;
    Με άλλα λόγια:
    «για να είναι κανείς ευτυχισμένος ή για να παραμείνει ευτυχισμένος υπάρχουν δύο εκδοχές, πρώτον να μειώσει τις προσδοκίες του και δεύτερον ν’ αυξήσει την προσπάθεια».


    Ω, Χάρυβδις!
    Στιγμές έτσι κι αλλιώς...
    Ενίοτε, νοτισμένες.
    Κι αλμυρές, ναι. Ποικιλοτρόπως...


    Nosyparker,
    έχουμε -τάχα- τα μάτια, μονίμως ανοιχτά; Η ψυχή η δόλια, πάντα σε εγρήγορση;
    Λίγο να λυγίσουμε βρε αδελφέ, να, λίγο να ξεχαστούμε και να στραβοκοιτάξουμε, τσουπ!
    Παίρνει προβάδισμα η άτιμη η ευτυχία!
    Λες και παραφυλάει να μην μας κάνει το χατήρι να μας δοθεί!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 2:06:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Κολοκύθι!
    Μια ώρα παραπάνω ναι, να υπολογίσω ότι την αξιοποιούμε δηλαδή ε;
    Σε δραστηριότητες που γυροφέρνουν την ευτυχία προφανώς...



    ??????!
    Καλώς μας ήλθες κορίτσι με τα πολλά ερωτηματικά! Έλα στις λιακάδες μας να λησμονήσεις τα σκοτάδια των βορρείων!
    Λοιπόν, κάποτε τα έλεγα όλα τούτα που λες. Ακόμα ισχυρίζομαι πως η διαδρομή είναι που έχει το βάρος, όμως, δεν μου φτάνει πιά.
    Λίγο... νανούρισμα σε νηστικά παιδιά μου κάνει, ή, παρηγοριά στον άρρωστο να ξεχαστεί.
    Στόχοι, ναι, να υπάρχουν αρκετοί και ν' ανανεώνονται. Μα να κυνηγάς δίχως αποτέλεσμα τον ίδιο στόχο πάντα... Ε, αυτό προφανώς θα σε τσακίσει και σου δείχνει κιόλας ότι πρέπει ν' αλλάξεις ρότα μια και λίγο παρακάτω θα'ναι μάλλον το γάργαρο νερό.

    Σχετικά με τα υπόλοιπα, ο Ovi ξέρει! Τι θεατρική παράσταση στήνει και πως μπορείς να μπεις στο παιχνίδι! Αν είστε και κοντά...


    Τειρεσία μου!
    Εσύ που είσαι μάντης, θα 'πρέπε να ξέρεις ήδη. Τι τρέχει με όλα τούτα που αρθρώνουμε και ποιός άνεμος αντάρτης μας τα φέρνει στα χείλη.
    Γιατί καταφεύγουμε λες στη γραφή;
    Ξέρεις.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 2:12:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    2 Shots of Happy,
    πολύ χαίρομαι μικρή!
    Έτσι είναι, όπως γλυκύτατα το λες. Ξέρεις, μου΄πε το λεξικό πως Ευτυχία= η πλήρης ευχαρίστηση που νιώθει κανείς απ’ τη ζωή του και για μιά στιγμή φοβήθηκα...


    Αλκυόνη,
    φιλιά ν' αντέξουμε τους χειμώνες.
    Φιλιά να φλερτάρουμε και με την ευτυχία, αν και γυναίκες γαρ!


    "η",
    να'ναι χειμώνας που ζεσταίνεται από μέσα, καλή μου. Τείχος γερό να πέφτουν πάνω αέρηδες και καταιγίδες και να το βάζουν στα πόδια.
    Η καρδιά μας, ε;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 2:29:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Godot πολυταξιδεμένε,
    όλα μπορούν να μας προσπεράσουν θαρρώ. Πότε είμαστε αλλού αφοσιωμένοι, πότε κοιτάζουμε στο κενό, πότε λοξοδρομούμε την ίδια ακριβώς στιγμή που τα "ωραία" είναι θρονιασμένα σ' αντίθετη κατεύθυνση.
    Είναι ουτοπία η ευτυχία λες;
    Όνειρο καμωμένο με λαχτάρες κι απαντοχές; Δεν σαρκώνεται λοιπόν;
    Και τι περιμένουμε τότε;

    Να σου πω, «... σήμερα δεν ήρθε, αλλά αύριο οπωσδήποτε θα 'ρθει...».

    (Κι εμείς λέω να'χουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα)!


    Γιώργο,
    άμμος στα δάχτυλα, σπυρί κατά τον έναν ποιητή, ποτάμι ολάκερο κατά τον άλλον. Μια γουλιά, τη λογαριάζω αρκετή. Για μια στιγμή. Και για πάντα.


    Τολίτσα μου,
    πόσο εύστοχο!
    Κι αναρωτιέμαι τώρα δα γιατί η ευτυχία έχει μονάχα ενικό αριθμό...
    Τούτο, είναι λες για καλό, ή όχι;
    Μήπως γιατί η ευτυχία μεταφράζεται σε αγάπη; Μόνο;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 2:36:00 π.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Κασσιανέ,
    εσύ που έχεις τα μεγάλα μέσα κάτι θα καταφέρεις, δε μπορεί!
    Εύχομαι το καλύτερο!


    Doctor,
    το σύμπαν συνομωτεί, δεν εξηγείται αλλιώς. Για να μας πάει κόντρα όμως. Για να μας έχει στην τσίτα. Να γεννοβολάμε όνειρα που χάσκουν παραπονεμένα. Ε, μα πιά!


    Ναταλία!
    Εσύ με τις ευαισθησίες το λες αυτό; Λέω λοιπόν πως το μαζί, λογαριάζεται πρώτα-πρώτα ως εναρμόνιση με τον εαυτό μας. Τα υπόλοιπα, έρχονται(;) παρακάτω...


    Μαίανδρε,
    φιλιά κι αγάπη μπόλικη, να'χει η ευτυχία να ζηλεύει, να πει να κοντοσιμώσει μια στάλα κι αυτή!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 9:49:00 π.μ., Blogger Νίκος Παργινός

    Εύστοχη και καυστική. Με δυο λέξεις τα είπες όλα. Καλημέρα και καλή εβδομάδα.

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 11:20:00 π.μ., Blogger kerasia

    Μόνο αυτοί που είναι μέσα τους καλά τα λένε τόσο χοντρά καπετάνισσα. Γι' αυτό σ' αγαπάω.
    Πιστεύω κι εγώ στα θαύματα... Πιστεύω σε μένα :)))
    Καλημερα!

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 12:55:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Νίκο!
    Πολύ χαίρομαι! Καιρούς και ζαμάνια που λένε... Όλα καλά να υποθέσω, ναι; Και να σου στείλω λαμπερές καλημέρες και το άρωμα του νότου να'χεις να γλυκαίνεσαι!



    kerasia!
    Κορίτσι-θαύμα είσαι και του λόγου σου! Έτσι χαρακτηρίζονται πλέον κείνοι που'χουν άνθη στην καρδιά κι απλόχερα τα σκορπάνε, δεν το ξέρεις;

     
  • Χρόνος: Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006 7:47:00 μ.μ., Anonymous Natalia

    Εγώ γλυκιά μου καπετάνισσα....εγώ...
    Βγάλε το ερωτηματικό και βάλε ένα δεν, ξέρεις εσύ που ακριβώς, μαστόρισσα είσαι.

    Με φοβούνται τα παρακάτω και δεν πλησιάζουν, δεν το είδες;

    Φιλάκια στα μουτλάκια και μια αγκαλιά νααααααααααααααααααα.... γιατί από χθες έχω κολλήσει στις λέξεις σου!

     
  • Χρόνος: Τετάρτη, Νοεμβρίου 01, 2006 5:52:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Natalia!
    Φιλιά κι αγκαλιές να'χουμε να ζεσταινόμαστε, να κάνουμε και ζήλειες στην κυρά-Ευτυχία που θαρρεί πως θα ορίζει αυτή τις διαθέσεις μας!

    Τα υπόλοιπα;
    Αν δούνε φως, ας μπουν!

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 2:18:00 μ.μ., Blogger Helorus

    Ωχ, άλλαξε η ώρα; Γι αυτό χάνω όλα τα ραντεβού μου;

    Καλη σου μέρα Καπετάνισσα. Τα πανιά ψηλά!

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006 8:50:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Μια στάλα καθυστερημένο σε βρίσκω Helorus, μα δεν τρέχει και τίποτα...

    Να'σαι μπροστάρης στης αγάπης το ρυθμό, μπορείς;
    Αυτό είναι το σπουδαίο.
    Να'χεις τον νου στο τικ-τακ της καρδιάς κι όχι σε κείνο των ρολογιών.

    Φιλώ σε!

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape