Παρασκευή, Ιουλίου 07, 2006
Απαγορεύεται το οράν





Ώρες-ώρες καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που έμαθα να βλέπω -

δε μου 'φτανε και μένα μόνο να κοιτώ;




 
Σάλπαρε η Καπετάνισσα ώρα 22:01 | Πανάκι ξεδιπλωμένο |


16 Ανάσες:


  • Χρόνος: Παρασκευή, Ιουλίου 07, 2006 11:00:00 μ.μ., Blogger γιώργος

    είδες και οίδες...
    η γνώση φέρνει πάντα προβλήματα...
    είτε για σένα είτε για τους άλλους...
    καληνύχτα καπετάνισσα...

     
  • Χρόνος: Παρασκευή, Ιουλίου 07, 2006 11:59:00 μ.μ., Blogger kyriaz

    Να βλέπεις μέσα στα μάτια του άλλου,τα μάτια σου...
    Ίσως τότε κάτι να μάθεις για τον εαυτό σου-μα και για τον άλλον.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 12:13:00 π.μ., Blogger neraida

    Συχνά μου συμβαίνει το αντίθετο... Λυπάμαι που είμαι ανίκανη να δω εκεί που κοιτώ.

    Καλώς σε βρήκα Καπετάνισσα!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 1:46:00 π.μ., Blogger Afrikanos74

    ωρώ,κοιτώ,ξανοίγω...μα δε βλέπω

    θωρώ,ακούω,γροικώ...μα δε καταλαβαίνω

    κι όμως συνεχίζω

    τα μάτια ν'αντικρίσω

    να δω...να ζήσω...

    την ζωή του άλλου

    και να κατανοήσω

    την δική μου

    μέσα από τα μάτια του...

    Τα μάτια μου, η ματιά μου για σένα, Λεβέντισα!
    :-)

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 2:33:00 π.μ., Blogger Sailor

    Με το να κοιτάς μόνο δεν βλέπεις
    τίποτα καπετανισσα μου.

    Μόνο οι άνθρωποι της γνώσης έχουν
    αποκτήσει την ικανότητα να βλέπουν
    αντι απλώς να κοιτάζουν.

    Καλή σου πρωινό
    καλοκαιρινό
    και θαλασσινό

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 3:05:00 π.μ., Blogger the_return

    Και όμως...όσο πόνο και αν μας προκαλεί μερικές φορές το οράν,
    ποτέ δεν πρέπει να μετανοιώνουμε γι'αυτό.

    Κάποια στιγμή,
    γινόμαστε περισσότερο ...γαιδούρια (πρέπει)
    και αντέχουμε :-))

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 3:12:00 π.μ., Blogger Giramondo

    Τις ψυχές δεν μπορούμε απλά να τις κοιτάμε...Καπετάνισσα...και εσύ έχεις μάθει...να μιλάς, να βλέπεις και να ακούς ψυχές...

    σε φιλώ

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 12:49:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Γιώργο μου καλέ...
    Άλλοι ξεχνιούνται κοιτάζοντας τοπ φως, άλλοι ξεχνούν να κοιτάξουν το φως.
    Ποιοί νιώθουν καλύτερα, δεν μπορώ με σιγουριά να πω.


    Καθρέφτης τα μάτια των άλλων kyriaz αγαπημένε, ούτως ή άλλως.
    Του Άλλου εν προκειμένω.
    Έλα όμως που ο Άλλος είναι συνήθως Ξένος;
    Έλα που σε σένα δεν βλέπει παρά την Εικόνα σου κι αυτή καθρεφτίζει στα μάτια του μετά;

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 12:55:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Νεράιδα καλή.
    Χαίρομαι πράγματι που είσαι εδώ.
    Σε γνωρίζω από καιρό.
    Οι Νεράιδες βλέπουνε αλλιώτικα θαρρώ.
    Το κοίταγμα, γι αυτές είναι μάλλον προετοιμασία.


    Όμορφο Αφρικάνε.
    Ναι! Ναι! Ξανοίγω!
    Έξω-ανοίγω.
    Να μην είναι το βλέμμα άνοιγμα;
    Άνοιγμα της ψυχής προς τα έξω.
    Θέα. Αποκάλυψη. Διείσδυση.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 1:02:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Κατέχω το Sailor, κατέχω το.
    Μόνο που κάποιες φορές, θα δινα κομματάκια ψυχής, για να μην ξέρω -όπως λέμε οι Κρητικοί- πράμα. Ούτε το ελάχιστο.

    Τhe_return, πιάσε καρέκλα.
    Μια ρακί για πάρτη σου.
    Κάτσε να με πείσεις, αν και τα δίκια τα'χεις, με βολεύει να τα'χεις..


    Giramondo, δεν ξέρω ειλικρινά, τι 'ναι κατάρα και τι ευχή.
    Ακόμα αναρωτιέμαι.
    Αδίκως ίσως, μια και δεν υπάρχουν δρόμοι για πισωγυρίσματα.
    Είμαστε, αυτό που έχουμε γίνει.

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 1:26:00 μ.μ., Blogger Ανδρομεδα

    αλιενοματιά και φιλί!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 2:50:00 μ.μ., Blogger Gordon

    Τα μάτια και η ψυχή είναι ελεύθερα μόνο που το αγνοούμε επιδεικτικά πολλές φορές...

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 4:14:00 μ.μ., Blogger Xνούδι

    πιο ύπολες είναι οι ωταπάτες.

    Πολύ πιο.

    σε φιλώ

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 4:47:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Ανδρομέδα μου πιο εισβολέα-ματιά, δεν... ματαείδα!

    Σα να'χεις δίκιο Gordon.
    Ό,τι μας βολεύει βλέπουμε.
    Κι η ψυχή μας, ό,τι αντέχει.

    Τ' αναρωτιέμαι κι αυτό Χνουδάκι μου.
    Να σφαλίσω αυτιά, ή μάτια;
    Σαν ποιό θέλει λιγότερο να γλυκαθεί (=ν' απατηθεί;)

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 6:40:00 μ.μ., Blogger apousia

    Δεν γίνεται!
    Έχεις ''φορέσει'' στα μάτια σου Ζωή,κι έτσι δε γίνεται..
    Δεν σε αφήνουν μόνο να κοιτάζεις.
    Ούτε θα σε αφήσουν ποτέ....


    Μια αγκαλιά!

     
  • Χρόνος: Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006 8:28:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα

    Μια αγκαλιά κι απο εδώ Απουσία μου!

    Γεμάτη Ζωή ναι!
    Παρούσα, όσο ποτέ!

     


Layout design by Pannasmontata


©
Creative Commons License
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape